Album recensie: Alison’s Fall – Killswitch

Alternative rock, sexy, spannend, vuig. Dat zijn denkelijk lekkere binnenkomers. Alison’s Fall heeft mij meer dan overtuigd tijdens de Popronde. Ik kende de band niet maar daar is zeer zeker verandering in gekomen. Van origine is dit een duo bestaande uit broer en zus. Floortje van der Kooy is de bassist en neemt de zang op zich, Pepijn van der Kooy scheurt op de gitaar. Live worden ze (uiteraard) bijgestaan door een drummer. Ze hebben voorafgaand aan de huidige band al genoeg ervaring opgedaan en daardoor weten ze wat wel en niet moet. Gelukkig hebben we een EP hier, dus wordt het tijd om eens lekker te gaan rocken.

‘Double Six’ is de starter en dat is eentje die Alison’s Fall precies goed weergeeft. Lekker strak tempo, de stem van Floortje is helder en de opbouw is perfect. Het gitaarwerk van Pepijn is continue aanwezig en als we naar het refrein gaan is de energie wat meer ‘aan’. Er is ook al meteen een vuige solo! Sterk, sterk sterk. Met een retestrak ritme wordt ‘I Want It’ gestart. De korte maar krachtige zinnen die Floortje brengt zijn een opmaat naar het refrein wat enorm blijft hangen. Daarbij, de afwisseling tussen haar en de zware herenstem zijn fantastisch. Kneitertje. Iets meer gelaagd is ‘Dangerous Mind’. Zware aanslagen op bas en het gitaar riedeltje is onmiskenbaar aanwezig. Het is een opzwepende track waar je ook de intensiteit aanvoelt. De uithaal van Floortje richting einde had misschien langer gemogen maar dat is gewoon een gevoelskwestie…

Door naar ‘Gambling Man’. Een begin wat een beetje herkenbaar klinkt en je denkt dat het spannendste stuk het refrein is. De rust, de ‘zware’ klanken die dan klinken en nét een andere ritme maken het speciaal evenals de mechanische drumbeats. Naarmate dat de track vordert wordt ie wel ook steeds sterker en harder. Dat geeft een beetje The Kills effect, top dus! ‘Gotta Run’ heeft ook een bepaalde opbouw die goed in het gehoor ligt. De drums zijn goed te horen maar de fuzzy gitaar is helemaal aanwezig en dit dit is fantastisch goed. Ook hier is de samenwerking tussen Floortje en Pepijn enorm strak. Daarbij het tussenstukje waar eventjes de rust komt en vervolgens veel ‘samenzang’ klinkt, leuke verrassing! De laatste alweer.. Deze voelt aan alsof ik Blood Red Shoes luister. Erg? No way! ‘One More Time’ is een heerlijke track met een vibe die steeds krachtiger wordt. Hij dendert, is sexy, strak.. Precies hoe ik al begon met Alison’s Fall te beschrijven.

Niet teveel woorden aan vuil maken. Een heerlijke debuut EP, hij staat als een huis evenals het live optreden wat Alison’s Fall laat zien/horen. Doorpakken, ontwikkelen en misschien nóg iets vuiger?! Héérlijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *