Album Recensie: Barosz – Barosz

Als je in de omschrijving van de band zet: ‘Oostenrijkse symfonische poprock met een vleugje Marokkaanse swagger op een bedje van Poolse indie’, dan heb je mijn aandacht. Oké, het duurde wat langer… Maar who cares? 😉
Na even alles te checken begrijp ik ‘m. De bandleden hebben die achtergrond dus vind deze leuk gevonden! Barosz bestaat uit Paul Janssen, Said Ait Abbou, Rob Hetterscheid, Servé Kowalski, Florian Kowalski. Nu mogen jullie de landen indelen!
Hun EP hebben ze vorig jaar al uitgebracht, hebben veel optredens gehad en ook in de voorronde gestaan van Nu of Nooit, toevalligerwijs op dezelfde dag als winnaar Walden. Nu wordt het maar gewoon tijd om die EP te beluisteren.

De opener ‘Always There’ begint zeer open, interessant en elektronisch. Vervolgens komt er een meer rock sound bij en zijn we los. Ik begrijp meteen dat symfonische, het is een beetje bombastisch en de toetsen blijf je de gehele tijd horen. Het doet me echt denken aan een beetje jaren ’80 muziek. Veel bombarie, veel power, veel uitstraling. Misschien nét iets te lang. Door naar ‘Rabbit Hole’. Hier valt het elektronische ietwat weg en is het voornamelijk de zanger die opvalt, misschien iets teveel ook. Veel uithalen en theatrale stukken. Dat hoeft niet want het is allemaal muzikaal zeer goed omlijst. Klein maakt ook groot! Track nummero 3 is ‘Lost Faces’, deze begint redelijk rustig en doet me denken aan een grootse brassband maar dan zonder blazers! Anyway…. Een meer vertellend verhaal en het refrein maakt het wel weer ietwat meer speciaal. Je merkt het verschil tussen beide en ook het meer uptempo gedeelte rond de 2 minuten is sterk. Een echt fijne rock track. Waar ik wel wat moeite mee heb is het nummer ‘Poison’. Ik ben echt niet van de negatieve klanken maar dit is echt zware kost en klinkt steeds hetzelfde. Nogmaals, muzikaal en zangtechnisch is het zeker niet slecht maar ik mis de verrassing. Zonde!
Maar dan hebben we wel ‘Couldn’t Believe It’. Een rustig intro op de basgitaar en langzaamaan komt de Barosz trein op gang. Veel meer bombast, veel meer power, veel meer energie. Uiteraard overeenkomsten met de andere tracks maar hier zit toch een andere soort diepgang in. Het is goed dat de heren vasthouden aan 1 stijl maar daar zit inderdaad genoeg variatie in. De afsluiter ‘Devil’s Break’ zorgt ook voor veel meer energie en laat een andere kant horen. Ook de langere ‘oooooehhhh’ is buiten verwachting prettig. Volbeat achtige taferelen maar dan iets minder hard. Dit is precies echt heel erg prettig en goed. Meteen zonde dat dit de kortste track is van de EP!

Het is een begin. Ieder begin is lastig. Barosz is een band wat kan gaan groeien, veel vlieguren moet gaan maken en zichzelf moet gaan ontwikkelen. Met deze EP hebben ze een goede basis gelegd en nu is het tijd om dieper op alles in te gaan. Misschien soms iets kortere tracks, iets meer variatie maar de sound in z’n algeheel is lekker. Hou die Oostenrijkse, Marokkaanse en Poolse invloeden erin 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *