Album recensie: Walden – Artefacts

De boys van Walden hebben hun EP af en dat houdt uiteraard in dat er een review moet worden geschreven 😉 Voor wie Walden niet kent: er was eens Cees en Mees (Cees Maessen en Mees Hamer red.) die al heel wat ervaring hebben opgedaan en op veel toffe plekken hebben gespeeld. Vervolgens is Mees na een avontuur in Scandinavië teruggekomen om met Cees weer te bouwen aan iets nieuws. De band is uitgebreid met Pelle Simon (Bombardier Muffy) en Jef America (Seymour Sachs). Ze hebben de laatste tijd keihard gewerkt om dit te brouwen, als band zijnde te groeien en te zorgen dat er iets moois ontwikkeld werd! ‘Artefacts’ is opgenomen door Ingo Jetten.

De opener is ‘Artefacts-1′. Lekker ritme, op bas en drums om vervolgens die gitaar erin te laten sluipen. Als dan de zang van Mees erin komt is het compleet. Als luisteraar raak je erin verzeild en is het moeilijk eruit te komen. Zeker ook vanwege de subtiele samenzang die steeds in de coupletten erbij zit. Na zo’n 2 minuten wordt het geluid wat heviger, lekker stuwend om vervolgens weer heel rustig. Dit is uiteraard een valstrik. Het blijft exploderen en ontspannen. Sterk begin. Nee, geen typfout want nu het is tijd voor ‘Artefacts’. Iets meer spelend vanaf het begin en iets duidelijkere gitaarsound. Als de zang begint, waar je ook de urgentie in hoort, is het qua muzikaliteit bijna ieder voor zich terwijl het wél een geheel vormt. Alles hoor je duidelijk: bas, drums en de gitaren. Ik ben eerlijk: zo fucking goed! Je blijft steeds nieuwe dingen horen, intrigerende samenzang en een ritme waaraan je verslaafd raakt.

Nummero 3 is ‘Star-crossed Lovers’. Duidelijk veel hardere sound zonder dat dit vervelend is uiteraard. Het doet me zo enorm veel denken aan Tame Impala (hopelijk geen verkeerde vergelijking boys!). Heerlijke alternative rock, bluesy invloeden maar ook lekker psychedelisch. Walden is echt een band met veel klasse en veel energie. Er is weinig verkeerd aan dit geheel behalve dat het allemaal zo snel afgelopen is. Ook tijdens deze track voel je wel de eenheid, de wil om beter te worden en mensen goede muziek voor te schotelen!
Afsluiter is ‘We Kill To Survive’. Simpel riffje, drums erbij en je zit zo weer in een flow. Chapeau. Wat hier weer opvalt is de variëteit in 1 nummer. Het sterke ritme wordt op een gegeven moment vervangen door wat rust en puurheid en dan een heerlijke gitaarsolo erin gooien. Back to basic! Urgentie is ook wat je voelt en hoort even later. Het is niet even spelen en klaar. Ik denk dat deze live echt vol wordt gespeeld met solo’s, wat uiteraard heerlijk is en goed erin past.

Walden laat horen heel erg veel kwaliteit in zich te hebben. Individueel maar zeer zeker als band zijnde. Het liefst zet ik iedere track een paar keer op repeat. Gewoon omdat het goed is, omdat je steeds weer iets nieuws hoor en omdat het steengoede muziek is! Deze EP onderstreept dit allemaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *