Album recensie: Skinnie – Doezend Verhaole

Alle muziek is te verwachten op CamielMusic, dat is voor de vaste volger wel duidelijk gebleken de afgelopen jaren. Dus daar hoort ook Limburgs bij. Zeker als het om een stadgenoot (Sittard red.) gaat. Skinnie is de naam. Hij volgt zijn broer op want hij heeft al eens een review gehad met zijn Mo’Jones Big Band. Ook hebben de twee samen in een band gespeeld waar ik alle albums van heb. Met andere woorden; Ron van de Burgt, zijn echte naam, is geen vreemde voor mij! Nu heeft hij eind 2019 een solo album uitgebracht met hele pure, mooie en beeldende nummers. Snel luisteren dus!

Met het nummer ‘Zitterd’ starten we. Een heerlijk uptempo track die meteen ook heerlijke vertrouwd aanvoelt door de stem van Skinnie. Zoals al aangegeven; beeldende nummers, dat gebeurd binnen no time. Ook de ode aan ‘onze’ grote zangers is mooi: Jo (Erens), Frits (Rademacher) & Toon (Hermans) is zeer mooi. Wat een start! ‘Allein Mit Dich’ is een mooi liefdesliedje, heel puur en open. Denk dat velen precies dit zullen denken maar niet kunnen vertellen, laat staan zingen, Skinnie doet het voor! Met een soepele intro begint ‘Alles Nog ‘n Keer’. Als je de tekst hoort, begin je ook meteen na te denken. Zou je dingen in je leven veranderen? Of in ieder geval willen veranderen? Denk dat velen wel eens hierover nadenken. Op alle gebieden overigens. Dat bezingt Skinnie goed. Met een lekker ritme gaat ‘Blawdrök’ van start. Precies wat je hoort, ga je ook bedenken. Hoe het kan zijn, hoe het wordt gezongen. Je ziet de beelden voor je. Daarbij is de tekst slim bedacht waardoor het ook goed blijft hangen. Niet per se om mee te zingen maar juist om eraan te blijven denken.

Dan de titeltrack ‘Doezend Verhaole’. Dit is precies hoe het album is ontstaan; door zijn werk als nachtwaker in een hotel hoort hij ontzettend veel verhalen. Overal kleine fracties van wat hij ziet, hoort en observeert. Mooi verwoord! Hopelijk kent menigeen het nummer van Toon Hermans, ‘In ‘t Graas Van De Wei’, wel. Skinnie doet het eer aan! Luisteren, meer hoef je niet. Na zo’n nummer moet je wel even omschakelen en dat lukt goed door ‘Sjtil’. Beetje groovend maar de tekst is mooi: terugdenkend aan vroeger, herinneringen opdoen maar ook het heden is belangrijk. Misschien wel de zwaarste track van het album. In 2018 deed Skinnie een zeer mooi project met Linda Zijlmans. Linda uit Venlo, Skinnie uit Sittard. Vandaar… ‘Tösje Venlo En Zitterd’. Toen ik het live hoorde, in Proeflokaal ‘t Hophuys, wist ik meteen dat het een nummer was van origine van de Mo’Jones tijd: ‘Somewhere Inbetween Stansted And London’. Deze bewerking, deze samenwerking is héél fijn!

Natuurlijk is het als Limburger, es Zittesje jong, een album wat makkelijker is te volgen. Maar de warmte, de kracht in de stem van Skinnie en de beeldende teksten zijn zeer zeker voor iedereen duidelijk. Puur, eerlijk en open.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *