Album recensie: De Staat – Bubble Gum

Nu pas een review Camiel? Hoe kan dat? Hoe kan het dat er nu pas een review is? Nou, meerdere factoren maar ik heb het wel uitgedacht. In eerste instantie zat ik in een verhuizing en kon ik amper iets beluisteren. Nu is dat achter de rug en bedacht me: ik luister het album een paar keer, ga naar het concert in de Muziekodroom en kom zo tot een fijne recensie! En zie hier! Het alweer 5e album van De Staat (zonder alle extra’s wat ze hebben uitgebracht) is eentje waar waarschijnlijk iedereen een ander oordeel over heeft. Maar dat is juist typisch De Staat! Ik ga niet teveel tijd verliezen en begin alvast.

De opener is ‘KITTY KITTY’, een bekende track want deze is al als single gedropt. De tekst is, zoals frontman Torre Florim zelf aangeeft, dat dit allemaal woorden zijn die president Trump heeft gebruikt in zijn campagne en dus wel behoorlijk maniakaal allemaal. Muzikaal klopt het volledig en is het een typische De Staat track. Goede start en vertrouwd. We gaan door naar ‘Fake It Till You Make It’. Eentje die misschien wat vreemd opent maar uiteindelijk valt alles op z’n plek. Het gaat gewoon om het nep zijn maar uiteindelijk toch alles bereiken door ook alles te doen wat misschien eigenlijk niet hoort. Hij dendert lekker door en na een paar keer te hebben geluisterd weet je: deze klopt. Een andere herkenbare track is ‘Mona Lisa’. Groovend, uptempo door een lekker drumritme van Tim van Delft en lekker vol samenzang en ook hier weer iets meer hoge noten van Torre & uiteraard van de synths van Rocco Hueting.
Een echte kneiter is ‘I’m Out Of Your Mind’. Ze hebben zelf gezegd dat het hun hardste track is ooit gemaakt maar of dit echt waar is.. Ik heb al eens gezegd dat dit een heerlijk vuige track is, daar sta ik nog steeds 100% achter. Gas geven & vol energie zit deze! Misschien kijk je even vreemd op maar ‘Pikachu’ is een van mijn favoriete nummers geworden. Deze blijft zo ontzettend hangen! Het begint een mega zware basloop van Jop van Summeren om uiteraard vervolgens uiteraard alles erin te gooien. Een soort duet is het tussen Rocco en Torre. Alleen al de dubbele lading: ‘1, 2 Pikachu, want to peak at you’. Het gaat er in ieder geval om dat iedereen elkaar kan bekijken online zonder dat je het überhaupt weet! Wel leuk om te weten is dat het hoge geluid wat je hoort ‘gewoon’ wordt geproduceerd door de meester op gitaar: Vedran Mircetic! Wat een geweldenaar is het toch.

Misschien een vreemde eend in de bijt maar ‘Phoenix’ is een groeier. Heel donker, zwaar maar het ontploft uiteindelijk helemaal. Magistraal, bombastisch en muzikaal. Einde van de wereld zoals ze zelf aangeven. Door naar ‘Level Up’! Met een lekker ritme op de synths, bas en drums begint het feest. Beetje zweverig, beetje freaky en misschien het meest normale nummer? Blijft ondanks een paar luisterbeurten een klein beetje achter ten opzichte van de rest. Uhm, wie kent de ouderwetse gabber/hardstyle nog? Mocht je twijfelen, dan check ‘Me Time’ maar eens! Wat een ontzettende bak herrie en knallend vermogen. Toen ze deze live speelden denderde alles van hot naar her en hij wordt goed verlengd. Hier zit geen grens op en dat is perfect! Ok, hier is dan mijn favoriet: ‘Tie Me Down’. Een samenwerking met Luwten. Wie bij de In The Round gigs is geweest heeft dit pareltje al kunnen horen en heeft toen vast en zeker meegemaakt dat deze wel speciaal is. Fijn ritme, unieke zangstijlen en de mix van Tessa Douwstra en Torre past geweldig goed samen!
Je kunt ‘I Wrote That Code’ wel een interessante track noemen. Alle facetten van De Staat komen herkenbaar voorbij: gitaarwerk, drums, bas, synths en natuurlijk zang. Doordat Torre veel in zijn kopstem werkt en uiteraard de melodie in z’n geheel, blijft ie wel lekker hangen. Helaas dan alweer de afsluiter en dat is ‘Luther’. Met een lange introductie wordt gestart en is het eigenlijk allemaal relatief rustig. Je wacht op iets explosiefs. Het heeft een fantastische opbouw met later ook een wat krachtiger en strak geluid van Tim op de drums. Iedere seconde gaat de intensiteit lekker omhoog tot halverwege. Er wordt een soort spanning gecreëerd om daarna een beetje over te gaan naar wat power vol synths maar daarna weer flinke bombastische klanken. Ik ga de volgende term eraan verbinden: georganiseerde chaos.

‘Bubble Gum’ is een album van De Staat waar weer werkelijk alles in zit. Heel veel nieuwe ontwikkelingen, iets meer synths zitten erin maar het blijft ook zeer zeker vol rock zitten. Het typische en herkenbare geluid van de heren uit Nijmegen blijft aanwezig en dat is ook wel weer knap te noemen. Afwisseling genoeg! Ik kan zeker begrijpen dat mensen hier een paar keer naar moeten luisteren en dat het kwartje vervolgens valt. Maar ik ben hoe dan ook weer een grote fan van dit album en sowieso van de heren. Dus hopelijk gaan ze nog veel gigs spelen in Nederland. Hetzij op festivals of dat er toch nog een toffe tour gaat komen! Veel luisterplezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *