Category Archives: Concert

Mama’s Pride 2019: bekend & vernieuwend (2)!

Het is en blijft vaste prik voor heel veel bezoekers: het weekend van Moederdag is gereserveerd voor Mama’s Pride. Terecht! Want het is gewoonweg ieder jaar een genot om erbij te zijn. Meerdere redenen liggen ten grondslag: gezellig, gratis, goede artiesten, geweldige plek. We kunnen het de 4G’s noemen. Ook dit jaar, een feest editie, is de organisatie met vlag en wimpel geslaagd om er hoe dan ook een succes van te maken. Met (uiteraard) een knipoog naar het verleden op twee gebieden: Pinkpop en de 1e editie van Mama’s Pride zelf. 
Tijd om dag 2, de zondag, ook weer uitgebreid te beschrijven. Ook nu #TeamLadeurRodigas!

De dag begint met Podiumvrees winnaar TwentySeven. Met veel branie en wil spelen ze het al vroeg gekomen publiek toe. Je hoort dat er genoeg kwaliteit in zit en dat ze ook terecht hebben gewonnen. Nu is het zaak voor ze om heel vaak te spelen: vlieguren maken en vervolgstappen zetten!
Een band waar ze dan een voorbeeld aan kunnen nemen is Canshaker Pi. Deze band is al vanaf 2016 volop bezig, afgelopen jaar gingen 2 leden weg maar kwamen ook uiteraard vervangers voor in de plaats. Maar aan kwaliteit boeten ze niet in! Wat een fantastisch goede garage met vleugjes punk. Op elkaar liggen, droge dansjes. Het kan allemaal bij deze toppers! Helaas spelen ze al zo vroeg want een ieder had dit kunnen waarderen. Hoe soepel en toch krachtig! Sterk hoor.

Gaan we door naar Komodo, een band die echt heel veel verschillende stijlen herbergt. Dit vijftal gaat als een machine en het klinkt live energiek. Op de kiosk is het een feest om naar te kijken. Allemaal tezamen maar ook afzonderlijk van elkaar is het enorm goed! Omdat het zonnetje ook z’n best doet tijdens deze act, komt iedereen in beweging. Perfect voor de zondagmiddag.
Het jaarlijkse hiphop/jeugd blokje wordt dit jaar ingevuld door Merol. Zoals altijd komen de kids hier op af en staat het bommetje vol in het park. Vandaag is het niet anders. Misschien niet de grootste of beste artiest maar ze zorgt er wel voor dat er een feestje ontstaat. Daarbij zingt men uiteindelijk allemaal wel de hits ‘Hou Je Bek En Bef Me’ of ‘Lekker Met De Meiden’ mee. Het is weer eens iets anders! Dat tekent Mama’s Pride.

Dan mogen we naar het betere gitaarwerk. We mogen ook weer naar onze zuiderburen want het gaat om The Sore Losers. Dit viertal is in de regio absoluut geen onbekende naam. Het staat als een huis en vanaf het eerste tot de laatste noot gaan ze volle bak! Wat kenmerkend is, is dat de heren ook altijd veel plezier hebben. Cedric op gitaar die heerlijke solo’s speelt of Kevin op basgitaar die continue blijft lachen. Het publiek wat vooraan staat kan het enorm waarderen, de rest zal dit onbewust bewust gaan onthouden. Ondanks dat men een flink stuk later begon, is het een feest bij The Judge Dread Memorial & Bad Manners. Waar eerst het publiek lekker wordt opgewarmd is het dan tijd voor de ska persoon die de meest gebande nummers op zijn naam heeft. Muzikaal staat het als een huis en men zorgt ervoor dat de ska en reggae weer lekker op de kaart wordt gezet. Toch mist het nét iets extra’s. Is het vuur een beetje gedoofd van Buster Bloodvessel? Desondanks, feestje!

Een mooi gebaar is het zwaaimoment. Een bedankje aan Koen van de Berg (en de organisatie) voor het festival. Dat het maar nogmaals 25 jaar en lager mag bestaan. Dan is het tijd voor de absolute afsluiter van de 25e editie van Mama’s Pride: DeWolff. De lokale helden! Iedereen kijkt er naar uit en heeft er zin in! Toch zijn er wat problemen met het geluid want als de heren beginnen hoort niemand iets! Alleen zelf via de in-ears dus hebben het nog niet in de gaten. Als dit gefixt is, is het aan Pablo, Luka & Robin om de kiosk nog eens vakkundig te verbouwen. Een enorm strakke set met de bekende nummers zoals ‘Medicine’, ‘Sugar Moon’ en ‘Love Dimension’ maar ook een van de beste tracks: ‘Outta Step & Ill At Ease’. Deze werd samen met vriend en vroegere roadie Stefan Wolfs samengespeeld. Klasse pur sang! Perfecte keuze om DeWolff deze jubileum editie te laten afsluiten.

En zo komt er een einde aan Mama’s Pride 2019. De 25e. Maar niet getreurd! Volgend jaar is er ‘gewoon’ wéér een editie. 2020. En ook dan zullen we weer kunnen genieten van nieuwe, onbekende maar vast ook weer iets bekends. Een dikke chapeau aan de de voltallige organisatie en tot de volgende! #TeamLadeurRodigas out.

.

.

>

Mama’s Pride 2019: bekend & vernieuwend (1)!

De 25e editie van Mama’s Pride excelleert zoals altijd!

Het is en blijft vaste prik voor heel veel bezoekers: het weekend van Moederdag is gereserveerd voor Mama’s Pride. Terecht! Want het is gewoonweg ieder jaar een genot om erbij te zijn. Meerdere redenen liggen ten grondslag: gezellig, gratis, goede artiesten, geweldige plek. We kunnen het de 4G’s noemen. Ook dit jaar, een feest editie, is de organisatie met vlag en wimpel geslaagd om er hoe dan ook een succes van te maken. Met (uiteraard) een knipoog naar het verleden op twee gebieden: Pinkpop en de 1e editie van Mama’s Pride zelf.
Tijd om dag 1, de zaterdag, eens uitgebreid te beschrijven! Uiteraard met #TeamLadeurRodigas.

De geschiedenis herhaalt zich: The Dream speelde op de 1e editie van Pinkpop, in het Burg. Damenpark, en nu 50 jaar later ook op Mama’s Pride. Met een vernieuwde samenstelling laat men het publiek horen dat er nog genoeg ervaring is! Plezier stralen ze uit. Vervolgens loopt het park al vol: Janse Bagge Bend komt eraan! Overal waar deze Limburgse grootmacht komt, is het feest. Iedere track wordt luidkeels meegezongen en uiteraard maken Henk Steijvers en Ton Meisen er een grote show van. Vanzelfsprekend blijft het druk want er komt wederom een reünie aan: Valsj Plat XL zal de kiosk betreden. Nostalgie alom en ook Bart Storcken (wie kent hem niet?!) deed mee aan dit festijn. Rolling Stones songs in een eigen jasje; succes gegarandeerd!

Een andere terugblik gaat niet zo lang terug: Mijn Carboon (XS). In 2015 hebben meerdere Limburgse artiesten een nummer van Carboon op eigen wijze vertolkt. Ook Rim Steijvers (ja, zoon van), heeft dit gedaan. Hij stond op het podium en bracht alles fantastisch mooi. De samenzang met vaderlief en Ben Erkens zullen velen onthouden! Toch staat er ook nieuw talent op de kiosk. De Belgische band in opkomst Portland mag iedereen verbazen. Hun zeer eigen sound van indie/dreampop is een schot in de roos. Het is meerstemmig, muzikaal en steeds weer uitdagend en verrassend. Geen seconde is het saai! Niet voor niets winnaars van de Nieuwe Lichting in eigen land én spelend op Rock Werchter! Later kunnen jullie nog een interview hier op CamielMusic lezen. Te gekke mensen zijn het. Wat ook absoluut een feestje is, is de Amsterdamse/Rotterdamse groep Valvetronic Brass Band. 9 man en 1 vrouw sterk op het podium. We horen en zien blazers en een energieke ritme sectie. Iedere track is enerverend, opzwepend en zit vol plezier. Afwisselend van elkaar mogen blazers excelleren en vol in de spotlights staan. Het park gaat los, iedereen danst en krijgt me mee! Blazers & Mama’s Pride = succes gegarandeerd.

Terug naar 2014, toen stond Coely ook al in Geleen. Destijds toch wel een kleine naam maar ze heeft stappen gezet de afgelopen jaren. Met een fantastische live band achter zich, laten ze een goede mix laten horen van hiphop, jazz en soul. Het hoogtepunt was hoe dan ook het nummer ‘Celebrate’. Een gigantisch aantal rode ballonnen in een hart vorm ging over het publiek heen. Een grote, oude bekende naam is George Baker. Grote hits gescoord en op Mama’s Pride laat ie ze met genoeg entertainment gehalte horen maar hij heeft ook genoeg spraakwater tussendoor. Wel feest hoor! De afsluiter van de eerste dag is de mash-up band uit Tilburg Band With Benefits. Met een hoog tempo vuren de heren flink wat bekende tracks op het publiek af. Muzikaal en qua show is het echt dik in orde. Om volop mee te doen qua zang was het iets lastiger maar hey, plezier heeft iedereen!

Uitslapen en door naar dag 2! Foto’s uiteraard van Jonny Ladeur: site / Facebook.

.

.

>

Groove Garden 2019

Jubileum tijd!

Volgende week zaterdag & zondag, 18 en 19 mei, is het weer tijd voor Groove Garden! Het toch wel grootste dance festival in Limburg staat voor een jubileum: de 15e editie! Waar het allemaal klein is gestart: in de achtertuin van café de Buren in Sittard (Jardin d’Isabelle), is het nu toch al heel wat jaartjes op het voormalige CIOS terrein. Tussendoor heeft het festival ook nog zijn sporen achter gelaten in de Urselinentuin en ook op het terrein van zwembad de Hateboer. Maar ieder jaar was hoe dan ook een feestje. Hoe knap ook dat je van een paar honderd bezoekers naar 15000 gaat!
Maar dan de vraag natuurlijk… Wat kunnen we verwachten? Extra speciaal? Hoe dan ook een lekker dans feestje waar we allemaal op lekker weer! Paar namen in de spotlights:

Zaterdag:
Gregor Salto: al heel wat jaren is deze DJ/producer bekend in de dance wereld hoort. Als je houdt van soul, latin-jazz & house dan zit/sta/lig/dans je hier goed!
Mesto: staat al voor de 2e keer op GG maar is nog steeds zo ontzettend jong! New progressive/future house wat op je af zal komen. Uit de stal van niemand minder dan Martin Garrix.
AniMe: deze Italiaanse dame weet van wanten. Ze is een echte grote naam en draait niet erom heen: een icoon die wel een climax kan regelen. Ze is de afsluiter hardcore stage!
Joyhauser: een Belgisch duo die ook al op de grote festivals ter wereld hebben gestaan met hun eigen techno. Een hele frisse inbreng hebben Stijn Vanspauwen & Joris Cielen.
Alamaison: Tjerk Thuis haalt iedereen over om te dansen en blaast iedereen omver met zijn draai skills! Zal ervoor zorgen dat zijn tijd als ie draait een onvergetelijke wordt.
Simun: een echte thuis wedstrijd voor Wouter Simons. Natuurlijk al onder alle andere alter ego’s gedraaid maar dit is de winnende combi: een heerlijke mix van house en deephouse.

Zondag:
Bizzey: tja, de kans is klein dat hij het rustig krijgt bij het podium als ie optreedt. Iedere track wat de wereld in gooit is een hit. Met zijn herkenbare sound zorgt ie ervoor dat men gaat dansen.
Falsch: een duo lekker uit de regio. Max Kockelkorn & Frank Krooshof zijn klein begonnen maar ondertussen een vaste naam op festivals. Eigen mix van deephouse zal heerlijk voorbij komen.
Rick Roblinski: ook een naam die niet nieuw is op GG en ook zeker niet in de scène, al vanaf 2010 staat Rick zijn mannetje. Zijn deephouse/deeptech is absolute kwaliteit en dat voel je!
Deborah de Luca: nou hoor, dit is echt een grote dame, een Italiaanse! Heeft een lange weg gevonden naar de top maar zal deze stage omver blazen met haar unieke techno sound.
Mental Theo: ook Theo hoef ik niet te introduceren. Ook natuurlijk vaak een duo met Charlie Lownoise. Bring back the 90’s and let’s go! Iedereen zal en moet meedoen. Knallen!
Peter Luts: wellicht zegt de naam je niks maar hij is onder meer bekend van de Belgische formatie Lasgo! Nu zeg je: oh ja! Vast en zeker dat er classics voorbij gaan komen. Toffe naam dus.

Er zijn nog tickets verkrijgbaar. Gewoon f hier klikken!

Conincx Pop 2018 slaagt met vlag & wimpel!

Het was dubbeltje op z’n kant maar Conincx Pop heeft afgelopen zaterdag (7 juli red.) toch ‘gewoon’ hun 36e editie kunnen gerealiseerd! De weergoden waren afgelopen jaren dit altijd gratis te bezoeken festival niet goed gezind en dat was bijna de doodsteek geworden. Maar mede door hulp van oa het Aelser Hoes kon er weer worden gewerkt aan een mooie en wederom gevarieerde line-up. Aan de oevers van de Maas kwamen dit jaar lekker veel bezoekers en het was ook gewoonweg perfect festival weer; een stralend zonnetje en lekker windje. Daarbij goed bier en geweldige muziek. Laten we maar eens beginnen!

Hippe Gasten mag het spits afbijten en doet dit op Prinsjes Pop, het festival voor de kids mede georganiseerd door Basisschool KC Aelse. Met heel veel plezier entertainen ze de jongsten en ook uiteraard de ouders met een mix van rock, het aanleren van luchtgitaar spelen en verhaallijnen. Een geweldige start en het terrein is daardoor ook al lekker bezet. Dat komt uiteraard ook doordat de volgende band, Wanklank, hun terugkeer heeft. Na 35 jaar staan ze weer op Conincx Pop en mogen ze hun new-wave sound weer laten horen. Aan promo geen gebrek en ze hebben en zienderwijs heel veel zin in. Daarbij is het gewoon mooi om te zien en horen dat zo’n lokale band dit toch maar presteert!

Tijd voor King Kong Company! Een Ierse band en ze komen op met apenmaskers op, logisch als je hun naam ziet. Waar je misschien de folk muziek verwacht, zijn het juist flinke elektronische klanken die op je af komen! De drummer (plus zanger en blazer) is duidelijk de frontman en zorgt voor entertainment. Tussendoor komt een zangeres op het podium en dat geeft zeker wat extra’s! Maar het spektakel komt voornamelijk door de steeds weer verrassende verkleedpartijen; van ‘vogelverschrikker’ naar een Formule1 kostuum en een oud papier doos op het hoofd zwaaiend met een grote King Kong Company vlag. Wellicht wat vroeg op de dag maar het was een groot succes!

Internationaal is de line-up zonder meer! Want all the way from the USA; Algiers. Dit viertal trapt op Conincx Pop hun eigen tournee af en dat is misschien wel een beetje te merken want ze lopen behoorlijk uit met hun soundcheck helaas. Maar als ze dan beginnen te spelen.. WOW! Frontman James Fisher is een persoonlijkheid en speelt ook met veel emotie op gitaar en toetsen. Een enkele keer zelfs liggend op de grond! Het heeft blues, rock, psychedelica.. Rust en bombast.. Enorm meeslepende muziek. Het enige jammere was dat de show gewoon te kort was! Maar dat kwam dus door die ellendige soundcheck. Maar hou deze band in de gaten!

Dat je niet ver hoeft te reizen om goede muziek te horen bewijzen de boys van Equal Idiots maar! Deze 2 goede vrienden komen uit België en houden simpelweg van rocken. No nonsense en gas geven. Dát doen ze dus ook naar behoren. Thibault Christiaensen die de gitarist en zanger is, valt sowieso al op door zijn rode haar maar houdt er ook van om enorm gekke bekken te trekken. Die energie is heerlijk om te zien en je voelt ‘m ook. Drummer Pieter Bruurs springt meermaals op van zijn kit om het publiek te bespelen en dit gaat lekker! Als ze dan ook nog een cover van ‘Ça Plane Pour Moi’ doet iedereen mee. Hun afsluiter ‘Put Your Head In The Ground’ is absoluut het pareltje en je ziet dat het publiek deze track zelfs kent en meezingt! Chapeau. Op naar Werchter want daar stonden ze op de zondag ná Nick Cave en vóór Arctic Monkeys. NICE!

Waar een feestje is… is Knarsetand! Deze zevenkoppige band met absolute frontman Martijn Holtslag valt onder meer al op door hun uitstraling en zwarte strepen in hun gezicht. Daarnaast is het energie wat ze overbrengen. Met enorm hoge snelheid denderen ze over Conincx Pop heen en dat in combinatie met flinke dubstep geluiden, blazers maar ook genoeg rock invloeden. Aan de ene kant is het lekker duister, aan de andere kant is het feesten. Mensen zie je dansen, springen en energie teruggeven aan de band. Liggend of springend op het podium, ze hebben er 100% zeker ervoor gezorgd dat ze de naam Knarsetand niet snel zullen vergeten mochten ze ‘m (nog) niet kennen!

Even terug over de grens, Evil Empire Orchestra mag het podium betreden. Je mag deze band best wel uniek noemen. Blazers, toetsen, drums, gitaar en natuurlijk zang. Daar is Kimberley Dhont verantwoordelijk voor, wellicht bekend van Hooverphonic. Je proeft vele smaken in hun sound; denk aan soul, jazz, rock maar ook psychedelica. Muzikaal was het zonder meer, echt van hoge kwaliteit allemaal! Daarbij was het meermaals best dansbaar maar het had soms ook heel erg een laidback flow in de show. Het klopte gewoonweg!

Na twee nummers was het al meteen de verrassing van het festival: Susan Santos. Deze Spaanse schone heeft veel mensen omver gerockt met haar magistrale rhythm & blues sound met flink wat rock erin. Daarbij pakte ze ook iedereen in met haar krachtige stem. Linkshandige gitariste overigens en ze heeft zichzelf dit geleerd, super knap dus! Heerlijke ritmes erin die soms deden denken aan My Baby maar ook soms zoveel rock en solo’s waar je U tegen zei. Ook het spelen voor het enthousiaste publiek deed haar zichtbaar goed en had misschien ook wel effect in het geheel. Maar nogmaals, Susan Santos, onthou die naam!

Als afsluiter staat Happy Ol’ McWeasel op het podium. Ja, het is die Ierse folkpunk muziek a la Flogging Molly en Dropkick Murphys maar dit gezelschap komt uit Slovenië! (overigens komen de andere 2 genoemde bands ook niet uit Ierland red.). Maar het is precies wat je verwacht als je het ziet staan op het affiche en uiteraard ook hoort: een groot feest!

Dan is editie 36 van Conincx Pop afgelopen. Een editie die de boeken in mag gaan als geslaagd. Op het gebied van gezelligheid, op het gebied van aandacht voor de kids, op het gebied van een biertje drinken (InBev moest ‘s middags al komen!), op het gebied van opkomst én natuurlijk ook op het gebied van de muziek. Het is mooi om te zien dat toch veel mensen ook komen om bepaalde bands écht te zien of juist te ontdekken.
Dus nogmaals, het was een zeer geslaagd festival en we gaan op naar nummero 37! En dat zal zijn op zaterdag 6 juli, 2019 welteverstaan.

Groove Garden 2018: gezellig, gezelliger, gezelligst.

Afgelopen weekend (26 & 27 mei red.) was het weer tijd voor de 14e editie van Groove Garden! Dit ondertussen zeer bekende dancefestival heeft de afgelopen jaren flink wat gedaanteverwisselingen gehad. Waar het begon als een zeer klein intiem feestje op Bevrijdingsdag achter café de Buren, een groter terrein maar vlakbij als de Kloostertuinen werd er vervolgens verhuisd naar het zwembad in Sittard. Daar hield de organisatie het een paar jaar vol om naar het terrein er tegenover te gaan. Na afloop van vorig jaar werd de balans opgemaakt en gingen ze er precies er tussen in zitten! Het voormalig trainingsterrein van Fortuna zou een perfecte plek te zijn voor deze editie… Klopt dit?

Het idee was om alles veel intiemer te maken. Lekker knusse maar duidelijke podia en dat allemaal in het groen, tussen veel bomen in. Ook kijkende naar de podia was er genoeg aanbod en variatie per dag! Natuurlijk een ‘mainstage’ waar de beter bekende DJ’s stonden zoals Brooks, Zonderling, La Fuente en Mike Williams  die hun beste tracks lieten horen. Uiteraard werden de R&B liefhebbers ook op hun wenken bediend door beide dagen flink wat namen te zetten vanuit Mama Cita en RnB Heaven; Kempi, FlowReal, Valentino en de grote man van dit moment Bizzey!
Een plek waar het vorig jaar ieder moment van de dag stampvol was en dit jaar ook geen uitzondering was, was de Arena, tof gemaakt met 2 etages waar je overal ook kunt komen. Labyrinth Club en Versuz hosten deze plek en dit zorgde wederom voor een heerlijke sfeer! Goed weer of minder goed weer.. Live sax erbij of niet.. Het was top.
Even door naar ‘de tent’, zaterdag dé plek voor de hardstyle liefhebbers! Voornamelijk Warface en Killshot zorgden ervoor dat het goed vol was en iedereen flink kon stampen! Maar dat stampen kon ook wel redelijk gebeuren de dag erna; een heuse 90’s party! Grote namen van toen (en nu) gaven acte de presence: DJ Kicken, Johan Gielen, Mental Theo en afsluiter Darkraver. Geen half werk dus! Zeker in het begin van de middag stond het vanwege het mindere weer heerlijk vol.
Een iets kleinere stage maar niet minder leuk was de Rave Compound. Vorig jaar hun debuut gemaakt en ze groeien zo lekker mee naar een hoger level. BANDAR en Rave Atelier hadden de mogelijkheid om dit podium te hosten en deden dit weer voortreffelijk met lokale maar toffe namen zoals Falsch, Raverse en SIMUN.

Maar nu dus de vraag, was het een perfect terrein? Was het geslaagd? JA! Voor de volle 100%! Alle podia hadden iets intiems, iets unieks en stonden echt op zichzelf. Ook de route om steeds naar iets nieuws te gaan was tof, kleine paadjes tussen de bomen en struiken door.
Zaterdag was het natuurlijk magnifiek weer, misschien zelfs iets té warm maar who cares? Helaas was het zondag iets minder was qua weer, in het begin, maar ook hier was het gewoon een groot succes op alle vlakken! De artiesten konden shinen en publiek was allebei de dagen goed gemutst. Wat wil je nog meer?
De organisatie is vast en zeker tevreden en zal nu al uitkijken naar volgend jaar, de 15e editie! Die zal en moet zeker weten speciaal gaan worden! FEEST! See you next year, weekje eerder: 18 & 19 mei.