Category Archives: Must Listen

Sured – Back Again

Heel erg fijn!

Ondertussen is de track al eventjes uit maar op een of andere manier heb ik ‘m een beetje gemist! Maar beter laat dan nooit zeggen we maar 😉 Het gaat allemaal om Sured. Zijn carriere is omhoog geschoten door de deelname in 2014 aan het programma De Beste Singer Songwriter van Nederland waarna hij allerlei leuke muzikale projecten heeft kunnen uitvoeren. In 2016 bracht hij een EP uit met de titel ‘The Blue Flame’ en afgelopen najaar deed hij mee aan het grootst rondreizende festival van Nederland, Popronde. Dit heeft er mede voor gezorgd dat hij weer kan doorpakken, hij heeft namelijk een nieuwe track gedropt én bekend gemaakt dat hij op 7 september in de EKKO te Utrecht zijn release heeft van zijn debuutalbum!

Op dat debuutalbum zal zeker weten ‘Back Again’ staan, zijn nieuwste wapenfeit. Het is een herkenbaar nummer maar ook weer redelijk anders dan wat we gewend zijn van Sjoerd Raaymakers, zoals hij in het echie heet! De stem is en blijft een beetje rauw/ruw en hij begeleidt zichzelf uiteraard ook weer op gitaar. Toch is het in z’n geheel veel voller, het is zelfs dansbaar geworden! Precies hoe we wellicht de muziek deze periode willen horen. Maar ik weet ook heel erg zeker dat deze track, en ook het album van Sured, gewoon op ieder moment een succes zal zijn want het je wordt er vrolijk van. Daarbij heel slim in elkaar gezet door het ‘Tu-tu-tu’ gedeelte wat zeker weten wordt meegezongen door het publiek.

Dus nu, luisteren en misschien dan die 7e september vrijhouden! Het is tevens zijn verjaardag 😉

Dossier Dutchies Juni 2018

Deze maand zijn er al twee singles van Elsa Lester verschenen. Voorlopers van haar EP ‘Dinner Party’ die volgende maand verschijnt via een Slovaaks label. Liefhebbers van Courtney Barnett of Pip Blom, check haar vooral op een Popronde near you. Dit weekend verschijnt het derde en laatste album Pleasure Ground van 80’s-band Fatal Flowers op rood vinyl. Zijn er niet veel van geperst dus wees er snel bij. Tegelijkertijd met het verschijnen van het verslavende So Sincere van mijn vrindtjes van Snow Coats hebben ze ook de releaseshow in augustus aangekondigd en mogen ze binnenkort gaan touren in Duitsland. Floor Jansen heeft deze maand een BUMA Rocks Export Award gewonnen. Als zangeres bij het Finse Nightwish is zij op dit moment de meest succesvolle Nederlandse zangeres in het buitenland. Is dat dan niet ook een Popprijs kandidaat? Deze week nog zijn er hele mooie nieuwe profielfoto’s op de socials van Meis verschenen wat veel goeds doet vermoeden. Dit weekend nog te checken op het landgoed van Herman van Veen in Soest en sluiten we de maand juni af met de nieuwe single Don’t let me go van Tiger Pilots.

Cherry Pie.
Het was weer eens zo’n bandjesavond waar ik het jonge bandje Nemsis voor het eerst live kon zien. Wereldberoemd in Haarlem en omstreken, maar daar buiten op dit moment nog wat minder. Wat mij betreft gaat dat niet zo heel lang meer duren. Hoe schattig, zangeres Abir vertelde dat ze blij waren ein-de-lijk weer te mogen spelen, want de bandleden hadden net examens achter de rug. Hoewel ik niet zeker weet van welke opleiding, maar de begin twintigers kennen elkaar van het Coornhert Lyceum in dezelfde muggenstad. Eerder dit jaar hebben ze met overmacht de Rob Acda Award gewonnen. Ze wonnen én de juryprijs, én de publieksprijs én een plek op het Young Art Festival. Bovendien mochten ze het Bevrijdingsfestival van hun thuisstad openen. Als je ze zo bezig ziet verwacht je niet dat ze pas anderhalf jaar bezig zijn. Vanaf de eerste noot staat de show als een huis. Geen ingestudeerde danspasjes of voorbedachte praatjes, what you see is what… De stem van Abir is indrukwekkend te noemen en het enthousiasme van de andere bandleden werkt aanstekelijk. Op 10 mei hebben ze hun eerste tracks uitgebracht waar ‘Cherry Pie’ het best bij mij in de smaak valt. Maar ze schakelen ook gemakkelijk naar iets anders hoor. “En dit liedje heet: Pornstar!” Zonder kinderachtig gegniffel zet de band weer in. Het gebeurt me niet zo heel vaak meer dat ik zó onder de indruk ben van een bandje. Dit is écht heel erg goed. Heb je dan niets te zeuren Vergeer hoor ik je denken! Jawel, er bestaat een bandfoto in een opslagruimte. Snap ik niet, kan die weg? Daarna is het plaatje perfect, zeg maar de kers op de taart.

Glimlach.
Het was precies een jaar nadat hij als leraar gestopt is om zich volledig te storten op zijn muzikantencarrière. In de theaterzaal van LUX in zijn woonplaats Nijmegen was op de langste dag van het jaar de release van de nieuwe single ‘All Of My Days’. Het was een spannende avond voor Collin Hoeve want in de voorverkoop leek het niet zo druk te worden. Dat bleek gelukkig heel erg mee te vallen. Tot op de dag zelf was hij druk met de voorbereidingen van de release want deze track was eigenlijk tweede keus. De track die eigenlijk gepresenteerd zou worden, wordt later dit jaar bij “iets anders” gebruikt. Bij wàt dan? Dat kregen we natuurlijk weer niet te horen. ‘All Of My Days’ gaat over dat je tegenwoordig altijd maar aan moet staan en eigenlijk nooit rust kan krijgen. Het is vooral belangrijk wat de buitenwereld van je vindt en verwacht. In de Facebook-uitnodiging stond: “Elke dag lijkt een gevecht tegen de klok, we moeten elke seconde benutten en overal van genieten, succesvol zijn en vooral ook heel gelukkig zijn”. Hij heeft het liedje geschreven samen met Rogier Pelgrim. Heel rock ’n roll, samen aan de keukentafel met een kop thee. Vooral voor Collin was dat een nieuwe ervaring, want volgens eigen zeggen was hij daar tot voor kort veel te eigenwijs voor. De nieuwe EP is zo goed als af. Daar staan samenwerkingen op met oa Etan Huijs, Daniel Cane en Tim Dawn en daar word ik op voorhand al heel blij van. Aan het einde van de show werd de bijbehorende videoclip op een groot scherm gedraaid. De trotse glimlach van Collin bij het slotapplaus verraadde enige vorm van gelukkig zijn.

Maple Bingo.
Eind vorig jaar had ik ze al op mijn bingolijstje voor Noorderslag gezet. Ik wist dat er ergens een album op de plank lag en hoopte heel erg dat begin dit jaar het moment was om dat debuutalbum van Maple uit te brengen. Ik kan dat wel willen, maar dat is geen wet natuurlijk. Zanger Jordy Sanger vroeg het tijdens de show op festival Mañana Mañana gewoon aan het publiek: Grolsch of Heineken? Stiekem een verwijzing naar de achtergrond van de band. Ontstaan in de Achterhoek (Lochem, krap 12 crosskilometers van Mañana) en opgegroeid in Amsterdam. Wat hij nog meer vertelde was eigenlijk veel interessanter. “Vroeger heette we anders, maar nu heten we Maple en we gaan in het najaar ons album uitbrengen”. Ik had in mijn geheugen opgeslagen dat Jurriaan JJ Sielcken, die de eerste EP’s van Jett Rebel produceerde, de megahits van Lucas Hamming opnam en de wereld over reist met zijn band Aestrid, ooit met de bandleden van Maple een week of twee in een huisje in Frankrijk nieuw werk had opgenomen. Met wat zoekwerk bleek dat al in de zomer van 2016 geweest te zijn. De band zelf heb ik in dat vorig leven al menig Popronde locatie zien afbreken. Deze combi kan wat mij betreft alleen maar goud opleveren. Maar waarom is die plaat er dan nog niet?! Volgens mij zijn nu alle bandleden afgestudeerd aan het CvA (Conservatorium van Amsterdam) en deze maand verscheen een foto met champagne. Er is een platendeal getekend met Butler Records, wat weer gelinkt is aan die grote platenzaak Bertus Distributie. Met name de eerste single Eat Your Dog zit met weerhaakjes vast in mijn hoofd. ‘Ik laot mien de pis niet lauw maken, vake bu’j te bange’. Komend jaar maar weer op mijn NoorderBingoKaartje zetten lijkt me!

Aankondiging: Conincx Pop 2018

Ook dit jaar staat Conincx Pop op de festivalkalender! Dit is zoals wellicht bekend niet zonder slag of stoot gegaan maar op zaterdag 7 juli komen weer heel wat toffe bands naar Elsloo om aan de oever van de Maas te spelen. Het gaat de alweer 36e editie wordt voor dit gratis toegankelijke festijn! Maar wie komt eigenlijk? Wat kunnen we verwachten? In ieder geval genoeg variatie!
Uiteraard zal #TeamLadeurRodigas ook aanwezig zijn.

  • Hippe Gasten: 14:30-15:20.
    Pop, rock, Nederlandstalig én bekend in China. Tja, hoe zit dat dan? Hippe Gasten is logischerwijs dan ook echt voor iedereen toegankelijk. Plezier in wat ze doen, maakt dus ook niet uit waar ze spelen: in een tent of voor mensen die er geen snars van verstaan! Conincx Pop zal er met een glimlach kennis mee gaan maken!
  • Wanklank: 15:40-16:20.
    In 1983 speelden dit zestal op de allereerste editie van Conincx Pop en nu staan ze na een pauze van welgeteld 35 jaar wéér! Dat ze er zin in hebben is wel duidelijk te merken, genoeg promotie trucjes worden uit de kast gehaald! Natuurlijk veel ‘oude’ bekenden die naar Elsloo komen om dit te (her)beleven.
  • King Kong Company: 16:40-17:30.
    Deze Ierse formatie heeft al ervaring op Glastonbury opgedaan dus dat zegt al heel wat! Een mix van vele stijlen maar voornamelijk levend van hun live performance. Apenmaskers (uiteraard), dansers, toffe visuals maar ook gewoon live muziek vanuit gitaren, bas en drums. Hopelijk duikelen we niet in de Maas.
    King Kong Company – Scarity Dan.
  • Algiers: 17:50-18:40.
    Een viertal Amerikanen komende uit Atlanta gooit een hele dosis genres door elkaar heen maar dat het swingt staat buiten kijf. Franklin James Fisher zorgt ervoor met zijn prachtige stem dat je gaat luisteren en dat willen ze ook. Muziek met een boodschap (politiek) en die komt zeker weten over. Machtig!
    Algiers – The Underside of Power.
  • Equal Idiots: 19:00-19:50.
    Twee personen zeg je? Ja, Equal Idiots is gewoon 2 man sterk. Het draait allemaal om onze Zuiderburen, Thibault Christiaensen (gitaar, zang) & Pieter Bruurs (drums). In 2016 won dit tweetal de Nieuwe Lichting en sindsdien groeien ze nog steeds iedere dag. Wát een heerlijke bak met energie die zal gaan klinken!
    Equal Idiots – Put My Head In The Ground.
  • Knarsetand: 20:10-21:00.
    Na even te zijn gestopt in 2015 zijn ze nu keihard terug. Knarsetand leider Marijn Holtslag heeft wel wat veranderingen gemaakt.. Iets minder balkan/gypsy (zangeres Miou is er niet meer bij) maar meer drum and bass en dit met een te gekke zeven mans formatie op het podium. Stilstaan zal hier niet gaan lukken.
    Knarsetand – Dragging me Deeper.
  • Evil Empire Orchestra: 21:20-22:10.
    Deze band bestaat nog niet heel lang maar heeft genoeg ervaring in de gelederen! Een cross-over van psychedelica, souljazz en garagefunk zorgt voor een meeslepende formule. Daarbij is de stem van Kimberly Dhondt (Hooverphonic) uniek wat uiteraard helpt in deze. Waarschijnlijk de verrassing van het festival!
    Evil Empire Orchestra – Woohoo.
  • Susan Santos: 22:30-23:20.
    Als je jezelf gitaar leert spelen, ben je hoe dan ook muzikaal. Haar muziek ademt de blues met een flinke scheut rock en roots klanken erbij. In 2009 vertrok ze naar Madrid om haar eigen carrière te lanceren. Dit is gelukt en met haar laatste album (Skin & Bones) heeft ze zichzelf en de wereld enorm gelukkig gemaakt.
    Susan Santos – Skin & Bones.
  • Happy Ol’ McWeasel: 23:40-00:40.
    Een afsluiter ben je niet zomaar! Deze Sloveense (HUH?) band doet je zonder meer denken aan de bekende folk/punk muziek van onder andere de Dropkick Murphys & Flogging Molly. Natuurlijk vol energie, heel veel passie en die accordeon of banjo kun je absoluut niet negeren. Logisch dat dit de afsluiter is? Volmondig JA.
    Happy Ol’ McWeasel – Sunny Side of the Street.

Hopelijk wordt het gewoonweg geweldig goed in alle opzichten! De muziek, de sfeer… Dat zal gewoonweg top zijn maar de grootste zorg is altijd het weer. Maar de vooruitzichten zijn lekker dus laten we er maar met z’n allen voor zorgen dat het een volle bak worden aan de oever!! Lekker wat drinken, genieten en zorgen dat er hoe dan ook een leven is na die 36e editie van Conincx Pop.

blackwave. – Whasgood?!

Stelletje bazen!

Eerlijk zoals ik ben, wist ik tot een dikke 3 maanden geleden niet bewust dat dit blackwave. was. Dat dus die geniale track ‘Big Dreams’ van hun was!! Dit duo, Willem Ardui en Jay Walker, heeft nu misschien wel een nóg betere track gemaakt! Meer funk, meer soul en nog meer energie & dynamiek. Daarbij past deze ook echt overal bij. Maar het zomerse gevoel was er nog nooit zoveel als nu! Dat album komt eraan en als ze dit al laten horen, kan ik nu al niet wachten op dat volledige dingetje. Het is niet normaal wat een energieboost gegeven wordt als deze op staat.

Dat beiden heren enorm muzikaal zijn, is wel duidelijk. Ik vind de wisselwerking hier nog beter klinken dan alle andere tracks. Jay is duidelijk de man van de flow, de echte hiphop power en Willem juist iets meer van de vocalen en hij zorgt ervoor dat de funk en het dansbare aspect maar eens duidelijk wordt onderstreept! Hun invloeden voor deze track komen meer van Prince, Outkast en Will Smith… I get it!!
Het is ongelooflijk dat deze Belgen, want ja… dat zijn ze, nog geen grotere stappen hebben weten te zetten! Maar zoals ze zelf hebben aangegeven in het interview met mij op Mama’s Pride, dat komt wel als het album is uitgebracht. Daar geloof ik ook heilig in en dat gun ik deze toppers van harte.

Lading energie en doe je dansschoenen aan!

Walden, The Road To Pinkpop.

Het avontuur van Walden is wel eentje welke ik graag uitgebreid wil beschrijven. Niet dat ik alle ins & outs weet over hen maar ik mag zeker zeggen dat ik de vier heren behoorlijk vaak heb gezien, heb gesproken en zelfs voor heb gekookt! Maar daarover later meer. Het is duidelijk; Mees Hamer, Cees Maessen, Jef America & Pelle Simon staan op Pinkpop, ze mogen de 49e editie openen. Natuurlijk is dit niet zomaar eventjes gelukt, er is uiteraard veel aan vooraf gegaan en hebben veel stappen gezet. Ik ga beginnen met het eerste moment waar ik het avontuur van Walden heb mogen meemaken.

We gaan he-le-maal terug naar 27 november 2016… Ja, zolang al! Samen met fotograaf Jonny Ladeur zijn we in een verlaten huis in Heerlen geweest, in de wijk Meezenbroek. Druk bezig om hun EP op te nemen met Ingo Jetten. Het werd een heerlijk middagje waar natuurlijk iedere detail werd gecheckt en perfect werd bespeeld maar ook genoeg lol en een biertje erbij! Uiteraard hoort optreden er ook bij, de heren zijn uitgenodigd door de opener van Pinkpop 2017; The Ten Bells. 24 juni was de datum. Eigenlijk was dit de eerste keer dat ik de heren live hoorde spelen en hoe hetgeen klonk wat ik hoorde tijdens het opnemen. Herkenbaar maar zoveel beter en uitgebreider!
Een klein half jaar later was het dan toch écht zo ver, de release van de EP was een feit. Vier nummers die op de EP staan die de titel ‘Artefacts’ heeft gekregen. Uiteraard heb ik hier over geschreven en nu ik het teruglees, sta ik er nog steeds 100% achter en vind ik het misschien allemaal nóg beter.
In dezelfde maand, 2 weken later, begint het avontuur dat Nu Of Nooit heet. Dé weg naar Pinkpop. In de Nieuwe Nor werd er gestreden (en op andere dagen/weken andere bands) om een plek in de finale te behalen. Genoeg kwaliteit hebben de heren en dus staan ze in op 9 december in hun thuishaven, in Volt. Samen met Antikythera, Tamarin Desert, Uncle Harry, Vortex Surfer & The Ragtime Rumours. Het werd een strijd, zoals een finale ook dient te zijn! Voornamelijk Tamarin Desert, The Ragtime Rumours en Walden blonken uit. Walden had zoals wellicht wel bekend wat problemen met het geluid maar na afloop zeiden de boys zelf daar weinig van te hebben gemerkt. Het slot was echter fenomenaal! Het tekent de jury dat ze door het moeizame begin konden luisteren en genoeg potentie zagen… Walden wint Nu Of Nooit en staan op Pinkpop! Wat een feest!

De voorbereidingen blijven doorgaan en er is uiteraard veel vraag naar Walden. Verplichtingen maar ook hele toffe dingen zoals spelen op de Pinkpop Presentatie in Paradiso op 21 februari! Uiteraard met Jonny Ladeur naar Amsterdam en guess what? Walden niet gezien door werkzaamheden met het tramvervoer daar en lopend haalden we het nét niet…. Zo zonde! Maar een herkansing, ook al was het geen Paradiso, was een paar dagen later in de vrieskou voor Music Machine. De mensen verwarmen die de gehele nacht hebben liggen/staan bibberen in de kou met die heerlijke meeslepende muziek.

Op 14 april was het een hele speciale dag voor mij, voor het evenement wat ik voor de 3e keer organiseerde: CamielMusic Unplugged. Tot op de dag van vandaag ben ik nog steeds enorm trots dat Walden, een psychedelisch monster met veel power en fuzz, akoestisch heeft gespeeld in het Gruizenkerkje te Sittard! Wat een ervaring was dat en hoe mooi en puur. Het zijn ware muzikanten. Samen met Sem Dylan en The Curious Incident hebben ze een memorabele avond ervan gemaakt!
Dan is het natuurlijk al vooruit kijken naar D-Day, naar vrijdag 15 juni maar eerst staan er toch nog ook wel wat hele toffe optredens gepland in de regio! En een bekendmaking wat echt wel goed nieuws is, de heren zullen gaan rondreizen tijdens de Popronde Nederland dit jaar. Nóg meer stappen zetten! Maar eerst die optredens, denk aan 4 mei, samen met onder ander The Ten Bells & Crazy Cult Roadshow spelen in Volt onder de noemer: Local Heroes. Een dag later op Sena Stage tijdens Bevrijdingsfestival te Roermond. Ook absoluut geen klein optreden en het staat ook goed vol tijdens deze warme dag! De sound was goed, de vibe was oke en het viel allemaal op z’n plek! Weer een week later stonden Cees, Mees, Pelle & Jef op de kiosk in Geleen, de vroegere plek van Pinkpop maar nu al heel wat jaren Mama’s Pride. Ondanks het mindere weer, waren genoeg liefhebbers erop af gekomen om deze lokale toppers te checken en een hart onder de riem te steken.

Afgelopen zondag hebben ze hun generale repetitie gehad en ik weet ook 100% zeker dat ze er klaar voor zijn. Het zijn eigenlijk hele nuchtere, zeer unieke maar zo geweldige goede gasten. Altijd de tijd nemen voor een gesprekje, biertje of weet ik veel wat. Het maakt niet uit. Dat ze komende vrijdag in de tent staan, als 1e optreden op de 49e editie van Pinkpop zal zeker wat spanning opleveren maar hey…. Zoals ze zelf altijd zeggen: ‘Hoi, wij zijn Walden!’. En zo is het!

Maart 2016.

Oktober 2015.