Category Archives: Must Listen

Certain Animals – Shoot Me Tomorrow

Blijft plakken!

Dat ik de mannen van Certain Animals een warm hart toedraag moge duidelijk zijn. Het is namelijk een geweldig band met een eigen sound. Deze Rotterdammers; Thijs van Leeuwen, Kees Braam & Niels-Jan van Dijk, hebben onlangs hun debuutalbum ‘Down The Rabbit Hole’ uitgebracht. Ze gaan nu samen met een andere band, The Silverfaces, een hele fijne clubtour doen door het gehele land! Het is een logische keus dat ze de keuze hebben gemaakt om juist deze track uitbrengen als nieuwe single. Maar er is meer, veel meer….!

Het nummer ‘Shoot Me Tomorrow’ is sowieso een van mijn favoriete tracks van het album. De tekst wat bij die track staat is: ‘Hoog ritme, donkere sound, baslijn wat lekker loopt, drums tikken lekker weg en het gitaarwerk mag er sowieso wezen. Je tikt uit het niets mee met je voet of beweegt je been continu op en neer.’ Uiteraard sta ik daar nog altijd voor de volle 100% achter! Hij blijft echt zo enorm lekker hangen! Als je dit dan ook combineert met deze clip dan snap je dat ie echt helemaal blijft hangen ofwel blijft plakken. 50 liter stroop is er over Thijs heen gegoten. Heftig! Ik moet er niet aan denken hoelang het heeft geduurd voordat hij helemaal schoon was.

Hij blijft plakken.. hangen.. Heerlijk!

Tourist LeMC ft. Raymond van het Groenewoud – Spiegel

Pareltje!

Het is lang geleden, in de muziekwereld tenminste, dat we iets van Tourist LeMC hebben gehoord. Hij kwam in 2015 met het album ‘En Route’ en ging uiteraard daarna touren door zijn eigen België maar ook in Nederland werd hij behoorlijk bekend! Johannes Faes, wat zijn echte naam is, brak door met het nummer ‘Horizon’ en vervolgens was het gewoon spelen en mensen laten genieten van zijn muziek. Uiteraard heeft het ook iets speciaals, de manier van zingen/rappen en dan natuurlijk met de Antwerpse tongval. Nu is het goede nieuws daar dat hij helemaal terug is!

Wat allereerst gezegd moet worden is dat het een hele toffe samenwerking is geworden en dan ook nog met iemand die zeer veel ervaring heeft! Raymond van het Groenewoud is namelijk die het nummer zelfs begint. We kennen deze heer onder andere van ‘Je Veux L’amour’ of ‘Liefde Voor De Muziek’. Het is dus helemaal niet gek dat deze twee iets samen hebben gedaan, beide goede dichters. Je moet uiteraard weer goed luisteren naar het nummer maar dat hoort gewoonweg bij Tourist LeMC. Dat maakt het alleen maar beter en sterker. De flow is heerlijk, energiek genoeg en een geweldige combi dus!

Check deze nieuwe van Tourist!

Winne & Memphis ft. Nana Fofie – Akwaaba

Onverwacht!

Je zult het misschien niet verwachten maar voetballers hebben soms meer kwaliteiten in zich. Niet allemaal kunnen iets muzikaals maar we kunnen absoluut stellen dat Memphis iemand is die wel ervoor zorgt dat ie serieus genomen kan worden. Op het veld laat ie zich goed zien, erbuiten soms ook excentriek maar hier, in deze track, staat ie als een huis. Uiteraard doet hij dit niet zomaar! Om maar meteen te zeggen dat de opbrengst van dit nummer naar een stichting van Memphis gaat in Ghana.

Waarom dan naar Ghana? Zijn roots liggen daar, zijn roots vanuit zijn vader. In januari kreeg hij het gevoel dat hij iets wilde doen daar, hij zet zich namelijk in voor kinderen die doof of blind zijn. Natuurlijk gaat dat niet zomaar eventjes en is hij in de zomer, toen hij zomerstop had, naar Ghana gegaan om de clip te maken. Hij werkt in dit nummer samen met Nederlandse hiphop legende Winne en op zang horen we Nana Fofie, net als Winne van Rotterdamse kom af en is voornamelijk bekend in de urban scène. Het heeft een hele ontspannen maar tegelijkertijd ook intense vibe. Als je goed luistert hoor en voel je de boodschap. Knap staaltje van de heren & dame.

Respect voor Memphis!

Dawn Brothers – How Come

Belachelijk!

Huh? Wat zeg je me nou? Nee, je moet het voor de volle 100% zien/lezen/voelen als iets positiefs! Het is belachelijk goed, belachelijk muzikaal, belachelijk lekker. Dawn Brothers is een band wat je laat wegdromen, meezingen, swingen & rocken. Dit viertal komt héél snel met hun 2e album, ‘Classic’, en daarop staan sowieso al wat pareltjes. Er zijn al wat tracks uitgebracht en ook (uiteraard) al op CamielMusic voorbij gekomen. Maar nu gaan we alleen even ‘How Come’ checken.

Dawn Brothers dus… Levi Vis, Bas van Holt, Rafael Schwiddessen & Rowan de Vos maken er weer een geweldige track van. Zoals we gewend zijn is er genoeg samenzang en dat begint alleen al door afwisselend ‘How Come’ te zingen. De soul, het rock gehalte, de power die ervan af druipt…. Ongekend! Natuurlijk mogen we het muzikale aspect ook niet vergeten, dat kan namelijk ook niet. De rust in de coupletten en de opbouw naar het stevigere werk zijn af. Alles samen (gitaar, bas, toetsen & drums), is gewoonweg Dawn Brothers. Ondertussen is het nummer alweer 6x gedraaid….

Wedden dat je deze vaker gaat luisteren!

Dossier Dutchies September 2018

Het is weer herfst en traditiegetrouw vallen de bandjes als dorre blaadjes. Vorige week nog verscheen de EP Neon van Silent War, deze week komt het bericht van stoppen. Backgammon heeft zelfs een soort rouwadvertentie geknutseld. En na 11 jaar bijna non-stop touren hangt ook Birth of Joy de gitaren aan de wilgen. Er is gelukkig ook positiever nieuws. Er zijn 2 nieuwe shows van de Heideroosjes aangekondigd. Het is in 2019 exact 30 jaar geleden dat ze voor het eerste het podium op kropen en The New Shining heeft een nieuw rockalbum aangekondigd. Ander fijn nieuws vind ik dat Kink FM weer gaat uitzenden, het hoe en wat horen we op 1 oktober en vanaf nu worden de namen voor Eurosonic/Noorderslag bekend gemaakt. Daar kan ik nu al naar uitkijken! Tijdens de Popronde zag ik het onterecht onbekende No Man’s Valley een geweldige show geven in Delft en was ik bij mijn vrindjes van Color Bones. Ein-de-lijk komt hun album uit. Dat feestje is op 2 november.

Alleen maar liefde.
Officieel is hij nog steeds de beste siso van Utrecht. De wedstrijd werd in 2016 voor het laatst georganiseerd met Sured als glorieuze winnaar. Zijn foto prijkt bovenaan de Facebook-pagina waar ook zijn lucratieve telefoonmerk filmpje nog te vinden is. Al gitaarspelend door Amsterdam zong hij voor niets vermoedende mensen een persoonlijke boodschap. Vooral zijn altijd aanwezige glimlach en positieve energie vallen hierin ook al op. Begin deze maand, op zijn 25ste verjaardag, presenteerde hij zijn debuutalbum ’21st Century Love’ in een bijna uitverkocht Ekko in de Domstad. Een leuke avond, compleet met fijne voorprogramma’s en een show waarbij zelfs Maarten van Rossum glimlachend de deur uit zou lopen. Het overkoepelende thema van het album is liefde geworden: Quote: “ik dacht dat heeft vast nog nooit iemand gedaan”. Liefde tussen mensen, of juist het ontbreken daarvan. Maar ook: voor de natuur, de muziek of zichzelf. Het is in afsluiter ‘Virtuous Circle’ ook letterlijk een regel: “Love is what gets me going, oehoe”. Op de hoes staan een paspoort met een ticket. Meer dan de helft van het album schreef hij namelijk tijdens een vakantie in Indonesië. Toeval of niet, het was net uit, of net aan (daar wil ik af zijn), met zijn vriendinnetje. Genoeg inspiratie dus. Ik zie het plaatje ook wel voor me. Wit strand, een palmboom of wat, mijmerend over de zee uitkijkend en dan die gitaar tegen zijn buik geplakt. Het zal de extra zon zijn wat het album nu uitstraalt. Zijn nieuwbakken bandmaatjes stuiteren trouwens net zo hard mee bij de show. Op dit album wordt het nooit meer herfst, laat staan winter. Het lijkt op een wereld mét Trump, maar zonder ruzie. En toch geloof ik in zijn verhalen. Kortom alleen maar liefde voor Sured, Oehoe!

In my Hometown.
In Nijmegen heb je in het Valkhofpark een hele mooie kleine kapel staan. Tijdens de openingsavond van de Popronde sloop ik er binnen bij de show van YVI. Beetje onrustig omdat door de dikke wanden mijn telefoon geen bereik had, maar ik kon me wel volledig focussen op zijn verhalen en muziek. Diederick Brandsma, zoals hij in werkelijk heet, was net een paar dagen terug van zijn bijzondere reis vanuit Oekraïne naar Leeuwarden. Een muzikale uitwisseling voor het project Tandem Fryslân, waarbij hij al reizend door Europa samen met de Oekraïnse songwriter Sasha Boole een lied over beider achtergronden heeft geschreven. Het land is in oorlog met de Russen en op hun eerste avond daar wordt er door de gastheer geproost op de dood van een rebellenleider. Songwriters schrijven over wat ze meemaken en wat ze om zich heen zien, maar de wereld van Sasha is zo anders dan die van Diederick. Een verschil van licht en donker, angst en vrolijkheid. Het leven in oorlog is iets wat wij alleen kennen uit verhalen van onze grootouders toch? De finale van deze reis zou worden gevierd in de culturele hoofdstad van Europa: Leeuwarden. Dat liep totaal anders toen de locatie precies een Russische themaweek georganiseerd bleek te hebben. Samengevat: geen feest en geen optredens. Voor het plot van de documentaire is het misschien een goed verhaal, maar de reactie van de Oekraïners deed Diederick beseffen dat het er 3 uur vliegen hier vandaan écht anders aan toegaat. Het liedje dat Diederick en Sasha samen schreven is de soundtrack van de documentaire die dit najaar in première zal gaan op het Noordelijk Film Festival en begin 2019 wordt uitgezonden op NPO2 als Fryslân DOK. Het is een mooi contrast met YVI’s single ‘Hometown’ die gaat over de bijna zorgeloze jeugd die we in Nederland mogen hebben. Want als een half uurtje zonder wifi al een wereldprobleem voor je is..

Stuiter tien.
Één dag na de officiële release was ik bij de Utrechtse show van mijn vrindjes van Ten Years Today. Het was volgens hen bijna dezelfde show als de dag ervoor maar dan zonder alle stress. Eigenlijk lag het album al bijna een jaar op de planken maar op 21 september werd het dan officieel de wereld in geslingerd in het zo geliefde Vera in thuisstad Grünn. Al in een vroeg stadium heb ik tracks te horen gekregen van Floris en vertelde hij me dat ze opnames met viool aan het maken waren. Ik lachen natuurlijk, want die combi zag ik niet met dat stuiterbandje wat ik kende. Inmiddels staat ‘Conflicted’ al een aantal weken in de Indie Chart. ‘De ballad’ van het debuutalbum was er bijna niet op gekomen omdat Floris er niet zo tevreden over was. Vast niet rock ’n roll genoeg. Met de toevoeging van die viool is het een mooie track geworden. Het gaat over de band die hij heeft met bassist Simon. Ze kunnen het elkaar soms flink moeilijk maken die twee, maar daar wordt de vriendschap alleen maar sterker van. Dat heeft naar verluidt zelfs Floris’ eerste verkering gekost. Dat zal dus niet de jongedame geweest zijn die we op de hoes terugzien. Het symboliseert wel de fase waar hij in zit. Die oude telefoon bijvoorbeeld verwijst naar zijn baantje bij een call-center. En die peuken … ach, je bent jong en je sext wat. Op het eerste gehoor, en bij de show ook trouwens, lijkt het allemaal een groot feest bij de band. De opener van het album vertelt dat dat toch niet altijd zo is. Iedereen heeft wel van die momenten dat het niet zo lekker gaat. Maar dan gaat het erom hoe je daarmee omgaat. ‘Praise the sh!t’ is dan een goed begin toch? Zelf ben ik erg blij met de jeugdige energie die er van dit album straalt. Zelfs op mijn leeftijd betekent dat stuiteren op standje tien.