Category Archives: Interview

Interview Blackbird

Na afloop van haar optreden op Conincx Pop sprak ik met Blackbird oftewel Merel Koman. Ze heeft de afgelopen twee jaar stappen gezet, daar is menig artiest zeer zeker jaloers op! Na eerst een beetje te hebben gebabbeld over van alles en nog wat kwam de eerste echte vraag: doen we het in het Limburgs of Nederlands? Na enige twijfel koos ze voor zekerheid en werd het een Nederlands gesprek. Het is niet alleen haar energie en openheid op het podium wat je ervaart, datzelfde heeft ze ook tijdens een interview. De tijd vloog voorbij…

Je hebt het optreden net gehad, het lijkt alosf je het hier allemaal voor doet?
Ja, ik geef altijd 100% als ik op het podium sta. Dat is ook de reden waarom ik ben gaan schrijven, uiteindelijk wil ik met die nummers daar staan! Het voelt bijna als een 2e thuis. Maar wat wel ook is, het geeft me soort van gezonde spanning als ik moet beginnen en geen angst wat anderen juist wel vaker hebben. Mijn hartslag gaat lekker omhoog en dat stimuleert weer. Maar het is wel zo dat de energie ook weer goed moet zitten als ik speel. Dus dat het niet alleen vanuit mij moet komen maar ook op z’n minst van het gekomen publiek.

Voelt een gig in Limburg toch nog steeds als thuiskomen?
Absoluut! Ik kom uiteindelijk toch ‘gewoon’ uit Limburg dus weet hoe het hier is. De lucht ruikt hetzelfde als vroeger, het voelt lekker warm met de mensen aan en ik weet hoe het allemaal een beetje in z’n werk gaat. Meer rust dan in het noorden. Natuurlijk woon ik al wat jaren in Amsterdam en hou ook echt van die stad. Je kunt er zo gek doen als je wilt, het boeit de mensen toch niet. Dat stukje outgoing, heb je niet in Limburg. Maar ieder plekje heeft zijn charme wat dat betreft.

In 2017 is het losgegaan. Had je verwacht dat het zo zou ontploffen?
Nee, absolúút niet! Mijn nummer ‘Wicked Song’ bracht ik als 1e uit en deze kwam bij Gerard Ekdom terecht en hij was enorm enthousiast erover dus begon deze te draaien. Daarmee begon het al. Maar toen ik ‘Lost In The Middle’ dropte, kwam deze in een van de velen lijstjes van Spotify. Toen zag Rob Stenders deze daar voorbij komen, luisteren en werd ook enthousiast. Toen was het helemaal een succes! Of het komt door de sound van pop en roots? Geen idee. De mix van pop en roots muziek is een combinatie waar ik ook niet tussen wil kiezen, het voelt goed zo. Dat het zo samen een succes is, is prachtig.

Voel je dan nu ook een bepaalde druk door jouw snelle opkomt?
Nou, het is wel heel erg vet dat mensen misschien wel wat gaan verwachten van mij. Maar ik doe het op mijn manier en mijn pad is uitgestippeld. Dus druk voel ik niet meteen hoor! Ik snap zeer zeker dat men soms wat nieuws wilt horen, dat maakt je op een of andere manier ook wel weer scherp. Ik beschouw dat als een groot compliment! Zeker ook als je opeens een berichtje krijgt van Rob Stenders die zegt dat hij weer hoopt op een nieuw nummer. Dan krijg je toch wel weer wat energie en een speciaal gevoel in je.

Hoe is het gekomen, dat een meisje uit Kessel (waar alleen een kasteel, de schutterij en het veerpont is), nu zo’n goede muziek maakt?
[begint te lachen] Ja, dat is een goeie zeg. Klopt wel overigens! Het is allemaal begonnen met Idols. Waarom? Vantevoren zong ik al overal: in het dorp bij de soundmixshow en de revue. Toen heb ik dus meegedaan en was pas 16 jaar, super jong dus. Uiteindelijk werd ik 12e. Dat was denk ik wel het moment waar ik dacht: dit is vet! Dit wil ik ook! Alles met die producties om mij heen enzo. Uiteindelijk [zegt ze met een grote glimlach] zeiden mijn ouders oké en heb ik zanglessen genomen. Heb mezelf enorm zitten pushen. Vervolgens heb ik jazz gestudeerd en ben ik 5 jaar professioneel zangeres geweest. Maar toen moest ik een keuze maken en dat was heel moeilijk maar bleek wel essentieel voor mijn carrière. Ik ben gestopt met mijn bandjes want koos puur voor mijzelf en ben heel veel producers gaan bellen. En zie nu…!

Als je dan voor jezelf kiest, hoe gaat jouw proces van schrijven? Alleen, band, is het autobiografisch?
Het meeste doe ik zelf. Het schrijven van de teksten en het idee uitwerken is mijn ding. Veel van mijn nummers zijn zeker persoonlijk, een eigen verhaal en het zal ongeveer 10% ook nog iets zijn vanuit mijn directe omgeving. Dus het voelt allemaal vertrouwd en niet ‘gemaakt’. Vervolgens ga ik naar mijn producer: Paul Willemsen. Samen met hem maken we het een geheel. Refrein: tof? Inspelen! Couplet: tof? Inspelen! Ik heb soms wel moeite met het maken van keuzes maar gelukkig helpt Paul mij enorm hierin. Het voelt echt aan als een dreamteam.

Wat zijn jouw doelen voor de toekomst?
Allereerst: mijn debuutalbum komt eraan! De tracks zijn wel af qua schrijven en we duiken in september de studio in. Het doel is om deze volgend jaar uit te brengen, dus we hebben nog even de tijd maar ik kijk er al enorm naar uit. Dan willen we zoveel mogelijk spelen. Want met deze band voelt het ook fantastisch aan. Ze weten precies wat ik wil en vullen zelf veel aan. Het buitenland is uiteindelijk zeker wel een droom maar is nog niet het grootste doel. Bospop? Ja, dat lijkt me wel tof. Past ook goed qua sound & sfeer bij mij. Dus we gaan nog even door hoor!

Uiteraard foto’s van: Jonny Ladeur.

Interview The Sore Losers

De Belgische rockgroep The Sore Losers is een graag geziene band in het zuiden van Nederland. Ook vanuit CamielMusic is er genoeg aandacht voor deze sympathieke Belgen. Altijd tijd en zin om een praatje te maken. Dat werd dus tijd om dat maar eens ‘officieel’ te doen. Samen met zanger/gitarist Jan Straetemans en gitarist Cedric Maes werd het een ontspannen maar zeer interessant gesprek backstage op Mama’s Pride. Lekker aan het water terwijl het zonnetje op de achtergrond haar best deed. Lees graag verder!

Het festival seizoen gaat weer beginnen! Staat er veel op de planning?
Cedric: ‘Toevallig of niet, is dit helaas onze enige show in Nederland tijdens het festival seizoen! Gelukkig wel genoeg in België. Natuurlijk hadden we graag meer gespeeld maar waar het aan ligt? Moeilijk om te zeggen. Misschien is het timing? Hoe dan ook, onze tour door Nederland was wel een succes en hebben we ook goed kunnen knallen en onze naam weer wat bekender gemaakt.’

Hebben jullie een voorkeur? Festivals of een clubtour?
Jan: ‘Nou nee, we willen eigenlijk overal waar we kunnen spelen, spelen! Maar het voordeel van een festival is dat je in 1 keer gewoonweg veel zieltjes kunt winnen. Nieuwe fans of liefhebbers erbij krijgt. Maar het belangrijkste is dat je jezelf blijft bij alle optredens. Niet anders doen bij festivals dan een clubtour. Natuurlijk is dat misschien het makkelijkste, alleen maar deliveren tijdens festivals, maar door jezelf te blijven kom je wel verder. Uiteindelijk.’

Jullie hebben succes gehad met het album Skydogs met Dave Cobb en Gracias Senior met heren van White Denim. Wat volgt?
Cedric: ‘Wij zijn enorm leergierig. Dus willen altijd weer naar een next level bij ieder album. Kijk, James Pastrell (gitarist White Denim red.) is echt een 1000x betere gitarist dan ik ben, dus voor mij is het een doel om een trap hoger te komen en heel veel van hem te leren! Maar dan met Dave Cobb, dat was echt een onbetaalbare masterclass. Onwerkelijk om daar mee te kunnen werken. Het heeft ons allemaal zoveel beter gemaakt. Maar voor het volgende album is het gewoon weer afwachten en kijken wie ons kan uitdagen.’

Wat is het moeilijkste proces van een album? Of komt dat juist pas achteraf?
Jan: ‘In ieder geval is niets makkelijk! Wij zijn nu 10 jaar bezig, steeds in ontwikkeling en proberen elkaar ook altijd uit te dagen. Maar het is ook belangrijk om steeds weer door te gaan met spelen én schrijven. Voor ons is het pakken wat we kunnen. De goesting moet er zijn. Dus een proces van een album is niet te beschrijven, het is altijd een grote trip.’
Cedric: ‘Het is voor iedereen moeilijk, niet alleen voor ons! Ik heb gelezen dat het ook voor David Bowie het moeilijk was om het album ‘Heroes’ te maken. Dat is logisch! Het is een proces die voor ons alle vier van belang is en die vernieuwing houdt ons bezig.’

Jullie zijn in de regio héél geliefd, neem aan dat jullie meer willen?
Cedric: ‘Ja natuurlijk! Wij willen onder die kerktoren uit he? Daar is natuurlijk de radio van belang. Als die je niet draait, is het veelal moeilijk om te kunnen spelen. Al is dat niet altijd een must. Frankrijk zijn we wel ook al wat langer bezig, Nederland lijkt gewoonweg heel erg lastig. Maar we gaan gewoon stug door he?!’ met een grote glimlach.

Plezier lijkt de basis als jullie spelen; klopt dat? Is genieten hét summum?
Cedric: ‘Ja, maar het is ook echt zwaar & fysiek werk hoor. Je moet iedere show er iets van maken en laten horen wat oprecht is, dat is niet zomaar iets! Maar het is wel altijd fantastisch om weer op een podium te staan en mensen lekker te zien genieten.’
Jan: ‘We willen ook echt samen als een team er staan. Hoe dan ook! Maar de creatie, de weg er naartoe, is ook leuk. Dus het maken van een nummer. Als je ’s ochtends nog niks hebt, kan er in de avond opeens een track liggen. Daar geniet ik ook echt wel van.’

Wat luisteren jullie zelf? Ter inspiratie of ontspanning?
Cedric: ‘Oh, dat kan echt vanalles zijn hoor! Van alleen een gitaarsolo, een pedaaltje of een echte plaat. Het is ook mogelijk dat een riffje van Kevin (Maenen, bassist red.) mij weer nieuwe impulsen geeft of als ik aan het prullen ben met mijn gitaar.’
Jan: ‘Soms doe ik wel wat dingen bestuderen. Maar dan voornamelijk voor koorden op gitaar of bepaalde invloeden. Ook bio’s of docu’s vind ik zeer interessant om te kijken. Daar kan ik ook naar kijken ter ontspanning en dan juist inspiratie opdoen.’

Voor wie The Sore Losers nog live wilt zien, dat kan zoals gezegd nog genoeg maar dan wel in hun eigen thuisland: België. Check hun Facebook voor alle actuele gigs!
Uiteraard zijn alle te gekke foto’s weer van Jonny Ladeur [site / Facebook]

Interview Portland: Op weg naar de Champions League.

De Belgische band Portland maakt enorm grote sprongen in de muziekwereld. Na België is Nederland hen ook aan het ontdekken maar hebben ze ook nog een showcase festival gespeeld in Brighton, Engeland: The Great Escape Festival. Net teruggekomen en spelende op Mama’s Pride. Voorafgaand aan het interview met Sarah Pepels en Jente Pironet heb ik al onmiddellijk een connectie met Jente: beide wat schade in ons gezicht.
Het blijkt een opmaat te zijn voor een zeer gezellig, ontspannen maar interessant interview.

Om maar te beginnen, waar komt de naar Portland vandaan? Niet makkelijk op te zoeken bijvoorbeeld!
Jente: ‘Ja, het klopt dat je eerst alles te zien krijgt van de stad Portland en daarna pas iets over ons. Dus dat is al de ambitie, om boven die stad te komen staan (lacht). Maar het komt in eerste instantie door Elliot Smith, hij komt uit Portland en hij heeft ook de filmmuziek gemaakt van oa Good Will Hunting. Toen ben ik me erin gaan verdiepen en Portland heeft in de jaren ’90 een fantastische muziekscène gehad. Verder is het ook bijvoorbeeld de groenste stad van Amerika. Hoe dan ook, het is een aangename naam en het bekt gewoon lekker!’

Sinds afgelopen jaar groeien jullie enorm, begint het een klein beetje te wennen?
Sarah: ‘Oh nee, het went echt helemaal niet! We krijgen namelijk ook steeds nieuwe uitdagingen. Op Rock Werchter spelen bijvoorbeeld. Dan kun je niet zeggen dat het went.’
Jente: ‘Doordat nieuwe zaken op ons pad komen, proberen we dat ook steeds te overwinnen. Je kunt het zien als bepaalde divisies. Alsof je steeds promoveert in het voetbal naar een hogere divisie. Uiteindelijk wil je naar de Champions League en daar zijn we nog niet!’

In 2016 Humo’s Rock Rally, 2018 Nieuwe Lichting. Heeft de 2 jaar ervaring dat zetje gegeven of was 2016 te vroeg?
Sarah: ‘Nou, in 2016 was het echt allemaal helemaal nieuw en waren net begonnen met muziek maken. Dat was natuurlijk een enorme ervaring maar het was nog allemaal pril. Je moet dan erop letten dat je je ziel niet verliest. Je wordt beoordeeld op het live spelen en krijgt uiteraard kritieken. Je moet sterk in je schoenen staan, zeker als beginnende band.’
Jente: ‘Met de Nieuwe Lichting was het heel anders. We hadden een nieuwe samenstelling, waar we eerst een trio waren, kregen we er een drummer bij. Verder had ik ons stiekem ingeschreven. Het was spannend, zeker na 2017, toen deden zoveel grote namen mee (oa Tamino en The Lighthouse). Er komt veel op je af en mensen verwachten eenzelfde kwaliteit.’
Sarah: ‘De Nieuwe Lichting krijgt erg veel aandacht en het we hebben ons volledig gesmeten. Tijdens de finaleweek hebben we amper geslapen. We waren constant onderweg, voerden promo & speelden verrassingsconcerten. Dat was zeer intens maar heel blij dat het gelukt is.’

Jullie muziek is heel puur; iedereen kan het volgen & voelen. Maakt het jullie niet kwetsbaar?
Jente: ‘Ja, dat klopt wel een klein beetje. Toch proberen we de tracks enigszins vaag te houden. Zodoende kunnen de mensen zelf ook nog interpreteren. Ook proberen we ons nu te evolueren. In iedere track zit sowieso genoeg emotie en gevoel maar moet wel steeds anders zijn.’
Sarah: ‘Omdat we nu een samenstelling met z’n vieren hebben (met Gill Princen & Arno de Bock red.), zijn die veranderingen goed te horen. Het wordt grootser en beter. We weten ook ondertussen wel wat past en wanneer we meer moeten uitpakken.’

Waar halen jullie dan je inspiratie uit? Is het persoonlijk of iets vanuit de wereld?
Jente: ‘Eerst waren de nummers autobiografisch ja, maar dan ook wel met eigen invulling voor de luisteraar. Maar ook dat is aan het veranderen. Ik probeer het verhaal om te draaien. Dingen die dagdagelijks gebeuren of over verdriet of het gemis.’
En gebeurd dit samen? Of hoe wordt iets gemaakt?
Sarah: ‘Jente zorgt sowieso eerst voor de teksten en een basisstructuur van een song. De uitwerking doen we allemaal samen. We voelen elkaar heel erg goed aan. Alles komt samen en kunnen daardoor het nummer op muzikaal gebied goed ondersteunen.’

Zijn festivals voor jullie niet extra lastig om te spelen?
Sarah: ‘We leren van iedere show en ondertussen weten we ook wel wat het beste past bij welke setting. Onze set-up en bandsamenstelling is nu ook wel gemaakt om op festivals te spelen.’
Jente: ‘Een club setting is natuurlijk veel intiemer, kleiner en puurder maar op festivals moet het grootser en meeslepender zijn. Vorig jaar hebben we meer dan 60 shows gespeeld dus intussen voelen we goed aan hoe we onze nummers het beste in de verschillende settings kunnen brengen.’

Wat zijn de doelen voor de komende tijd?
Jente: ‘Het is een wisselwerking. Er komt in oktober een album uit en die gaan we in november voorstellen in de AB en Melkweg. We willen een goed album droppen dit najaar! Maar ook onze live shows zijn belangrijk.
Sarah: ‘Klopt, we blijven constant bijschaven aan de liveshows. Verder mogen we deze zomer spelen op Werchter en Pukkelpop. Dus dat is al een fantastische kans. Uiteraard is het ook een doel om in het buitenland te slagen, maar alles stap voor stap. We zijn ontzettend ambitieus’ eindigt Sarah met een grote glimlach.

Interview Equal Idiots: het moet vooral luid zijn!

Het waren drukke tijden voor Equal Idiots. Het tweetal bestaande uit Thibault Christiaensen (zanger/gitarist) en Pieter Bruurs (drummer) zijn echt al behoorlijk groot in België en hebben de dag na Conincx Pop mogen spelen op het grote Rock Werchter: ná Nick Cave en vóór Arctic Monkeys. Deze Belgen weten van wanten en houden van knallen, daarbij stralen ze gewoonweg veel plezier uit. Weet overigens ook dat België destijds nog volop aan het presteren was op het WK voetbal en nét had gewonnen van Brazilië.
Anyway, een heel fijn en ontspannen interview met deze toptalenten!

Hoe fit zijn jullie na gisteren en nu zo na de show?
Poeh ja.. Gisteren hebben we eerst repetitie gehad om vervolgens vandaag te rusten en hier te spelen op Conincx Pop. Alles een beetje in teken van morgen, het spelen op Rock Werchter. Maar tja, eigenlijk hebben de Rode Duivels het slecht gepland door gisteren te spelen. Het was uiteraard een groot feest, dus vandaag wel wat moe en wat stress. Maar we mogen spelen op tot nu toe ons grootste festival. Ook al hebben we ook al gespeeld op de Lokerse Feesten en Pukkelpop.

België ligt toch wel aan jullie voeten, Nederland komt er ook aan… Wat is de vervolg stap?
Klopt ja, we merken dat we in Nederland nu ook meer bekendheid krijgen. Dat komt ook door onze boeker, Mojo. We hebben pas nog een secret gig mogen spelen op het toffe Down The Rabbit Hole. Maar de vervolg stap? We houden onze voetjes op de grond hoor!
We hadden al niet verwacht dat België zo hard zou gaan! Zeker omdat we vorig jaar pas ons debuut hebben gemaakt. Hierdoor hebben we amper rust en spelen echt heel erg veel. Maar langzamerhand wordt het wel tijd voor wat rust en werken aan nieuw materiaal.

Wanneer is jullie show écht geslaagd?
Als iedereen kletsnat is van het zweet en bier!! Nee, het is sowieso al super als heel veel mensen kijken naar onze show dan dat ze bier drinken. Dat we zien dat het publiek voldaan is en dat ze misschien zelfs wel meezingen. Want dat zagen we vandaag ook al. Plezier hebben vinden wij denkelijk wel het belangrijkst.

Over plezier gesproken… Is het puur plezier of voelen jullie wel een bepaalde druk?
Nou, we hebben altijd lol & plezier! Anders zou Equal Ediots er ook helemaal niet zijn. Wat sowieso al geldt voor ons, is dat we enorm goede vrienden zijn. Vanuit daar zijn we eigenlijk ontstaan. Maar natuurlijk is er nu wel iets van druk: we moeten uiteindelijk toch met nieuwe muziek komen en we leggen onszelf de druk op dat iedere show wel echt goed moet zijn! Het is ook geen moeilijk muziek, het moet vooral luid zijn!

Hebben jullie invloeden in jullie eigen scène of juist iets anders?
Vroeger zijn we wel echt beïnvloed door de echte Belgische punkbands en dat heeft ons wel gesterkt. Daarna zijn de meer Amerikaanse bands gekomen, een beetje mengelmoes van stijlen en sound. Het zijn invloeden die ons beter hebben gemaakt, dat sowieso!

Tijd voor stellingen:

  • Toetsen of basgitaar?
    Mwoa, moeilijke keus hoor. Beiden! Hier zullen we samen waarschijnlijk niet uit komen. We hebben wel eens met z´n drieën gespeeld en dan met basgitaar. Maar wij zijn toch met z’n twee gebleven.
  • BBQ worst of spareribs?
    Duidelijk, BBQ worst. Spareribs zijn zo moeilijk te eten en die BBQ worst past uiteraard meer bij ons. Het album uiteraard he! Dus laten we maar lekker een worst op de BBQ gooien!
  • Rock Werchter of Pukkelpop?
    Werchter! (zeiden ze in koor). Het was sowieso ons eerste festival qua bezoeken maar nu dat we er ook zelfs staan… Daarbij past het ook meer qua stijl, qua muziek bij ons.
  • Eigen headline show of voorprogramma van favo band?
    Ja, dat is ook wel makkelijk. Een eigen headline show is wel heel erg tof en dat zou ook betekenen dat we nog verder zijn. Voorprogramma is wel leuk maar zegt ons minder.

Interview blackwave.: Nuchter, energiek maar ook vastberaden.

Ze zijn nog maar net van het podium af en het is mogelijk om met de heren van blackwave. te kletsen. Dit hiphop duo bestaat uit Willem Ardui en Jay Walker, maar het is zeer zeker niet alleen hiphop wat de klok slaat. In België horen ze echt al tot de top en in Nederland groeien ze gestaag. Wat kunnen we nog verwachten? Hoe werken ze tot een track? En wanneer krijgen ze de meeste inspiratie? Lees het maar snel allemaal hieronder!

Jullie hebben net op de kiosk gestaan, hoe was het?
Dat was echt cool. Een leuke plek om te staan. We hadden ook dezelfde lichten als onze eigen headline show! Dus dat geeft ook wel wat extra’s. Maar het voelde gewoon het hele optreden heel erg goed, een goede vibe. Als wij ons ding kunnen doen, is het geslaagd!

Waar houden jullie meer van; het optreden of toch in de studio alles tot in de puntjes uitwerken?
Poeh, dat is een moeilijke. Beetje allebei. Performen is soms heel erg moeilijk maar tegelijkertijd ook leuk als je de energie terug krijgt. Maar in de studio kun je alles tot in de details uitwerken, dat gebeurd ook altijd aangezien we perfectionistisch zijn.
Of we op het podium wel eens jammen? Nee dat niet maar we geven ze wel ruimte om tijdens een gepland tussenstuk te improviseren, een echte solo doen.

Jullie muziek ademt natuurlijk hiphop maar ook jazz en funk. Hoe laten jullie dit tot 1 geheel klinken? Zoveel variëteit?
Gelukkig zijn die genres wel geïnspireerd op elkaar. Je kan daardoor makkelijker linkjes leggen naar die stijlen. Als muzikant zijnde kun je zo ook genres vermengen. Verder beginnen we eigenlijk altijd met z’n twee en discussiëren we om zo tot ongeveer 90% te komen van een track. Daarna komen er wel meestal wat bandleden bij om het een geheel te laten worden.

Hoe voelt het als er wordt gezegd dat jullie Amerikaans klinken? Bijvoorbeeld Big Dreams hoor ik de goede Kanye in terug.
(lachend na het laatste stukje) Dat is heel vleiend, we nemen dat uiteraard als een compliment. Toch zijn we heel erg bewust ervan dat we Belgen zijn. Natuurlijk zijn er qua sound invloeden, dus het was mogelijk geweest. Maar zoals gezegd, we blijven er nuchter onder.

Wanneer kunnen jullie het beste tracks maken? In welke omstandigheden?
Willem: dat zijn echt heel erg random momenten. De ene keer als ik aan het fietsen ben of aan de bar zit. Dan zie ik iets en ontstaat er een idee. Dat werk ik dan uit op mijn kamer aan het bureau. Maar het is vaak écht werken, het is niet zomaar gedaan!
Jay: voor mij is het ongeveer hetzelfde. Ik wandel of fiets en dan komt er een ingeving. Verder is het ook vaak zo dat ik inspring als Willem iets heeft bedacht of heeft gemaakt. Zeker aangezien hij de producer is.

Ik las in een interview ergens dat jullie graag het buitenland veroveren, wat is de status nu? Of willen jullie?
Nu het universum uiteraard!! Haha, nee. Hij is nu voornamelijk Nederland waar we wel flink wat stappen zetten en uiteraard ons eigen land niet te vergeten. We hopen wel dat er mogelijkheden komen in Duitsland en Frankrijk, onze andere buurlanden. Maar dat staat ook op de planning aangezien we in oktober het album zullen releasen. Er ligt zeer zeker een promotie plan klaar! We kijken er in ieder geval naar uit.

Wat is jullie ultieme track? Of een track waar jullie echt vaak naar luisteren?
Dat is echt een track van nu! Het is Childish Gambino met het nummer This Is America. Het pakt je helemaal in, er zit ook echt alles in plus dat het veel symboliek uitstraalt. Echt een track wat super sterk is. Daarbij is hij een multi talent en dat hoor en zie je ook in alles. Die clip, poh. Dus ja, die staat sowieso op nummer 1 nu.