Album recensie: Folk Road Show – Thought You’d Never Ask

Het is een fijn internationaal gezelschap, dat mag wel worden gezegd. Even voorstellen: Folk Road Show. Uit Australië hebben we Benjamin James Caldwell (zang, verschillende instrumenten) dan uit Canada Dominique Fricot (zang, gitaar) en Nicholas Petrowich (drums, andere instrumenten) & last but not least uit ons eigen Nederland (Leiden om precies te zijn) Olaf Caarls (zang, gitaar, harmonica). Ze zijn elkaar tegen gekomen, hebben muzikale gelijkenissen, zijn gaan spelen (eerst eigen tracks, dan jammen) en vervolgens tot de conclusie gekomen dat het verdomde goed werkt. En of! Hun mix van zang maar ook instrumenten maakt dit een geweldige band. Proef, voel, ruik de folk maar ook pop, rock en indie invloeden.

De start is fijn met de titeltrack ‘Thought You’d Never Ask’. Mocht je de band wellicht niet kennen, kun je de stem beetje vergelijken met de frontman van The Slow Show. Alleen hier zit meer swing en dansbaarheid in. De samenzang klopt, een gitaarsolo is aanwezig, de rust, het klappen.. Geweldige start. ‘North American Air’ heeft juist meer rust en folk invloeden. Tevens hoor je dat er een andere de zang op zich neemt, heerlijk die veranderingen steeds! Ook hier is het plaatje compleet. Hoezo genieten en wegdromen? Mocht de naam ‘Christian Slater’ je bekend voorkomen, dat klopt. Acteur? 90’s? Mr. Robot? Lampje brand! Ook hier weer zo’n kneiter van track maar dan ook met een goed verhaal. Een naar het zeggen ironisch verhaal over de redenen waarom ze hun dromen niet konden waarmaken. Was dat het geval geweest, waren ze dus ook zo bekend geworden als Christian Slater.

Door naar ‘Emily’, een meer folky/melancholische track. Mooi, puur en laten we wel wezen.. Met zoveel rust en klasse is het toch altijd raak? Ondanks dat het energieniveau iets wordt opgekrikt, voel je hier de passie toch in? Eerlijk? Ik dacht even dat ik iets anders luisterde. ‘Favourite Memories’ begint met een piano sound en openheid. Maar als dan de zang begint, tevens een heerlijke kopstem, weet je dat je ‘gewoon’ naar Folk Road Show luistert. Ook dit een track die je van A-Z volgt. Sterk staaltje!
De afsluiter is wellicht mijn favorietje. ‘Fuck Your Cool’ heeft wat meer rock elementen, je voelt de power en energie en de uitstraling klopt. Overal nét iets extra’s qua vermogen, smerigheid maar tóch folky. Dus hiermee bewijzen ze wederom dat het allemaal mogelijk is qua sound. Chapeau!

6 tracks staan op deze EP maar ze vliegen daadwerkelijk zó voorbij. De sfeer die deze groep voortbrengt is fenomenaal te noemen. Hun muzikale klasse druipt ervan af. Het is met andere woorden een genot om naar te luisteren. Geen seconde saai, spijt of verveling. Enjoy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *