Album recensie: The BuzzDealers – Blooming

Super! Meteen al super. Als je eigenlijk vanaf moment één het voelt, dan wil je ook doorgaan met luisteren. Dat geldt absoluut voor The BuzzDealers. Dit is een Griekse bluesrock band komende uit Athene. Ontstaan in 2015 en hebben de afgelopen jaren veel ervaring opgedaan om dan nu (eindelijk) te komen met hun debuutalbum. The BuzzDealers bestaat uit Zannis Psilopoulos (zang), Tolis Kyteas (gitaar), Alex Argyros (gitaar) & Thanasis Georgakis aka Buddha (drums/percussie). Met ‘Blooming’ hebben ze afgelopen februari echt een heel tof debuut afgeleverd, dus we gaan de tracks eens beluisteren!

Uiteraard, de eerste. ‘Like An Old Song’. Met een spannend sound wordt er gestart om vervolgens meteen een lekkere gitaarsound erin te gooien. Ze vinden er geen doekjes om! Beetje Ruben Block vibes van Triggerfinger. Erg? Nee! Want ze maken ook een eigen sound ervan. Door naar ‘Electrocution’, deze heeft meteen wat meer rust in zich maar wel flink wat meer attitude. De zang van Zannis ligt meteen goed in het gehoor. Het is rauw, barst van de energie, tempo erop en een sterke solo erbij. Nice! Ook steeds het rock stukje om dan even te fluisteren maar relatieve rust met samenzang en daarna weer knallen, super slim. Het valt op! ‘Sweaty Moves’ laat Thanasis de drums even goed testen. Waar je denkt dat ze dan doorpakken, heeft het mis. Je moet even wachten totdat de heren weer het gaspedaal intrappen. Waar je juist meer verwacht, stoppen ze. Verrassend! Lekker vuig gitaar geluid en ‘Sling’ is gestart. Deze valt juist anders op. De samenzang is tof en hier speelt juist de fuzz absoluut een hoofdrol. No mercy lijkt het wel. Nou, ‘So Devine’ nu. Ik had al iets al over vergelijkingsmateriaal gezegd, hier ook. Maar dan Alex Turner van de Arctic Monkeys. De klasse, de grootsheid om dit weer terug te laten klinken in iets kleins. Sterk.

‘Who’s Gonna Save My Roll’ draait er niet omheen. Misschien wel de beste track. Enorm hoog tempo, energiek en slim met de goede samenzang. Een solo mag dus ook niet ontbreken. Op een of andere manier klopt deze echt volledig. De langst durende track is ‘Sex Me’. Ik had iets erover kunnen zeggen, vul ‘m zelf in… Deze voelt wat pyschedelisch achtig aan, wat meer volume en ook het team gevoel komt goed terug. Maar naarmate de track vordert komen steeds meer verrassingen. Afgelopen? Nee! Relatieve rust? Ja! Zeer tof gedaan en ook deze is ondanks de dikke 5 minuten zo voorbij. Mooi dat we eerst weer even wat bluesrock invloeden krijgen bij ‘Hypersonic Jaunt’. Tof dat er veel muzikaal ‘geweld’ is, weinig zang. Zeker een interessante toevoeging dus op de plaat. De afsluiter… Zonde! ‘Pretty Maze’ kun je ook pretty amazing van maken. Want dat is dit absoluut. Het meest rustige nummer, dat dan weer ook. Donker, spannend en subtiel met enkele uitspattingen. Ook, een trompet? Tof! Dit maakt je meteen nieuwsgierig naar meer. Hopelijk snel…

Eerlijk is eerlijk. Ondertussen zal dit het album zijn wat ik het vaakst heb geluisterd dit jaar. Het heeft iets anders. De attitude, de charme en de afwisseling. Ondanks dat het vaak heel krachtig is, hoor je genoeg variaties erin terug. Blues, absolute rock, psychedelica. Ik ben er zeer blij mee. Check dit album snel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *