Category Archives: Pick Of The Week

Talkbøx ft. Talie Rose – Open Your Eyes

Brandnew!

Overal in de wereld ontstaan projecten. Dat kan in Timboektoe zijn maar ook in de buurt, in de eigen provincie. Twee jongens die bol staan van de ambitie zijn toch best wel in het diepe gesprongen maar wel met een duidelijk doel voor ogen: muziek maken wat ze tof vinden. Maar wie zijn het dan? Het draait allemaal om Mitchell Giebels en Dion Peters. Mitchell is voor mij en waarschijnlijk wel voor meerdere bekend door zijn fantastische fotografie maar heeft ook een aardig moppie gitaar leren spelen. Dion Peters is iemand die zijn hart al bij de muziek had gestald. Hij heeft meerdere projecten gedaan en deed dit voornamelijk in de elektronische wereld. Maar wat hebben ze samen gemaakt?

Hun project heeft de naam Talkbøx gekregen en ‘Open Your Eyes’ is de debuutsingle geworden. Qua sound zal ik alvast verklappen dat het een mix is van indie/elektronica en dan lekker dromerig. Natuurlijk kun je niet alleen wat muzikale aspecten laten horen. Ze hebben op zang hulp gevraagd van Talie Rose. In eerste instantie was ze meer bekend door haar modellenwerk maar ze blijkt ook een aardig moppie te kunnen zingen. Eigenlijk vanaf het eerste moment klopt het plaatje helemaal. Met een soepel gitaargeluid naar een fijne melodische achtergrond en de sterke stem van Talie Rose. Opzwepend op momenten, dromerig met de tijd. Best wel een track wat je écht van begin tot eind wilt blijven luisteren en misschien wel langer…

Check deze he-le-maal!

Donna Blue – Billy

Uniek geluid.

Bijna een jaar geleden was het ook mijn Pick Of The Week. Toeval? Het kan zomaar zo zijn. Donna Blue dus. Een Utrechts duo bestaande uit Danique van Kesteren en Bart van Dalen. Toen was het over het nummer ‘Get Away’. Deze stond op hun tweede EP en het is fijn om te melden dat er ook nog een 3e zal worden uitgebracht. Deze krijgt op 6 maart het levenslicht te zien. Destijds hadden ze een hele toffe beschrijving van hun eigen muziek en die wil ik gewoon nog eens droppen: Sultry indie pop, under the influence of sixties yé yé, Lynch movies and old Hollywood romance. Een hele mond vol ja maar hun muziek klopt ook gewoonweg precies. Muziek? Muziek!

‘Billy’ is dus een nieuw nummer en het voelt weer aan alsof je in een bepaalde film zit. Zo zie je maar, beschrijving.. Jaren 50, 60 met een zeer subtiele gitaarriff en een fijne rustige start door de zang van Danique. Waar het ook wel vaker Franstalig is geweest, is deze track ‘gewoon’ in het Engels. Waar het dus subtiel begint, voel je wel naarmate de track vordert wat meer energie en passie in komen. Ook het pratende gedeelte maakt het speciaal… Of zoals ze zelf zeggen: ”Like a sweet little 50’s heartbreak song at the start but ends like an eerie stalker-tragedy, making you wonder what happened to the person not picking up the Phone.”
En zo is het maar net! Door die vibe wil je wel steeds meer te weten komen en eigenlijk is deze muziek ook geen moment saai te noemen. Wederom een sterk staaltje van Bart & Danique!

Nogmaals: uniek!

Marcus King – Young Man’s Dream

Onwerkelijk!

Een weekje geleden had ik een stuk geschreven over Nathaniel Rateliff. Daar was het zo dat hij een stukje ‘mistte’. De band vorm. Hetzelfde geld eigenlijk voor Marcus King. Normaliter is het de Marcus King Band maar Marcus heeft gewerkt aan een solo project. Dat project is nu volledig want er is een album gemaakt. Dit album heeft hij dan weer niet volledig alleen gedaan aangezien hij hulp heeft gehad van Dan Auerbach. Wellicht gaan dan wel wat belletjes rinkelen: The Black Keys. In een plek waar muziek op #1 staat, Nashville, is het album ‘El Dorado’ ontstaan. Onder andere deze staat erop.

Deze track, ‘Young Man’s Dream’, is een hele pure track geworden. Waar de muziek normaliter wel heel erg energiek en vol blues, rock en soul zit.. Is dit juist allemaal heel ingetogen. De folk & country komt juist hier meer naar voren. De stem van Marcus blijft mooi helder en wordt alleen maar sterker omdat het muzikale aspect wel goed aanwezig is, maar heel netjes op de achtergrond blijft. Het gitaarwerk is gewoon simplistisch en een pedal steel is daarbij een instrument wat perfect past in het geheel. Het is fascinerend om naar te luisteren dat er nog zó ontzettend pure muziek gemaakt kan worden! Toch, als je stiekem meer wilt horen, is dat mogelijk want niet alle tracks zijn zo ‘rustig’. Maar variatie doet wonderen!

Let’s dream!

Walden – Feels Like Home

Uniek stukje muziek!

Het jaar goed beginnen? Ofja, voor de band zelf sowieso en ik denk dat de liefhebber ook wel heel blij is ermee. Nieuwe muziek van Walden!! De Pinkpop opener van 2018 is toe aan het werken naar iets moois, iets prachtigs. Wat dan? Nou beste lezers en liefhebbers… In mei zal hun album uitkomen op vinyl. Uiteraard zal dat een juweeltje worden van jewelste! Maar daar hoort dus ook nieuwe muziek bij en daar zorgen ze wel voor. Mees Hamer, Cees Maessen, Jef America & Pelle Simon hebben zich ondertussen gevormd tot een vijftal aangezien Jeroen Rondeel (ook Cymbaline) de gelederen is komen versterken op toetsen. Want dat geeft ook weer wat extra’s. Snel luisteren!!

Ik denk dat je wel mag zeggen dat ze een eigen Walden sticker aan het ontwikkelen zijn. Dus als je de muziek hoort, meteen weet of hoort dat zij het zijn. Dat is niet anders bij deze ‘Feels Like Home’. Net zoals de voorganger ‘Runaway Child’ is dit nummer ook geproduceerd door Simon Akkermans. Je doet het goed of niet zullen ze hebben gedacht! Door het gemoedelijke begin is het enigszins wennen maar de sound van Mees z’n stem is zó puur en de combi van het muzikale spectrum is het toch weer raak. Als dan de volume wordt gevonden, komt er ook meer energie en sfeer in. Het verhaal is daarbij ook zeer goed te volgen. Het versterkt elkaar verdomde goed. Meer power, meer dromen, meer fuzz. Zoals gezegd: die Walden sticker wordt beter en beter.

Nog een paar maanden….

Stompin’ Grounds – Dead End

Laat die heupen bewegen!

Nog op het eind van 2019 bracht Stompin’ Grounds een track uit. Met opzet heb ik even gewacht met wat aandacht eraan te geven want iedereen zat toch zich voor te bereiden voor de kerst, eten tijdens kerst en vervolgens aan de oliebollen en het vuurwerk. Maar het echte vuurwerk is er nu! De drie; Jesse Deledda, Daan van de Ven & Florian Verhagen, hebben een nieuw nummer uitgebracht en het is wederom heerlijke gypsy bluesrock. Mocht je deze toppers wel eens live hebben gezien, is de kans weldegelijk aanwezig dat je het nummer eens hebt gehoord. Niet? Dan blijft ie zeker weten snel hangen. Let’s go!

Het is vanaf moment één, een heerlijke track om te beluisteren. Ritmisch klopt het volledig, Daan heeft een fijn ritme te pakken en het gitaarriedeltje van Florian is slim bedacht. Verder zorgt Jesse dat de zang weer een beetje rauw is maar je kunt het verhaal volledig volgen. Het refrein is verdomde catchy. Dansbaar, swingend en zoals ik al aangaf; gypsy. Vervolgens is het tijd om even muzikaal te shinen: lekker rocken en de heren laten wederom horen dat het niet zomaar muzikantjes zijn. Er zit lekker veel in het vat! Als we richting het eind gaan, blijft het ook interessant om te luisteren. Genoeg power en enthousiasme. Overigens hebben de boys afgelopen jaar een mega vette trip/tour gehad: optreden in China! Denk dat dat toch wel voor veel bands een kleine/grote droom is om in zo’n groot land te mogen spelen. Nu… back to reality: Pick Of The Week op een muziekblogje 😉

Dans dans dans!