Album recensie: Burning Clocks – Gone

En plots was daar een mail. Burning Clocks. Nog nooit van gehoord maar ik wil altijd wel iets nieuws horen. Deze band uit Oss laat gewoonweg genoeg kwaliteit horen. Een viermans bezetting; Dennis de Jong is de zanger, Martin Broeksteeg is gitarist, Bart van den Berk drumt erop los en Michael Akkermans is de bassist.
Hun bandnaam vind ik iets moois hebben. Hoe Michael het zegt: ‘muziek kun je zien als uitvlucht van de dagelijkse sleur. Of het nu gaat om opgaan in het luisteren van een nummer, het uiten van je gevoel door zelf te spelen of de remmen los te gooien tijdens een concert: muziek kan de tijd doen vergeten.’
Maar dat is genoeg geleuter, tijd voor die EP ‘Gone’!

Met de deur in huis vallen, dat is wel wat Burning Clocks doet. ‘Silver Tongued Devil’ is een track die er absoluut mag wezen. Vanaf het begin een lekkere sound, lekker rauw, goed vol rock furie! De intro op gitaar om vervolgens met de gehele band daar te zijn is prettig. Rustig daarna terugpakken met de stem van Dennis die voornamelijk knalt tijdens het refrein. Chapeau! Het is wel een nummer waar je trots op mag zijn om zo je EP te beginnen.
‘Too Close For Comfort’ heeft een soort gelijke opbouw. Qua zang zorgt Dennis in eerste instantie voor een ‘pratend’ stuk en richting het refrein komen de uithalen weer. Ook de opbouw naar het einde, waar ik verwacht dat het live enorm moet worden meegezongen, mag er wezen. Wat hier wel weer goed aan is, is dat het gewoon kort maar krachtig is. Het derde nummer van de EP is ‘Gone’. Het begint heeft echt een stoner achtergrond met hele lage tonen. Mede door de samenzang die er wordt ontwikkeld is het zo dat de titeltrack wel mijn favoriet is. Van rustig naar even bombastisch en weer terug. Plus dan ook een goede solo op gitaar! Ja, een succes mag dit nummer noemen!
Een twijfelachtig begin heeft ‘Galleon’ maar na een minuut is het dan toch knallen. Als je dan in het nummer zit, zit je er ook goed in. Dit is net als het 2e nummer waarschijnlijk eentje die je live moet meemaken. Zeker met het gitaarwerk en het vlammen op drums en de stuwende basgitaar. Met afstand de langste track en dus met een reden!
De afsluiter ‘Fly’ is dan aan de beurt. Ook zo’n track met hoog tempo en een lading aan volume die over je heen komt. Desondanks ook iets waar veel structuur in zit en weer de mogelijkheid om de muzikale klasse te tentoonstellen. Het nummer wordt ook heel tof uitgegalmd. Afgelopen.

Het zijn 5 nummers met enorm veel energie, power en macht. Individueel staan ze allemaal hun mannetje en samen is het echt een band. Ook met de vocalen zit het goed. Duidelijk, goede uithalen en geen twijfel te horen.
Al met al is het een fijne kennismaking met Burning Clocks. Genieten van de muziek en mensen zo overtuigen. Ga zo door!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *