Category Archives: Recensies

Album recensie: The Wanderer – Silence (part 1)

Afgelopen jaar heb ik kennis mogen maken met The Wanderer. Hetzij alleen telefonisch en via de muziek maar toch. The Wanderer is Nikos Frangiskatos. Hij deed mee aan de Popronde Nederland en vandaar de link. Hij maakt zeer mooie, meeslepende muziek. Mooie singer songwriter met een verhaal. Nadat hij klaar ervoor was, om een mooie carrière te starten en een album uit te brengen stopte hij. Hij ging op reis. Op zoek naar zichzelf maar ook zeer zeker naar de muzikale kern.
Ondertussen is hij dus helemaal terug en er klaar voor. Een mooie reis door Nederland tijdens de Popronde heeft hem ook natuurlijk weer energie gegeven en nu is dan daar zijn EP ‘Silence (part 1)’.

De EP begint met ‘Finally Home’. Mooi rustig beginnend met een gitaar, puur. Dan de stem van Nikos erbij en je gaat meteen recht zitten. Een verhaal wordt gebracht. Langzaamaan wordt het meeslepender en dit komt mede door de cello van Maaike Peterse en de toetsen van Victor Driest. Pak daarbij ook de mooie samenzang welke op het eind is… Heel fijn begin! Door met ‘Running’. Deze begint meer uptempo en ook zeker wat krachtiger. De cello en toetsen zijn meer aanwezig waardoor het misschien ook wel meer lading geeft. De gitaar van Yannick Okhuysen is ook nu meer te horen. Het geeft allemaal net wat meer cachet! Ik word meegenomen in het geheel.
‘Cut The Wire’ wordt gekenmerkt met een duidelijke gitaarklank en pure stem van Nikos. Ik vind deze track wel wat weg hebben van Ben Howard. Geen slecht vergelijkingsmateriaal lijkt me zo. Het is namelijk puur maar ook wel een beetje dromerig. Mede door nogmaals, die cello en toetsen. Dat doet echt veel! Mooie composities.
De afsluiter ‘Yellow Fields’ begint breekbaar. Alleen de toetsen zijn te horen om later aan te vullen met de zang. Ook hier wordt weer een mooi verhaal gebracht. Verder is in deze laatste track de cello nog beter te horen. Dat zorgt ervoor dat het nog meer puur wordt. Fijn, echt waar.

Nikos is misschien wel een kunstenaar. Hij zorgt ervoor dat de nummers heel goed te zijn te beluisteren maar wel met een heel mooie omlijsting. De muzikaliteit daarin is wat dat betreft uitmuntend te noemen. Ik word erin meegenomen en ook pas losgelaten als de muziek afgelopen is.
The Wanderer weet denk ik wel precies hoe hij alles uiteindelijk zou willen hebben. Met deze EP is dat in ieder geval weer een stap voorwaarts. Ik luister er graag naar! Op naar part 2.

The Amazons – Black Magic

Ja… Ze hebben 100% zeker een mooie toekomst!

The Amazons! Een tijdje geleden kwam ik deze vier gasten uit Reading tegen (op het internet welteverstaan) en sindsdien ben ik ze goed gaan volgen! Het gaat in ieder geval om Matt Thompson op zang, Joe Emmet op drums, Elliot Briggs is de bassist & Chris Alderton speelt op gitaar.
Daarbij had ik er onmiddellijk over geschreven. Goede muziek moet je delen, niet voor jezelf houden. Daarom kwam ook het nummer ‘In My Mind’ op CamielMusic te staan.

Maar nu is het tijd voor iets nieuws. Ze groeien als gekken en blijven niet onopgemerkt in tegenstelling tot twee jaar geleden. Destijds was het mondjesmaat qua publieke belangstelling. Maar ze hadden wel een hele goede producer; Catherine Marks. Bands zoals Wolf Alice, Foals en White Lies hebben een stempel van haar. Maar die belangstelling is nu wel anders!
Een voorprogramma destijds bij The Kooks zorgde ervoor dat meer en meer mensen van dit energieke bandje gingen checken. Het is lekkere energieke, bombastische rock.
Lekker gierende gitaren, knallende drums en ook de zang is zeker niet mis. Ik ben van mening dat het echt een band is waar we de komende tijd nog veel van gaan horen. Het is ze gegund ook.

Op 2 juni komt hun debuutalbum uit nadat ze in 2015 al een EP hadden gedropt. Op dat album zal zeker deze track staan, ‘Black Magic’.
En mocht je denken… Mensen, wat is dat hard? Dat komt volgens de band volledig door Joe Emmet. Hij drumt (te) hard… 😉 HAVE FUN!

Kasabian – You’re In Love With a Psycho

Kasabian is geen klein bandje!

Deze band uit Leicester, Engeland bestaat sinds 1999. Ze bestaan uit zanger Tom Meighan, multi-instrumentalist Sergio Pizzorno, bassist Chris Edwards en drummer Ian Matthews. Mede-oprichter Christopher Karloff verliet de formatie in 2006 vanwege creatieve en artistieke verschillen.
In de periode van 1999 tot nu hebben ze 5 albums uitgebracht. ‘Kasabian’, ‘Empire’, ‘West Ryder Pauper Lunatic Asylum’, ‘Velociraptor!’ en de laatste was in 2014, ’48:13′. z

Qua sound is het gewoonweg pure indierock. Maar naarmate de tijd vooruit ging, kon de band niet achterblijven. Ook zij gingen soms mee in het uitdagende. Wat psychedelische invloeden en zelfs ook wat trance invloeden. Maar er werd niet alleen gekeken naar het heden, ook het verleden deed een duit in het zakje. Denk aan de jaren 60 bijvoorbeeld.
Het is ook te horen dat ze zichzelf blijven ontwikkelen. Nu, hun gloedjenieuwe track ‘You’re In Love With A Psycho’ is energiek, indie en het is te horen dat de psychedelische klanken erin zijn gebleven!

Ondertussen weten we ook dat er een nieuw album gaat komen. ‘For Crying Out Loud’ zal het gaan heten en wanneer het precies uit komt is nog niet helemaal bekend…
Maar het is wel bekend dat deze Britse band live echt een naam heeft. Meerdere awards hebben ze hiervoor namelijk al gewonnen. Daarbij ben ik van mening dat ze in Nederland behoorlijk ondergewaardeerd zijn.
Amper shows en mocht er al iets zijn, dan zijn het er niet veel of shows denkende aan de HMH (AFAS live, sorry…) of de Ziggo Dome. Toch wel vreemd aangezien ze in 2014 gewoon een headliner waren van Glastonbury!!! Jaaaa, hét festival van de wereld misschien wel.

Ik ben blij met deze track en zal ook nog veel vaker worden gedraaid.

Jack and the Weatherman – Till The Sun Comes Up

Mijn vrienden van Jack and the Weatherman
hebben weer nieuwe muziek!

De geschiedenis tussen Jack and the Weatherman en Camiel gaat toch al een poosje terug. Sinds ik ze heb leren kennen in 2014 kwam ik er eigenlijk per toeval achter dat ze destijds ook meededen aan de Popronde.
Aangezien de Popronde ook in Sittard is én het feit dat de heren daar stonden was het een optelsom. Het nummer ‘Free’ was destijds dé topper mede vanwege het vrolijke geluid. Laidback. Poppy. Reggae. Folk. Tweestemmig. That’s all!
Die stond op de EP ‘Something Positive’ en vervolgens kwamen ook de EP’s  ‘Homewards’ en ‘Somekind Of Purpose’ uit. Eigenlijk heeft elk jaar wel iets van Berry Krikken & Sebastiaan Weerman online gestaan.
Ik ben gewoonweg een enorme liefhebber van ze.

Nu is er dus nieuwe muziek! Waar ze bij de laatste EP toch wel stappen hadden gezet op tekstueel en muzikaal gebied moet ik zeggen dat het allemaal ook wat ‘serieuzer’ was. Daardoor mistte ik soms het vrolijke, het leuke waar we ook kennis mee hebben gemaakt bij die allereerste track. Maar dat vrolijke is weer helemaal terug!
‘Till The Sun Comes Up’ is dus die nieuwe single. Ik zag ‘m al aangekondigd worden maar had helaas geen tijd om het te beluisteren…. Tot nu dus! Ik vind het fijn maar ook tegelijkertijd mooi.
Vanuit rust naar weer dat zeer melodieuze en catchy refrein. Booooh…. Meer van dit alsjeblieft!

Daarbij is het live on stage geen duo meer. Sinds kort hebben ze een drummer erbij. Dat zal zeer zeker een mooi contrast geven en een extra boost. Nu al zin om ze weer eens live te aanschouwen.

45ACIDBABIES – Jetlag Jenny

Wayoooo! 45ACIDBABIES is on fire!

Ik heb kennis gemaakt met 45ACIDBABIES tijdens de Popronde… Deze 4 koppige formatie komende uit Utrecht heeft zonder twijfel veel indruk heeft gemaakt. Hun mix van punk & elektro is echt opvallend en dat heeft ook te maken met hun performance. Maar Sophia de Geus, Daniel Brem, Giorgio Paquay en Marnix Wolmink laten het niet alleen live geweldig klinken, ook op de plaat!

Denk aan bands rockbands zoals The Kills en The Dead Weather maar qua elektro kan je weer misschien Die Antwoord noemen. Diversiteit. Dat is wel heel erg aanwezig.
Het is enorm aanstekelijk, grooves waar je bang van wordt maar ook gewoon de mogelijkheid om keihard te rocken. Ik las ergens: vuig en vunzig maar tegelijkertijd ook poppy en toegankelijk. Dat is zeker waar.
Als je het hoort begint alleen een simpel gitaardeuntje om vervolgens een heel simpel energiek en vrolijk de intro compleet te maken. Dan is het tijd voor die unieke sound van Sophia. Hypnotiserend. Wacht maar af als je dit echt live ziet. WAUW! Plus het feit dat ze tof uitzien op het podium; roze haar, fel gekleurde trainingsjasjes en dikwijls blote basten….

Deze single is onder andere het resultaat van het MASTER traject dat 45ACIDBABIES aanging met producer Simon Akkermans. Samen werkten ze aan de vertaling van hun energieke live-sound naar vier pakkende studio-opnames. Eerder kwam ook al ‘Problems’  uit en nu dan ‘Jetlag Jenny’.

LET’S GO!