Category Archives: Must Listen

Thijs Boontjes – Het Regent In Parijs

Machtig!

Nee, onder stoelen of banken zal ik het niet steken. Ik ben een absolute liefhebber van Thijs Boontjes. Ik maakte kennis met ‘Alleen Naar De Kermis’, ging zijn eerdere EP helemaal plat draaien en vorig jaar kwam hij met het album ‘Geen Achttien Meer’ die mij op een 3e plek kwam in de lijst voor beste albums van 2019. Zijn Nederlandse muziek met pop en rock invloeden maar met de absolute smartlap in gedachte, maakt het iedere keer een feest om naar te luisteren. Tekstueel maar ook zeer zeker muzikaal brengt het genoeg klasse met zich mee. De Amsterdamse bluf is daarbij ook een geweldige bonus. Gelukkig zit Thijs niet al te lang stil want er is een nieuw nummer!

Ja, iets anders. Maar ook echt. Of hoe hij het zelf omschrijft: ‘Een nieuw chanson. Een hartenpijnballade. Een smartlap. Een synthesizer. Een strijkkwartet. Een carillon. Een poncho. Een weersvoorspelling. Een lied, autobiografischer dan me lief is.’ Misschien voel je het al een beetje aan komen maar het is zeer zeker even anders dan bijvoorbeeld ‘Ik Ben Je Stok’ of ‘Casablanca’. Rustig, meeslepend, doordringend. Je kunt vanaf de eerste seconde het gehele verhaal volgen en je kan je ook inleven in het nummer. Dat dit een pareltje mag wel duidelijk zijn. Misschien niet eentje die ervan af spat maar zo laat Thijs wel écht een andere kant zien. Niet voor niets heeft hij een contract kunnen tekenen bij Excelsior Recordings!

Leef mee!

Jonathan Wilson – In Heaven Making Love

Alleskunner!

Zit deze man überhaupt ooit stil is de vraag. Waarschijnlijk, als hij dit doet, wordt ie gek. Maar Jonathan Wilson is een man die ook daadwerkelijk alles kan en ook wil. Van zelf muziek maken tot het produceren van albums (en niet van de minste, afgelopen jaar met Father John Misty). Het mag duidelijk zijn dat muziek zijn werk én verslaving is. Een logische reden dat hij ook vele stijlen van muziek waardeert is zijn jeugd. Met zoveel stijlen opgegroeid, hij kan het allemaal beamen en liefhebben. In de jaren ’90 begon het allemaal maar de Zeroes waren toch zijn absolute doorbraak. Waarmee verrast hij ons nu?

Tja, is het rock? 60’s pop? Psychedelica? Progressive rock? Blues? Laten we het maar eens houden op onvervalste americana met country invloeden. Hij heeft het geschreven toen hij op de snelweg reed in Spanje. In eerste instantie leek het nergens op, maar hij heeft er nu echt een track van weten te maken wat voor hem logisch is. Samen met Mark O’Connor (viool), Kenny Vaughan (gitaar) Dennis Crouch (bass), Russ Pahl (pedal steel), Jim Hoke (harmonica, blazers), Jon Radford (drums) & Drew Erickson (keys) is het één geheel geworden. Wat heet! Het is eentje die absoluut blijft hangen, veel energie geeft en ook absoluut veel plezier uitstraalt. Niet voor niets met zoveel man samen gewerkt! Ook deze track zal op het komende album ‘Dixie Blur’ komen te staan en komt op 6 maart uit.

YEEEHAAAA!

Mura Masa & slowthai – Deal Wiv It

Old school Britse hiphop

Oei. Ik heb wat gemist. Maar nieuw of niet, deze hoort voor de volle 100% op CamielMusic. Ondertussen zijn al meerdere nummers uitgebracht maar ze zijn toch minder. Mura Masa is namelijk de persoon het allemaal tot één geheel brengt maar slowthai zorgt wel voor een heel vette sound in dit nummer. We kennen Mura Masa vast en zeker nog van de doorbraak ‘Firefly’ en ook ‘Love$ick’ was een grote hit. Deze Britse producer, wiens echte naam Alex Crossan is, komt op 17 januari met een nieuw album. Deze krijgt de titel ‘R.Y.C (Raw Youth Collage)’. Vele te gekke collabs staan daar op. Zoals gezegd, eentje mag er écht niet worden gemist. Tot nu dan, want wie weet!

Dit nummer brengt mij behoorlijk wat jaren terug. Dat heeft absoluut te maken met de beats en de bepaalde sound die te horen is. Het doet mij denken aan The Streets. Kennen we ze nog? ‘Dry Your Eyes Mate’ en ‘Don’t Mug Yourself’. Het Britse geluid, de puntige klanken en natuurlijk hoe er wordt gerapt. Dat is dus hetgeen waar slowthai in terug komt. Deze uit Northampton komende Tyron Kaymone Frampton is in 2018 toch wel doorgebroken maar het lijkt nu wel door deze track helemaal los te gaan. De combi klopt namelijk voor de volle 100%. Zoals aangegeven, op dat album staan meerdere samenwerkingen, het zal een album waar veel mensen wel heel veel energie van zullen gaan krijgen. Nét even wat anders!

Power up!

Tame Impala – Lost In Yesterday

Gewoon ouderwets goed.

Tja, het is een feit dat de heren een tijdje niks hebben gedaan. Ofja… Niks? Ze deden heel veel dingen voornamelijk op eigen naam (en dan voornamelijk frontman Kevin Parker) en weinig onder de meeste bekende naam voor hen: Tame Impala. Onze Australische vrienden hebben heel wat harten veroverd door hun mix van psychedelische klanken en elektronische elementen. Waarschijnlijk is het album ‘Currents’ wel de definitieve doorbraak geweest, met de singles ‘Let It Happen’ en ‘The Less I Know The Better’. Dat is dat met de opfris cursus… We hebben nieuw materiaal!

Dit is (natuurlijk) niet het eerste nummer wat we hebben kunnen horen. Maar.. Het heeft écht tijd gekost om hun nieuwe muziek weer een plekje te geven. Voornamelijk de eerste single ‘It Might Be Time’ was in eerste instantie écht een heel andere sound. Maar zoals ik al zeg: in eerste instantie. Ondertussen is het een kneiter geworden. Datzelfde kan gebeuren met deze. ‘Lost In Yesterday’ kun je bestempelen als een typische Tame Impala track met veel poppy invloeden maar vergeet zeer zeker niet de psychedelische kant. Het intro leek overigens een beetje op een Balthazar track. Vet he? De bovengenoemde tracks zullen staan op het album welke op 14 februari uit komt: ‘The Slow Rush’. Deze zal zeer zeker door veel mensen met open armen worden ontvangen.

Let’s go!

Nathaniel Rateliff – And It’s Still Alright

Machtig mooi!

Het ziet misschien wat kaal uit. Nathanie Rateliff… Zo zonder The Night Sweats. En nee, het is (helaas) geen foutje. De kans is het grootst dat je hem juist kent door de samenwerking met de welbekende band. Desondanks heeft hij nu een album gemaakt zonder zijn goede muzikale vrienden. Dat is overigens niet voor het eerst. Zo’n zeven jaar geleden was dit voor het laatst, de bekendheid kreeg hij voornamelijk door de hits ‘S.O.B.’ en ‘I Need Never Get Old’. Dat hij nu weer alleen heeft gewerkt heeft meerdere redenen. Een belangrijke is dat zijn goede vriend én tevens producer Richard Swift in 2018 overleed maar hij scheidde ook nog van zijn vrouw. Dat gaat wel in je koude kleren zitten en logischerwijs ontstaan dan bij een artiest de mooiste liedjes. Vandaar…

‘And Its’ Still Allright’ is een van die nummers welke Nathaniel heeft gemaakt. Dit is tevens ook de titel van zijn komende album welke op 14 februari zal uitkomen. Deze gaat over het overlijden van die goede vriend van hem. Het is dan natuurlijk allemaal gebaseerd op verdriet, woede en ook uiteraard bitterheid. De moeilijke tijden en het missen van Richard Swift spoken steeds door zijn hoofd en dat hoor je ook terug in de track. Ontspannen, mooi en puur. Begeleidend op zijn gitaar, is het ondanks de lading, een warme track geworden. Uiteraard komt dat mede door die fijne stem wat Nathaniel heeft. Beetje wegdromen en waarschijnlijk kan eenieder wel iemand hieraan herdenken.

Sterk.