Category Archives: Interview

Interview Tim van Delft, De Staat

Na het optreden van De Staat op ParkCity Live had ik het genoegen om met Tim van Delft te spreken, de drummer. Nadat we eerst een beetje onderling het gezellig hadden, werd het tijd om een beetje serieus overal op in te gaan!
Het is ook wel bekend dat De Staat mijn absolute favoriete band is, dus het was wel speciaal!
Daarbij was het een van mijn eerste interviews, dus dat was ook wel spannend. Lees hieronder verder!!

Jullie hebben de laatste tijd best veel gespeeld, krijgen jullie steeds nieuwe ervaringen of wordt het toch een beetje routine?
“Nou, je merkt nu dat het festivalseizoen bezig is dat het allemaal veel intensiever is. Je zorgt ervoor dat je in dat tijdsbestek dat je hebt, veel speelt en het herkenbaar is voor het publiek. Bij een clubtour is dat toch anders, daar duren de shows sowieso langer. Maar daarnaast kun je gewoon soms even de tijd pakken om op adem te komen. Om ook niet steeds in hetzelfde patroon te vallen passen we wel ook vaak de setlist aan. Niet alleen voor ons maar ook mensen die ons vaker zien.”

Kun je een voorbeeld noemen van een nummer, waarvan je zegt “ik ben blij om dat weer te spelen”?
“Jazeker, zoals vandaag spelen we Wait For Evolution weer. Dat vind ik heerlijk. In die nummers kun je ook steeds improviseren, zodat het niet hetzelfde blijft. Daarmee houden we elkaar ook scherp.”

Het nummer Fantastic Journey Of The Underground Men, toch jullie doorbraak, speelden jullie niet, heeft dat dan een reden?
“Misschien wel, misschien niet. Het is een nummer met een kop en een staart. Hierin kan je dus niet zoveel veranderen of improviseren. Bij festivals is dat toch wel lekker om te doen. Maar het blijft een nummer dat wel altijd fijn is om te spelen.”

Hebben jullie nog doelen, zoals bijvoorbeeld meer bekendheid in het buitenland?
“Zoals je weet hebben we toch al redelijk veel gespeeld in het buitenland, maar het geeft natuurlijk wel altijd een kik. Als je ergens speelt, dan komen wel mensen. Of gewoon uit nieuwsgierigheid kijken of echt mensen die ons kennen qua muziek en naam. Dat geeft wel een speciaal gevoel. Maar bijvoorbeeld Duitsland is toch ook wel alternatiever, dat is wel anders dan hier in Nederland. Uiteindelijk gaat het ook om het plezier van het spelen en dat hebben we eigenlijk wel overal.”

Vorige week werden er in een bericht twee leuke nieuwtjes bekend gemaakt, eentje is het lanceren van een EP. Wat kunnen we hiervan verwachten?
“Ja tof he! Het zal veelal semi-akoestisch zijn. Op YouTube staan een paar voorbeelden die in Torre’s huis zijn opgenomen (Torre Florim is de frontman van De Staat red.). Gewoon lekker spelen, plezier erin. Het geeft ook een hele andere dimensie aan het spelen. Stiekem zal het ook wel gaan knallen.”
Komen op deze EP ook eventueel nieuwe nummers?
“Nee, daar ga ik niet van uit. Gewoon bestaande nummers die goed passen in deze stijl.”
Dat andere leuke nieuwtje is dat jullie op het einde van dit jaar gaan werken aan een nieuwe CD. Hebben jullie hier al ideeën over?
“We gaan in ieder geval heel veel zelf doen. Niet uitbesteden. Doen wat wij leuk vinden. Het zal misschien wel iets harder worden, lekker knallen! Of iets meer hiphop invloeden erin. Eigenlijk is heel veel nog mogelijk.”
Als je de mogelijkheid zou hebben om met iemand te kunnen samen werken hiervoor, wie zou je dan hiervoor willen vragen?
“De drummer van The Roots, Questlove. Daar zou ik ook gewoon alles van willen leren. Alles is zo ongelofelijk strak. Maar niet alleen de drummer is geweldig, ook de bassist. Owen Biddle is iemand waar ik wel eens een dagje mee zou willen optrekken. Super.”

Interview Luka van de Poel, Akula Rhythm Band.

Woensdag 17 mei was een belangrijke dag voor Luka van de Poel. Hij had samen met twee klasgenoten een evenement georganiseerd ten behoeve van hun afstuderen. Voorafgaand van deze memorabele avond sprak ik hem, rustig op een bootje op de grachten in Amsterdam. Zo krijgt iedereen meer een inkijk in zijn afstudeerproject, de oorsprong hiervan en wat we wellicht nog verder kunnen verwachten! Veel leesplezier.

Je studeert af, wat heb je precies gedaan?
Ik studeer drums aan het conservatorium van Amsterdam. Op deze afstudeeravond laat ik zien wat ik de afgelopen jaren heb geleerd op het Conservatorium. Met DeWolff spelen we natuurlijk al 10 jaar, dus dat zit wel gebakken. Maar met mijn nieuwe zijproject Akula Rhythm Band laat ik een heel ander stukje van mezelf zien, namelijk mijn liefde voor afrobeat. Ik ben mij hierin enorm gaan verdiepen. Het is ongelofelijk om te beseffen hoeveel muziek er gemaakt is op deze aarde en de zoektocht naar de gaafste en mooiste afrobeat songs is eindeloos!

Je organiseert nu samen met klasgenoten Eva (Wijnbergen) en Thijs (Elzinga) een afstudeerconcert in de Melkweg. Waren er meer mogelijkheden?
Het was al vrij snel duidelijk dat we een goed ‘team’ waren. De muziek op deze avond is heel divers, van dromerige synthpop (San Dollar), tot snoeiharde rechttoe rechtaan garagerock (Breaking Levees, Typical Tongues), DeWolff en Akula Rhythm Band passen daar perfect tussen. De rode draad van deze avond is goede muziek!
Het was overigens wel meer dan alleen een concert organiseren. Ook de gehele productie, het ‘uitbrengen’ van een plaat en natuurlijk het vormen van een band hoort erbij! Het is echt een totaalpakket. Je laat zien wat je in je mars hebt.

Hoe ben je dan specifiek tot die afrobeat gekomen?
Nou, eigenlijk is het begonnen in Music Machine (platenzaak in Sittard). Daar kocht ik de verzamelaar ‘Nigeria Special’ op vinyl. Alleen eigenlijk al vanwege de hoes! De muziek greep me meteen. Ik hoorde keiharde, rauwe funk met veel percussie, fuzzgitaren en orgeltjes. En dan die traditionele Afrikaanse vocalen. Magisch! Ik was meteen verkocht, en ben helemaal in de 70s West-Afrikaanse muziek gedoken.
Ik vind het ook hilarisch dat die Afrikaanse muzikanten James Brown probeerden te imiteren, vervolgens gingen ze dat aanvullen met traditionele Afrikaanse elementen. Zo ontstond er een nieuw genre, en vandaag de dag proberen we hun weer te imiteren. Een kopie van een kopie van een kopie, haha!
Hoelang dat geleden was? Ik denk zo’n 5 of 6 jaar geleden.

En dus door die afrobeat, is Akula Rhythm Band ontstaan. Vertel daar eens over!
Ja, ik wilde heel graag iets doen met die afrobeat, dat bleef mij trekken. Ik kon het natuurlijk niet helemaal kwijt in DeWolff, dus ben ik in mijn eentje allerlei demo’s gaan maken. Ik speelde alles zelf, drums, gitaar, bas, orgel en percussie. Ik geloof dat ik zo’n 10 demo’s heb gemaakt. Het afstuderen was overigens een goede stok achter de deur om die demo’s verder te ontwikkelen en een band te zoeken.
Dat laatste was eigenlijk nog best gemakkelijk. Ik belde wat vrienden en zodoende was Akula Rhythm Band ontstaan. Ik heb naast mij op het podium: Joep Bollinger op basgitaar (Faut Haut), Thijs Elzinga op gitaar (Breaking Levees), Niek Cival op gitaar (The Grand East) en Marnix Wilmink op percussie (45Acid Babies). Het vinden van een zanger was wel de meest moeilijke opgave. Uiteindelijk stuitte ik op Théo François, een jonge soulzanger uit Frankrijk.

Maar over Théo gesproken, hij is er vandaag niet?
Nee, helaas niet. Hij kon er vandaag niet bij zijn, wat heel erg jammer is. Gelukkig hebben we last-minute kunnen repeteren met een vervangende zanger, Mame Balla Diouf uit Senegal. Hij reageerde heel erg enthousiast op een Facebook oproep. In Senegal is hij een superster!
Een zanger vind ik erg belangrijk voor deze band, voor mij, voor de muziek. We hebben een frontman nodig die het publiek kan opzwepen. Een instrumentale afrobeat band is ook zo suf!

Wat verwacht je van vandaag?
Ik ben met vlagen erg gespannen, we worden namelijk beoordeeld door een commissie van leraren, waaronder René van Barneveld (Urban Dance Squad), Jack Pisters (hoofd van de opleiding), Nico Brandsen en Eric Hoeke (zoon van..). Op het einde van de avond krijgen we dan een cijfer. Nu ben ik wel even ontspannen, nu we zo relaxed hier op een bootje zitten. Die zenuwen waren er zeker gisteren, omdat ik toen nog in mijn maag zat met Théo die niet meer kon komen. Naast al die spanning verheug ik me ook erg! Zeker ook omdat ik dadelijk met DeWolff gewoon lekker kan knallen. Het is nu wachten tot het losbarst en dan spelen!

Heeft Akula een langer bestaansrecht of wordt het maar kort en krachtig?
Mijn broer Pablo heeft ook een zijproject gehad, Catawba River Fox. Dat heeft het nog best lang volgehouden. Dat is nu wel op een laag pitje maar hoe dat voor Akula gaat uitzien… Nog geen idee. Ik blijf hoe dan ook wel nummers maken, mijn ideeën uitwerken. Maar uiteindelijk hangt het allemaal af van de drukte met DeWolff. Maar als er ruimte is, dan zou ik heel erg graag spelen met Akula! Uiteindelijk hangt alles wel af of ik de band steeds bij elkaar krijg… Iedereen is zo druk!

Je hebt nu een CD’tje, wat hoort bij je afstuderen, maar komt er meer?
Jazeker! Er zal ook een album komen. Dat zal waarschijnlijk in het najaar zijn. Ik wil gewoon lekker alles in eigen hand houden. Het zal worden uitgebracht op Electrosaurus Records, het label dat we met DeWolff hebben opgezet. Alleen op vinyl dus! Ik wil er 8 nummers opzetten, maar welke precies… Afwachten!

Hieronder een aantal foto’s van Jonny Ladeur van de memorabele avond! [Jonny Ladeur]

 

 

.

Interview PEER

Eigenlijk staat deze band sinds vorig jaar op mijn radar: PEER. Ze deden destijds mee aan de Popronde en hadden wel iets. Jonge jochies die van wanten weten! In Sittard zijn ze nooit geweest maar andere steden hebben ze vast en zeker veroverd. Nu is het 2017 en ze maken een progressie waar je U tegen zegt. Ook CamielMusic heeft over dit viertal geschreven en nu ook gesproken! Afgelopen dinsdag (9 mei red.) sprak ik met drummer Renzo Rijn.
[Foto; Willem Rijn].

Laten we maar gewoon bij het begin beginnen: Hoe is PEER ontstaan?
In eerste instantie waren we met z’n drieën; onze huidige gitarist Jesper (de Jonge), ikzelf en destijds hadden we een zanger/bassist. Dat was allemaal ontstaan op school en we deden destijds mee aan een BUMA competitie. Die wonnen we maar toen stopte de zanger ook dus we moesten op zoek naar een nieuwe bezetting. Wanneer we begonnen? Sinds augustus 2014 spelen we dus met de huidige bezetting. Dus met Gijs (Teuwsen) en Bas (Boudens) samen.’

Tja, ik kan er niet omheen. De naam….
Dat is eigenlijk wel een grappig verhaal. We deden destijds mee aan een wedstrijd. Van BAX shop. Maar we hadden toen nog geen bandnaam. We vonden Beer wel geinig maar aangezien we echt veels te jong waren, rond de 13/14 jaar, was dat eigenlijk wel onmogelijk. Toen werd het PEER. Natuurlijk werden er veel grapjes gemaakt maar uiteindelijk heeft het ook wel iets serieus. Peergroup staat voor gelijke; qua status, belang of leeftijd. Dus dat past ook gewoonweg goed. Het is tevens een Nederlands en Engels woord en de twee strepen in ons logo verwijzen naar het ‘=’ teken. Plus het feit dat die grapjes misschien wel flauw zijn maar dat is maar goed ook; onze naam blijft daardoor wel hangen!’

Kunnen jullie al spreken van een geslaagd 2017?
Zeker weten van wel! We zijn 2017 begonnen met opnames en het uitbrengen van onze EP. Vervolgens ook veel nieuwe boekingen gekregen. We hebben met Racoon mogen spelen en er komen ook nog shows met BLØF aan. Plus dat we ook weer geselecteerd zijn voor de Popronde! Dus wat dat betreft gaat het heel lekker. Maar we doen ook erg ons best. We hebben een goed team om ons heen en daar zijn we als band ook enorm dankbaar voor!’

Dan gaan we maar met het eerste beginnen; hoe was jullie EP release?
Onze EP release was heel erg tof. We hadden deze in De Spot in onze hometown in Middelburg. Het was toch wel best spannend aangezien het een tijdje geleden was dat we in onze eigen provincie hadden gespeeld en misschien waren mensen wel PEER moe! Maar uiteindelijk was het echt behoorlijk druk en was de show heel vet! We hebben enorm veel goede reacties ontvangen en onder meer 3voo12 Zeeland en de PZC schreven  een lovende recensie erover. Achteraf ook nog best veel CD’s verkocht dus het was zeer zeker geslaagd. En een hele mooie start van de release tour natuurlijk!’

Jullie krijgen support van misschien wel de grootste Nederlandse bands. Hoe voelt dat?
‘Ja, dat is wel héél erg gaaf moet ik zeggen! We hebben wel die Zeeuwse connectie maar dan moet het nog maar gebeuren en dat dan bands zoals Racoon en BLØF je vragen om te spelen bij hun eigen optredens… Maar naast het optreden is alles eromheen ook wel leerzaam en interessant om te zien. De gehele productie. 3 vrachtwagens die alles komen brengen; van instrumenten naar licht en decor.
Of we ook contact hebben met ze? Ja, dat is allemaal heel ontspannen! Leuk contact, er is geen afstand omdat wij een kleiner bandje zijn. Het is een grote gezellige boel.’

Vorig jaar Popronde, nu weer. Was vorig jaar toeval of te vroeg?
‘Ik denk dat vorig jaar niet per se te vroeg was. Het doel was om voor ander publiek dan bij ons in Zeeland te spelen en wellicht ook wel in beeld te komen bij andere platforms zoals 3voor12.
Maar het is natuurlijk nu dit jaar wel anders. We hebben de EP net uitgebracht en een tour dus wellicht is het wel betere timing. En middels de EP en de Popronde proberen we een hoger doel na te streven en dat is onder andere het spelen op Eurosonic/Noorderslag. Het sluit wat dat betreft allemaal mooi op elkaar aan!’

Jullie zijn nog steeds enorm jong en toch al veel bereikt. Waar ligt jullie kracht?
‘Natuurlijk speelt het mee dat wij inderdaad jong zijn. Maar daarnaast hebben we gewoon een live show wat staat. We proberen ervoor te zorgen dat het voor het publiek een feest is ofwel wordt. Een unieke show voor hen. En het maakt ook niet uit of het nu een kroegje of een groot festival is, we willen iedereen mee trekken en zorgen dat het een avontuur wordt. Een test meestal is ons ‘meespring’ nummer en als men dan mee doet, dan weten we dat het goed zit.’

Hebben jullie nog doelen dit jaar of in de verdere toekomst?
‘Nou, zoals ik net al aangaf zouden we echt heel erg graag op Eurosonic/Noorderslag spelen. Dat is dan 2018. Maar verder zullen we nog een single van de EP gaan releasen. We zouden het heel erg tof vinden om 3FM Serious Talent te worden.
Met de Popronde zouden we het leuk vinden om op de wat grotere podia te spelen van de stad. De poppodiums. Dan leren veel mensen ons kennen en daar hopen we wel op. Plus het feit dat we ook hopen in een lijstje te komen zoals 3FM Serious Talent, OOR of Never Mind The Hype.’

De vraag die ik iedereen stel: Wat is jouw of jullie ULTIMATE Song?
‘Poeh. Ik denk dat ik dan voor de groep ga spreken. Dat zal het nummer ‘Songs For The Deaf’ zijn van Queens Of The Stone Age. Daar zijn we wel fan van. We zijn als PEER niet zo heavy als QOTSA maar we rocken ook en houden ook van een verrassing in nummers. Dat doen zij ook. Ze houden ervan om je op een verkeerd been te zetten en dat is wel een voorbeeld dus voor ons. Maar qua song is ie ook gewoonweg super goed. Daar gaan we echt goed op als we bijvoorbeeld in de bus zitten. Iedereen gaat dan los!’

Op pad met Nachtschade.

Zaterdag 8 april was de band Nachtschade weer op bezoek in Sittard. Weer? Ja, weer. Nachtschade mag Sittard ondertussen wel hun tweede thuisstad noemen. Ze hebben (heel lang geleden) hun eerste EP opgenomen bij Pablo van de Poel van DeWolff in Geleen en daarna ook heel wat keren al in Sittard gespeeld. Bij Ernesto’s, voorprogramma’s in Volt en ook tijdens de Popronde hebben ze ervoor gezorgd dat ze door Sittard werden omarmd en andersom.
Daarbij hebben Maarten Stok, Guy Pek, Reid Steenhuis en Bram van den Brekel pas geleden hun debuutalbum uitgebracht en natuurlijk was dat dé uitgelezen mogelijkheid om wederom naar het verre Zuiden te reizen om daar weer te shinen als altijd.

Samen met fotograaf en liefhebber van het eerste uur Jonny Ladeur hebben we ze ’s middags opgevangen en ’s avonds weer laten gaan… Hieronder een verslag van de dag!

——————————————————————————————————————————

Het was niet alleen simpel een showtje spelen in Poppodium Volt voor de heren van Nachtschade. Er werd veel uit de kast gehaald om Sittard weer te laten merken dat ze er weer waren. Hoe dan? Er werd een instore georganiseerd bij Music Machine, dé platenwinkel van Sittard. Ofja, instore… Vanwege het goede weer werd deze heerlijk buiten gehouden waardoor iedereen er van mee kon genieten. Tevens zou het gewoon puur, semi-akoestisch zijn. ZOU! Uiteindelijk konden velen mensen op de volle terrassen op de markt meegenieten van de klanken van Nachtschade want de passie spatte ervan af en de volumeknop werd stiekem toch wat naar rechts gedraaid. Vantevoren was het het overigens een warm weerzien met bekenden, daarom is het dus ook een soort thuiskomen. Veel mensen die men heeft leren kennen en heeft omarmd.

Na dit toffe begin was het tijd voor de heren om naar Volt te gaan en te gaan eten en soundchecken. Jonny, Melle en ikzelf zijn nog lekker op het terras gaan zitten om te genieten van wat speciaal biertjes. Later hebben onze hof fotograaf, wiens foto’s ook op het album Maskerade zijn gebruikt, en ikzelf een top dinertje gehad bij Ernesto’s. Maar we waren uiteindelijk aanwezig voor Nachtschade. Op naar Volt!
Het bleek dat de heren nog niet klaar waren met de soundcheck dus daar hebben we nog een stukje van meegepikt. Leuk om te zien dat ze natuurlijk vol professionaliteit zitten maar onderling heerlijk elkaar kunnen plagen. Tussendoor hebben we nog gekletst met hun ‘nieuwste aanwinst’, Rob van der Kooi. Hij speelt tijdens de live shows alle percussie waaronder de tamboerijn, een niet te missen instrument! Natuurlijk vond hij het helemaal te gek dat hij de gehele Maskerade tour mee op pad mocht met Nachtschade. Ondertussen studeert hij nog maar dit is toch wel heel mooi om allemaal mee te maken, dat wilde hij absoluut niet missen. Lekker ontspannen, nuchter en tussendoor een fijn sigaretje. Hij straalt ontspanning maar tegelijkertijd ook plezier uit wat ook bij Nachtschade past.

Na het diner van de mannen hadden we toch nog tijd om even een stukje door Sittard te banjeren voordat het voorprogramma begon. Niet zomaar een voorprogramma overigens… Mitch Rivers! Enorm bevriend met de band en spreken alleen maar lovend over elkaar. Helaas was het zonnetje onder maar toch was er nog een fijne vibe. Tussendoor heb ik nog met Bram gesproken over het nieuwe album.
Wanneer is het allemaal ontstaan, afgerond? Na de Popronde? ‘Nee, eigenlijk was het album toch al een hele poos af maar kwam het steeds niet verder. De nummers lagen er maar waren op zoek naar iets extra’s. Gelukkig hebben we dat nu gevonden en het eindresultaat mag er wezen!’ Maar nu kunnen jullie doen wat jullie het liefst willen toch? Spelen! ‘Klopt! Live optreden is toch wel ons ding. Gewoon los gaan, genieten en mensen entertainen. Ook bijvoorbeeld de release show in Paradiso.. Dat was super. Zo mooi om mee te maken!’
Tijd om wat band foto’s te maken. De onzinnigheid, het plezier en het vriendengevoel spat ervan af.
Dat laatste bespreek ik vervolgens met Reid. Jullie zijn écht een band. Is dat nog sterker geworden door de Popronde? ‘Ja, dat heeft er zeer zeker mee te maken gehad. Daar moet je al die weken het met elkaar doen en zit je toch vaak op elkaars lip.’ Maar het heeft jullie ook veel gebracht! ‘Klopt! We hebben echt op veel te gekke plekken gespeeld en was het soms echt passen en meten. Maar dat weet je vantevoren en dat versterkt elkaar alleen maar. Elkaar helpen, je praat meer met elkaar en tijdens het spelen wordt je alleen maar beter. Een blik zegt soms al genoeg.’

Op tijd terug aangekomen in Volt is het tijd voor een biertje en tijd voor Mitch Rivers! Nadat hij al eerder de dag op Motel Mozaique heeft gespeeld in Rotterdam vind het fijn om voor zijn vrienden van Nachtschade te spelen. De setlist bestaat bijna alleen maar uit geheel nieuwe nummers welke op zijn komende EP komen te staan. Deze EP heeft hij overigens opgenomen in de Electrosaurus Studio van Pablo van de Poel. Dan weet je dat het goed zit! De tracks klinken echt super. Alsof het al jaren ingespeeld is en dat ze niets anders spelen. Goed! Muzikaliteit ten top. Daarbij is de stem van Mitch goud waard, machtig mooi! Het publiek enthousiast… En terecht!

Tijd voor de heren van Nachtschade. Het begint met een kleine verrassing. Als eerste werd ‘Better Learn’ ingezet. Het publiek is niet alleen stil tijdens deze intieme setting maar het schalt ook luidkeels mee wanneer het moet. Oprecht kippenvel! Gedurende de gehele show is het gewoonweg genieten. Nogmaals, het plezier wat de heren uitstralen is gewoonweg aanstekelijk te noemen. Niet alleen muzikaal zit het uitstekend in elkaar maar ook op zang mag iedereen er meer dan wezen. Waar normaliter Bram en Maarten de zang voornamelijk voor hun rekening nemen is het Reid die zeer zeker excelleert tijdens ‘zijn’ nummer ‘Endless Dance’. Heel erg puur en fijn om naar te luisteren.
Het hele optreden zit vol muzikale klasse. Er wordt gesoleerd door bijvoorbeeld Bram op gitaar waar het echt perfect past maar er ontstaat ook rust wanneer het nodig is… Die afwisseling is werkelijk super. Richting het einde voel je gewoon dat er meer gaat ontstaan… Dat klopt dus ook! Maarten zegt dat dit het laatste nummer is en dat iedereen van Mitch Rivers wordt uitgenodigd om mee te doen. Stefan Wolfs, ook zo’n gitaarvirtuoos, twijfelt geen moment en gaat naast Bram staan. Vervolgens neemt Boris Egberts de basgitaar even over van Maarten terwijl Mitch ook het podium betreedt en natuurlijk zich laat horen zoals alleen hij dat kan. Er ontstaat een heerlijke jamsessie waar je je vingers bij aflikt. Stiekem hoop je ook dat dit niet stopt maar tegen beter weten in….

Natuurlijk wordt er na afloop lyrisch gesproken over de hele avond. Niet alleen over Nachtschade maar ook over Mitch. Het is een combinatie dat werkt! Gezellig kletsen met de bandleden van beide toppers.. Kletsen met mensen, met muziekliefhebbers. Je kan niet ontkennen dat dit gewoon een energieke, te gekke avond was. Vol passie, goede muziek en veel klasse.
Mocht je nu nog niet zijn overtuigd… Zonde, je mist echt wat! Wel?? Dan koop dat album ‘Maskerade’ en ga ze live checken!! Het kan sowieso tijdens het DeWolff Fest (plus Mitch Rivers trouwens)….

[Foto’s Jonny Ladeur]

Heel fijn overigens dat bijna de gehele jamsessie is opgenomen…

Popronde Throwback: David Benjamin.

De Popronde is voorbij… Hoe heb je het ervaren?
Ik vond het te gek! Je komt lekker in een ritme van veel spelen en dat is natuurlijk altijd top. Liedjes welke ik nog nooit live had gespeeld slijten dan lekker in je vingers en je wordt ieder optreden weer beter. Ook het omgaan met moeilijke rumoerige kroegen waar mensen eigenlijk alleen maar willen lullen en bier drinken vond ik top. Je wordt gedwongen om om te gaan met de omstandigheden die op dat moment er zijn en een manier te bedenken om het publiek toch bij de lurven te grijpen waardoor ze toch gaan luisteren. Dat vind ik altijd een leuke uitdaging.

Je bent absoluut geen onbekende naam bij muziekliefhebbers, heb je gemerkt dat er daardoor hogere verwachtingen waren?
Er waren zeker plekken waar het 5 minuten voordat de show begon het ineens helemaal vol stond. Dat is te gek. Wat ook geweldig is om te zien is als je mensen in het publiek de woorden ziet meezingen. Ik moet dan altijd grijnzen en dat geeft het optreden altijd iets bijzonders. Dat is dan misschien wel een teken dat ik iets bekender ben maar ik vond het fijn om voor iedereen op te treden, maakt niet uit of ik dan nu bekend ben of niet.

Heb je overal goed kunnen optreden? Aangezien je ‘alleen’ maar met je gitaar staat en verder niets. Was het publiek aandachtig genoeg voor jou?
(lachend) Niet iedereen was even aandachtig aan het luisteren nee… Maar dat weet je als je aan de Popronde meedoet. Soms speel je in een kroeg waarvan de stamgasten gewoon gezellig willen lullen, en dan staat er ineens een dude met een gitaar voor hun neus. Die mensen komen in eerste instantie zeer zeker niet voor jou en de uitdaging is dan natuurlijk die mensen aangenaam te verassen waardoor ze de volgende keer wél voor jou komen! 🙂

Wat was de meest opvallende stad/locatie waar je hebt gespeeld?
De show in Apeldoorn was heel tof. Het was een mini kroeg en het was tot aan buiten toe echt stampvol. Er was een luidruchtige aangeschoten stamgast waarvoor ik een liedje improviseerde. Daar werd heel leuk op gereageerd en het werd daardoor ook de rode draad van het optreden. Deze interactie is heel belangrijk tijdens het spelen denk ik. Je gaat voor een korte tijd een relatie aan met het publiek voor wie je speelt en dat moet net als iedere andere relatie van twee kanten komen 😉 Achteraf kan ik zeggen dat dat dus heel goed verlopen is!

Naast het spelen zul je vast ook nog collega’s hebben zien/horen spelen. Is er iemand opgevallen?
Jazeker! Radio Eliza zijn echt supertalented gasten en de liedjes vind ik tof. Ze zijn eigenwijs en toch poppy wat ik heel dope vind. Daarnaast vind ik Pitou ook te gek, wat een betoverde lady is dat. En natuurlijk ook mijn lieve vriend Bram als frontman van Avi On Fire, daar heb ik ook erg van genoten tijdens de Popronde.

Wat staat er voor de komende tijd op het programma?
Dat is eigenlijk wel een heel makkelijk te geven antwoord: Dat is namelijk nieuwe liedjes maken en sowieso een plaat opnemen 🙂 Misschien wel platen. Maar in ieder geval die ‘good feeling’ van de Popronde daarin meenemen.

Ter afsluiting: Heeft de Popronde ervoor gezorgd dat je een boost hebben gekregen? Meer aandacht? Met andere woorden; meer naam en faam? 😉
De boost zit hem in de nieuwe mensen die ik kennis heb laten maken met mijn muziek. Als ik mensen heb kunnen overtuigen om nog eens naar een optreden van me te komen kijken en er dan misschien een kaartje voor te willen kopen, is mijn missie ruimschoots geslaagd!