Category Archives: Must Listen

Roosbeef – Menselijke Mensen

Blijft verrassen!

Roos Rebergen, beter bekend als Roosbeef, is weer helemaal terug. Weggeweest is ze absoluut. Maarliefst twee jaar heeft ze in Kentucky geleefd en daar veel nieuwe impulsen binnen gekregen met betrekking tot muziek. Waar ze in 2008 doorbrak met haar album ‘Ze Willen Wel Je Hond Aaien, Maar Niet Met Je Praten’, was het voor velen een openbaring. Iets unieks, iets anders. Datzelfde gold voor de samenwerking met Torre Florim (De Staat red.), het project waar gedichten van verstandelijk gehandicapten werden vertolkt tot nummers. Ondertussen is vele jaren verder, veel ervaringen rijker en natuurlijk zoals gezegd, nieuwe impulsen.

Dat allemaal samen kunnen we terug horen op het komende album ‘Lucky’, welke op 17 januari 2020 het levenslicht zal zien. Het eerste nummer heeft de titel ‘Menselijke Mensen’ gekregen, iets wat natuurlijk past bij Roos. Met een ontspannen maar strak muzikaal arrangement wordt gestart. Als dan die herkenbare en pure stem erbij komt, voelt het als een warme jas. Mocht je het niet kennen, dan past die jas je ook onmiddellijk! De track bezingt de ongepolijste mens maar ook een quasi afscheid van de jeugd: een stap verder komen. Het is tekstueel misschien soms wat mysterieus maar zó ontzettend pakkend en sterk. Het valt op.

Neem de tijd, luister deze!

De Likt – Ctrl-Alt-Delikt

Heerlijke chaos!

Iets wat De Likt doet, is altijd opvallend. Het is ook een opvallend gezelschap. Deze drie: rapper/zanger: Jordy Dijkshoorn, producer: John van Beek & producer/muzikant: Giorgi Kuiper zijn sinds 2013 in de Nederlandse scène bezig en braken keihard door met het nummer ‘Ja Dat Bedoel Ik’. Niet alleen in Rotterdam, hun thuishaven! Door heel Nederland werd deze track meegedaan en live breken de drie iedere keer de tent af. Ook al heeft Jordy Dijkshoorn een zwaar ongeluk gehad, hij staat weer los te gaan alsof er niks is gebeurd. Dat mag bewonderenswaardig genoemd worden!

Gelukkig maken ze dus ook weer nieuwe muziek. Het eerste wapenfeit wat Jordy, John en Giorgi laten horen is ‘Ctrl-Alt-Delikt’. Sowieso weer een titel wat opvalt. Het is verder lekker futuristisch qua geluid maar er zit ook tegelijkertijd genoeg power in. Als dan Jordy begint met de zang, is het allemaal heel ontspannen en tegelijkertijd ook weer dreigend. Je kunt het in z’n geheel volgen en de regel ‘Ik heb sjans, kleding, de DJ en mijzelf’ blijft ontzettend hangen. Naarmate dat het nummer vordert komt er ook meer dreiging in de sound. Elektronische elementen worden heviger en zwaarder. Precies hoe je het ook wilt horen van De Likt. Lekker overdrijven, aanwezig zijn maar ook met een heerlijk gekke inslag. Daarbij, de clip is ook fenomenaal!

CHECK CHECK!

Ásgeir – Youth

Perfect voor nu!

Twee jaar geleden was ie voor het laatste écht actief. Toen dropte hij het album ‘Afterglow’ maar nu is Ásgeir toch weer terug aan de frontlinie. Het was voor mij een aangename kennismaking toen Ásgeir Trausti Einarsson, zijn volledige naam, in 2013 opeens doorbrak. Dat was destijds in zijn eigen taal, Ijslands uiteraard. Het nummer ‘Leyndarmál’ was dé voltreffer. Later werd dit ‘Kings And Cross’ want hij deed naarmate dat de tijd vordere meer en meer in het Engels om zo meer mensen te bereiken. Logisch maar ik haakte af.

‘Youth’ is dan toch weer een nummer wat iets meer geeft. Of wellicht is het iets waar de omzetting is gemaakt en het Engels nu logisch is. Toch blijft die mix van folk, indie en ook elektronica goed. De stem van Ásgeir is daarbij uiteraard ook iets speciaals. Het wordt kouder buiten, dus daarom is dit wel een nummer die overal lekker kan klinken op de achtergrond en dat stiekem met een knisperende haard. Ook kun je wel zeggen dat de opbouw van dit nummer heerlijk is. Van de intimiteit naar toch wel wat meer spanning en intensiteit. Niet dat het extreem hard wordt maar wel wat meer bombast. Dit is waarschijnlijk tevens zo’n track wat live extra energie en uitspattingen krijgt. Op 7 februari komt hij overigens met ‘Bury The Moon’, een nieuw album! Interessant.

Genieten!

Dossier Dutchies Oktober 2019

Met het vallen van de herfstbladeren lijken we muzikaal ook een beetje nostalgisch te worden. Vlak voor de reünieoptredens van Krezip brachten ze ook nog even een heel nieuw album uit. Van Dik Hout viert het 25-jarig bestaan deze maand ook met een nieuw album en omdat de mannen van de Golden Earring al 50 samen spelen kwamen óók zij met een nieuwe single. Niets nieuws dan? Zeker wel, want Nicole Bus vierde de release van haar nieuwe album Kairos met de première van een videoclip op Times Square in New York. Ik heb mijn kaartje voor Noorderslag kunnen scoren, de eerste namen voor de Popronde eindshow zijn bekend gemaakt én dat vind ik zelf heel tof. (en spannend). Op 7 november mag ik DJ’n op de eerste ‘IndieXL presents…’-avond in het Hofman Café. Maggie Brown, Grenadeers en Charmless I komen daar spelen.

De berg op.
De bandleden stonden in de hoek tussen de literatuur en de spanning. De vloer van de Arnhemse boekenwinkel was vrijgemaakt en de boeken lagen langs de zijkanten hoog opgestapeld, afgedekt met fel gekleurde lakens eroverheen. Met een beetje fantasie had je daar een mooi berglandschap in kunnen zien. Montblank heeft een lange aanloop naar hun Popronde-shows van deze herfst gehad. Om zichzelf goed te presenteren hebben ze een zeer indrukwekkende lichtshow ontwikkeld. Simpel gezegd staan er 3 grote ladders op het podium waarvan de treden oplichten door led-lampjes die op de maat van de muziek gaan knipperen. De heren hebben dit ingenieuze systeem helemaal zelf ontwikkeld en geprogrammeerd. Ik heb gefascineerd staan kijken naar al die verschillende schema’s die op die ladders gecreëerd werden. Er is creativiteit voor nodig om bij een set van 45 minuten niet in de kerstboompjes of lopende lijnen uit te komen. Bovendien moet het op de seconde kloppen met de muziek, sneller bij up-tempo en feller bij die harde beats. Dat plaatje klopte en zo konden ze dus zelfs deze steriele boekwinkel omtoveren tot een deinende en dansende disco. Incluis het wat oudere, grijzende echtpaar wat zichtbaar genoot. Volgens mij zag ik een ooghoek ook ergens een boek naar beneden vallen. Toen ik de heren een jaar of 2 geleden verstopt in een hoekje van een koffiewinkel op de Utrechtse Biltstraat zag, had ik ook niet gedacht dat je dit zo positief uit de hand kon lopen. Oké, natuurlijk hoorde ik ook wel dat het goede liedjes waren, maar omdat het daar allemaal niet zo hard mocht kwam dat toch net even anders over. Maar met wat ik nu gezien heb zitten ze in de fijne alternatieve/elektronica hoek met acts als The Naked and Famous, The Weeknd, Cold War Kids en Chvrches. Een paar tracks uit de set zijn op 6 september op hun debuut EP: “I got lost, look what I have found” uitgekomen. Als voorloper is ‘Bonfire’ uitgekomen waarbij je in de video goed kan zien wat je kan verwachten. Zelf vind ik ‘Wake me when it’s over’ heel tof, een liedje over hoe ingewikkeld het soms kan zijn. Toen ik ze achteraf wilde bedanken voor een fijne show, waren ze me voor door naar mijn klimvakantie in Peru te vragen. Als je Montblank heet, zie ik daar een woordgrap in natuurlijk.

OhGezellig!
Deze maand had ik de eer om voor de tweede keer een track van The Depression Club als nummer #1 in de IndieChart te mogen draaien. Zowel ‘What are you saying’ als ‘All my Enemies’ plakken inmiddels met weerhaken in mijn achterhoofd. Ooit begonnen als een Them Crooked Vultures coverband zijn de bandleden op 13 juni (ongeluksgetal) dit jaar afgestudeerd aan de Utrechtse HBA (Herman Brood Academie). Als je die muziekstijl kiest ga je dus ook niet voor de zomerhits natuurlijk. Die avond had ik helaas gemist, maar deze maand heb ik het ingehaald tijdens de Club 3voor12 in het Paardcafé van de Hofstad. Die singles kunnen nog zo tof zijn, een band live zien is geloven toch? Dat ging goed want dat ging er lekker hard op zeg! Die rauwe stem van Gijs Schouten scheurt live boven al dat geweld uit. Met zo’n bandnaam mag het er allemaal niet al te gelikt uitzien natuurlijk. Met hier en daar een scheur in hun pakjasjes en de plukken voering eruit, een depressief lijntje onder de ogen en het haar op standje tegenwind lijkt het niet allemaal vanzelf te gaan voor bandleden. De mannen konden echter onmogelijk zo brak zijn als ze eruitzien want anders zou de set niet zo strak zijn. Ook de “socials” blinken uit van de dramatiek, hashtag #OhGezellig is er trending. Uitgerekend op vrijdag de 13e september brachten ze de tot nu toe laatste single ‘All My Enemies’ uit. Bijzonder fijn liedje over het verslaan van innerlijke demonen. Niet zozeer die grijze variant over “zie mij eens zielig zijn“, meer hoe kan ik dit idiote problemen voor mezelf oplossen. Een beetje in de trant van, waarom had ik ook alweer nieuwe oordoppen gekocht? Piepende oortjes #OhGezellig

Forte!
Hij sloot zijn set af met “Het is niet belangrijk dat je mijn echte naam weet, als je mijn muziek maar niet vergeet!”. Dat weet ik inmiddels wel, want we hebben een socials link, (lees we zijn Facebookies) en dus kan ik met zekerheid zeggen hij is geen telg van een beroemde Forte familie is ofzo. Een muzikale familie moet het wel zijn overigens, want deze Ben heeft meer muzikaliteit in zijn kleine teen, dan ik in mijn hele logge lijf. De eerste keer dat ik hem live zag was tijdens de opening van de Popronde op de middenstip van de indrukwekkende Stevenskerk. Soepel wisselend tussen piano en akoestische gitaar vertelde hij tijdens zijn optreden mooie, grappige, korte, herkenbare, persoonlijke verhaaltjes op muziek. Zelf noemt hij zich ‘rapper-songwriter’. Maar wat heeft zo’n snotneus van toen nog 19 jaar nou te vertellen? Nou… hoe is het om op te groeien in de 21ste eeuw, verhuizen voor je studie of met telefoonverslaafde mensen omgaan. Oja, soms is ouder worden zelfs op die leeftijd al blijkbaar niet echt leuk. Zat ik dan, net 10 dagen 44 lentes oud. Live staat hij met een heel arsenaal aan instrumenten om zich heen en een loopstation op de grond. Dansend op zijn kleurige sokken bediend hij de boel. Hoewel ik kan bedenken wat er gebeurt met zo’n ding, loopt er zoveel lijntjes tegelijk dat ik het spoor snel kwijt zou zijn. Andere bands verkopen cd’s of vinyl, maarja welke maat happy socks wil je van Forte hebben? Tja, slimme gast hè, heeft master bestuurskunde op zak! Terwijl hij de dezelfde periode óók veel bij producer Marg van Eenbergen in de studio zat om zijn tracks op te nemen. Zijn nieuwe single is al aangekondigd. Op 8 november verschijnt ‘Ochtendzon’. 2019 is voor Forte nu al Ter Land, ter Zee en in de lucht. Het land rond met de Popronde, ter Horizontoer en via de Amsterdams Popprijs de lucht in richting Noorderslag toch? Een plekkie in de patio zal deze held op sokken goed passen.

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van (SEPTEMBER &) OKTOBER 2019:
v Get Out Of My Way – Inge van Calkar (Bescheidenheid siert de mens, maar ik ben zóóó blij dat de nieuwe Inge zich daar niets van aantrekt)
v Are You OK? – The New Shining (Nooit eerder iemand zo mooi over grijze wolken horen vertellen, indrukwekkend!)
v You Again – Kovacs (Nu heeft ze dan écht een soundtrack voor een film geschreven. Maakt mij niet uit dat het een Duitse is hoor)
v Gloom – Yukon Club (Met deze track zit ik de hele winter in gedachten toch op bij een zonnige strandtent met een drankje on the side)
v It Ain’t Easy – DeWolff (Door het gebrek aan instrumenten bij de opnames komt de meerstemmige zang juist heel goed bij me binnen)

Certain Animals – Strawberry Sunset

Tikkeltje anders!

Het drietal van de Certain Animals heb ik hoog in het vaandel zitten. Ze zijn al meermaals op CamielMusic voorbij gevolgen en dat is niet voor niets. Thijs van Leeuwen, Niels-Jan van Dijk & Kees Braam hebben zich laten zien met 2 te gekke EP’s: ‘Image’ en ‘Down The Rabbit Hole’. Ondertussen maken ze zich klaar voor een volledig album. Dat album wat de titel ‘Songs To Make You Move’ krijgt, zal in het voorjaar van 2020 uitkomen en wel op het label van TCBYML oftewel This Could Be Your Music Label. Dat laat zien dat het lekker blijft gaan met de mannen. Maar hoe klinkt die eerste track eigenlijk van dat nieuwe plaatje?

Eerlijk is eerlijk: anders. Waar je wellicht gewend bent van de Certain Animals dat het lekker hard, psychedelisch & vuig klinkt, heeft dit nummer ‘Strawberry Sunset’ een hele andere inslag. Het klinkt haast rustig. Niet dat dat het geval is, maar in vergelijking wel. Beetje rauw met een soft randje. Toch blijven ze ook bij hun jaren ’70 vibes. Waar The Beatles een grote rol in speelden. Dat hoor je er weldegelijk in terug. Hun eigen beschrijving over het nummer vind ik zeer duidelijk: “Tegenwoordig is alles vluchtig, commercieel en heeft zijn charme verloren. Met de komst van social media moet alles snel, hip en cool zijn en de mensen die presenteren moeten mooi en jong zijn. Successen worden gedeeld, over falen wordt niet gesproken. In schril contrast hiermee staat Henny Huisman voor dat gevoel van met het hele gezin genieten van gezellige programma’s, en hopen dat je nog even op mag blijven van je ouders om het af te kunnen zien.”
Hopelijk is de aandacht aanwezig. Naarmate dat je ‘m vaker hoort, groeit met de keer! Plus, Henny Huisman…. Score!

Een dieseltje!