Category Archives: Albums

Album recensie: Donna Blue – Inbetween

Onder stoelen of banken schuif ik het absoluut niet meer! Ik ben enorme liefhebber van Donna Blue. Nadat het wel een enorme poos heeft geduurd voordat het kwartje viel, was het eigenlijk ook onmiddellijk jackpot! Dit tweetal, bestaande uit Danique van Kesteren en Bart van Dalen zijn niet alleen elkaars compagnon in de band, nee ze zijn ook in reallife een stel. Dat maakt deze muziek ook zo puur! De mix van jaren ’60 vibes met indie, Hollywood romantiek en Franse vibes en teksten. Intrigerend en uniek. Niet voor niets gaan ze naar Amerika, naar het SXSW festival in Texas! Een van grootste showcase festivals ter wereld. Maar eerst die EP, de derde ondertussen!

De opener ‘Desert Lake’ is een ware Donna Blue plaat. Ritmisch ontspannen maar strak, het dromerige geluid wat vanuit Danique wordt gezongen en de hele vibe klopt onmiddellijk. Daarbij is het fluiten in het nummer heel passend. Niet irritant of vervelend. Het nummer is een bepaalde gedachtegang van iedere artiest als ie iets maakt: is dit wel goed genoeg? Gelukkig mag ik dan zeggen: mensen ja! Dit is verdomde goed. ‘Paradis’ is een Franstalig nummer en heeft iets moois in zich. Ook de gedachtegang en de intentie van het nummer zijn sterk. Is in het paradijs zijn en alles in positiviteit hebben wel zo mooi als je zou denken? Gaat het niet vervelen? Doordacht, intrigerend. Zeker met de muzikale kalmte erbij. Schijnbaar zit er zelfs een klein motief in uit de film Belle en het Beest! I don’t know.. De titeltrack ‘Inbetween’ speelt het tweetal al een tijdje en is eentje die moet groeien. Of misschien wel meer live moet ervaren. De intentie van het nummer is in ieder geval om de plek te vinden tussen het dromen en wakker worden in. Puur dus! Dat hoor je er ook volledig in terug.
‘Billy’ is een nummer waar ik al eens over geschreven heb. Deze is eentje die wel binnenkomt. Het gitaarriffje is werkelijk fantastisch en natuurlijk de stem van Danique ook. Past 100% en het blijft gedurende de hele track spannend. Ook het praten door de telefoon… Alsof je daadwerkelijk in de jaren ’50 zit. Afsluiter van deze EP is ‘Fool’. Heel integer, heel klein. Zoals ze zelf beschrijven: ‘Een persoonlijke ode aan het verliezen van de mooie, open naïviteit van jeugdliefde terwijl deze transformeert in een volwassen relatie.’ Knap dat je het zo kunt vertalen naar een nummer. Precies hoe Donna Blue is ook!

Zelf zeggen ze het volgende en dat kan ik alleen maar beamen: ‘De tracks op de Inbetween EP nemen je één voor één mee naar hun eigen universum. Vijf nummers die ieder spelen met een andere sfeer en concept, maar samen voelen als een reflectie van waar we ons bevinden en de muziek die we waarderen. Het opnameproces was niet altijd even makkelijk, zeker niet omdat we alles met z’n tweeën hebben gemaakt, opgesloten in onze kleine studio. We hebben onderweg de tracklist misschien wel tien keer veranderd, maar het resultaat voelt voor ons nu precies zoals het zou moeten zijn.

Album recensie: Áslaug – Áslaug

Soms ben je als eerste erbij, soms sla de plank helemaal mis, soms ben je gewoon helemaal te laat. Onder die laatste schaar ik mijzelf. Áslaug is een naam zoals zovelen die hebben meegedaan aan de Popronde en mede daardoor zijn doorgebroken. Deze Utrechtse met (uiteraard) Ijslandse roots, wiens volledige naam Áslaug Vigfúsdóttir is, heeft in stilte lang gewerkt aan haar muziek. Met succes! Haar sound is even uniek als herkenbaar. Pop met elektronische invloeden. Catchy maar ook rustig en meeslepend. Laten we maar eens lekker luisteren naar de EP die ze op 20 maart de wereld in zal slingeren!

Het eerste nummer is ‘If You Will / Hollow’. Rustig, puur, meeslepend. Fijne sound en dan is de stem van Áslaug natuurlijk fantastisch om te horen. Breekbaar! Ook muzikaal, de gehele tijd de toetsen die je hoort, maakt het heel eigen en je blijft er heel intensief naar luisteren. Filmmuziek! Mocht je Áslaug al kennen, dan komt het nummer ‘Take From Me’ zeker bekend voor. Haar hit. De geweldige rust waarmee het nummer wordt begonnen is spectaculair. Maar ook het muzikale aspect eromheen, zeer interessant. Naarmate dat de track vordert, wordt het intensiever en komt er meer power in. Daarbij is het absoluut een aanstekelijk deuntje wat er wordt geproduceerd. Logisch dat ze hiermee is doorgebroken. Dan ‘I’m Sorry’, met bijna vier minuten de langste van het geheel. De beats starten en vervolgens een zachte synth en stem. Een nummer waar je echt naar moet blijven luisteren want het is een volledig verhaal wat wordt gebracht. Ook de stem lijkt hier puurder dan eerder gehoord te hebben. Natuurlijk blijft het muzikale aspect verdomde goed! Een absolute kneiter en helaas alweer laatste track is ‘In My Head’. Het kan best zijn dat ie bekend voor komt maar dat moet je alleen maar zien als mazzeltje! Het gaat van een heerlijke poptrack in de coupletten naar het refrein wat dan weer heerlijk energiek is, lekker veel power heeft en hierdoor zal iedereen absoluut gaan dansen! Op z’n minst een beetje meebewegen. Misschien wel de beste van de vier tracks. Nee, dé beste!

Onthou de naam Áslaug mocht je dat nog niet hebben gedaan. Deze dame gaat het zeer zeker ver schoppen wat ook volledig terecht is. Ze heeft de allure om internationaal te gaan. Met andere woorden: geniet van haar zolang het nog ‘makkelijk’ kan. Slimme muziek, goede muziek en sterke muziek.

Album recensie: Amsterdam Klezmer Band – Fortuna

Nee, dit is geen band die je iets wijs kunt maken. Ontzettend veel ervaring want ze bestaand al bijna 25 jaar! Tóch hebben ze zich een beetje laten uitdagen want voor het eerst hebben ze gewerkt met een producer, Stefan Schmid is de gelukkige geworden. Natuurlijk blijft het een Amsterdams gezelschap en weten ze zelf het allemaal het beste, toch heeft Schmid hen weten uit te dagen en soms nét buiten de comfort zone laten werken. Het is een album geworden met daarop 18 tracks en naar het schijnt hebben ze alle zeven een track voor elkaar moeten schrijven. Spannend!

Ik zet even alle hoofdrol spelers op een rij, voor het gemak: Jasper de Beer (double bass, gitaar, banjo, backings), Job Chajes (alto saxophone, zang), Alec Kopyt (zang, percussion), Gijs Levelt (trompet), Joop van der Linden: (trombone, gitaar), Janfie van Strien (klarinet, backings) & Ellen van Vliet (normaliter Theo van Tol) (accordeon). Tevens verklap ik dit alvast.. Alle 18 tracks zijn heel erg uitdagend en interessant maar ik wil ook de spanning erin houden voor de luisteraar. Met andere woorden, ik kies voor het eerst in mijn bestaan mijn favorieten eruit en licht deze toe!

Toch beginnen met de 1e track. ‘Tanz Tanz Tanz’, tevens uitgebracht als single, is een zéér energieke track waar meteen ook duidelijk wordt hoe Amsterdam Klezmer Band in elkaar steekt. Nee, niet ouderwets als je misschien denkt maar juist energiek, power, gezellig en vooral een eenheid! Aftellen en heerlijke geluiden vanuit de blazerssectie. ‘Sirba 2019’ is begonnen hoor! Een fijne balkan beat, de klarinet die je de gehele tijd hoort.. Soms wat kreten op de achtergrond en tussendoor een super ontspannen ritmesectie. Wellicht had ie mogen knallen op het laatst maar hij blijft gewoon goed hangen, dus dat is netjes! ‘Mommy’s Out’ is misschien wel de meest geinige track. Het enorm slechte gesproken Engels met Nederlandse woorden maar dat gezamenlijk met het heerlijke ritme en het opvoeren van de snelheid… Glimlach van oor tot oor! Na zo’n feestnummer is ‘Fortuna’ een rustmoment. De titeltrack heeft iets puurs, iets ontspannends in zich. Een volledig muzikaal nummer die niet heel lang duurt maar precies genoeg finesse heeft.

Waar je misschien wel even van opkijkt is ‘Geheim In De Pijp’. Een soort van rap wordt er gebracht maar dat natuurlijk wel met genoeg balkan klanken. Om volledig in de balkan stijl te blijven: ‘Trach I Bach’ wordt ook lekker zo gezongen! Ik versta er geen snars van maar voor mij is het zo’n typische song die wordt gespeeld op grote feesten waar er door iedereen in een grote cirkel wordt gedanst. Heerlijk! ‘After The Storm’ laat je meedeinen, laat je weer de lekkere klezmer horen maar hierin pakt Alec weer het voortouw door zich goed te laten horen. Dat geeft weer wat variatie en power mee. Afwisseling doet het dus goed. Stiekem ben ik wel fan van dit nummer: ‘Bone’. Misschien komt het door mijn eigen verleden als trombone speler, ofja ik heb het een jaartje geprobeerd, maar het spel van Joop van der Linden doet mij wel wat. Puur, strak maar toch die originele sound laten horen. Redelijk lang maar mede door zijn kompanen geen seconde saai! 3x raden voor wie deze track is… Juist! ‘Song For Job’ is voor alt-saxophonist Job Chajes. Hoog tempo houdend voor dik vijf minuten maar er zit lekker veel muzikaliteit in en ook wel wat chaos. Prettig! Eigenlijk hou ik enorm van de ska, balkan muziek en dus klezmer muziek. ‘ShaBash’ is nogmaals zo’n bevestiging. Daarbij heeft het een of ander melodietje wat mij bekend voorkomt maar niet op kom waarvan. Irritant! Toch inspirerend.

Hopelijk geeft dit een goede indruk hoe fantastisch goed dit album is. Natuurlijk staan er dus nóg meer nummers op en wellicht hebben jullie een andere favoriet. Er zijn namelijk geen slechte tracks! Op naar de volgende 25 jaar hoor. Amsterdam Klezmer Band weet van wanten!

Ps. Album winnen van Amsterdam Klezmer Band? Dan deel het originele bericht wat op Facebook staat! Good luck!

Album recensie: FFOOSS – My Life As A Teenage Wanker

Mag ik zeggen dat ik een liefhebber ben van het eerste uur? Toen was er namelijk eerst een andere naam (FOES) en stond er naast Jannes van Kaam een andere dame op het podium. Gelukkig is het niet gestopt en heeft Jannes de geweldige Sophia de Geus weten te strikken om dit avontuur verder te gaan! Het is de beste match voor deze band. FFOOSS draait er absoluut niet omheen. No nonsense, hard, sarcasme maar ook eigenlijk heel catchy en aanstekelijk… Want moshen is eerder logisch dan een vraag bij een show. Daarbij vind ik ze enorm slim in hun promo. Vanaf afgelopen Popronde kwam een fotootje van een huilende baby veelal voorbij op de socials. Na een mysterieus telefoontje naar Sander Hoogendoorn werden ze uitgenodigd en het mysterie opgelost! ‘My Life As A Teenage Wanker’ is geboren en is tijd om op volume 100 te luisteren!

Deze EP heeft niet voor niets de bovengenoemde titel. Het is echt een verhaal wat voorbij komt. Daarbij hoort uiteraard ook een ‘Theme Song’. Lekker geinig vertellend, een soort gesprek tussen Sophia en Jannes. En het refrein is precies alsof het een start is van een TV programma. Maar muzikaal is het goed rammelend, energiek en volle power. Uptempo start van ‘RIESBODIES’, het refrein start eigenlijk best snel en is waarschijnlijk een goed moment om tijdens een show te moshen. Springend, een slimme ‘oeh oeh’ erin en Sophia heeft gewoonweg iets speciaals in zich. Een muzikaal intermezzo om vervolgens te fuzzen en catchy te eindigen. Kneiter. De derde track is ‘No Strings Attached’. Kun je het poppy noemen ondanks dat het hard is? Denk het wel. De coupletten zijn echt een vertellend verhaal maar het refrein is iedere keer uitbundig en intens.

Bekender zijn de volgende twee tracks. Eerst ‘GBTB’, good times bad times. No nonsense, vlammen en Jannes neemt hier de vocals vooral op zich. Lekker uitbundig, Het is ook echt een nummer hebbende over de goede en slechte tijden. Vooral in een relatie dan. Moeilijk om hier niet mee te rocken! Van een ander kaliber en zeker niet negatief bedoeld is ‘ROCKSONG’. Meer laagjes zei ik tijdens een review en dat klopt nog steeds. Daarbij vind ik de afwisseling tussen Jannes en Sophia in de zang wel heel passend. Het refrein is ook weer wat ‘poppy’ door de samenzang maar het blijft gewoon snoeihard en dat tekent FFOOSS wel iedere keer. Slim. De laatste track is ‘Theme Song Reprise’. Met een akoestische intro wordt dit nummer gestart en je hoort eigenlijk onmiddellijk de humor er weer in. Het eind. Het outro. Zelfs een xylofoon komt aan bod. Absoluut geen rockgehalte maar het past precies in de EP wat we hebben gehoord.

Naar deze EP is lang gewerkt en heeft genoeg energie gekost. De energie wat Jannes en Sophia erin stoppen is van essentieel belang evenals het plezier wat ze iedere er van af stralen. Natuurlijk hebben ze ook al een track als ‘Slayer’ gedropt, dit zorgt voor een lekker vervolg! FFOOSS is namelijk niet zomaar een duo. Ze weten van wanten. Power tot en met! Wil je ze checken? 5 opties tot nu toe: 12 februari in Cinetol, 15 februari in Pier 15, 26 februari in Eetcafé Stathe, 28 februari in V11 en 29 februari in VERA. MOSHEN!!!

Album recensie: Skinnie – Doezend Verhaole

Alle muziek is te verwachten op CamielMusic, dat is voor de vaste volger wel duidelijk gebleken de afgelopen jaren. Dus daar hoort ook Limburgs bij. Zeker als het om een stadgenoot (Sittard red.) gaat. Skinnie is de naam. Hij volgt zijn broer op want hij heeft al eens een review gehad met zijn Mo’Jones Big Band. Ook hebben de twee samen in een band gespeeld waar ik alle albums van heb. Met andere woorden; Ron van de Burgt, zijn echte naam, is geen vreemde voor mij! Nu heeft hij eind 2019 een solo album uitgebracht met hele pure, mooie en beeldende nummers. Snel luisteren dus!

Met het nummer ‘Zitterd’ starten we. Een heerlijk uptempo track die meteen ook heerlijke vertrouwd aanvoelt door de stem van Skinnie. Zoals al aangegeven; beeldende nummers, dat gebeurd binnen no time. Ook de ode aan ‘onze’ grote zangers is mooi: Jo (Erens), Frits (Rademacher) & Toon (Hermans) is zeer mooi. Wat een start! ‘Allein Mit Dich’ is een mooi liefdesliedje, heel puur en open. Denk dat velen precies dit zullen denken maar niet kunnen vertellen, laat staan zingen, Skinnie doet het voor! Met een soepele intro begint ‘Alles Nog ‘n Keer’. Als je de tekst hoort, begin je ook meteen na te denken. Zou je dingen in je leven veranderen? Of in ieder geval willen veranderen? Denk dat velen wel eens hierover nadenken. Op alle gebieden overigens. Dat bezingt Skinnie goed. Met een lekker ritme gaat ‘Blawdrök’ van start. Precies wat je hoort, ga je ook bedenken. Hoe het kan zijn, hoe het wordt gezongen. Je ziet de beelden voor je. Daarbij is de tekst slim bedacht waardoor het ook goed blijft hangen. Niet per se om mee te zingen maar juist om eraan te blijven denken.

Dan de titeltrack ‘Doezend Verhaole’. Dit is precies hoe het album is ontstaan; door zijn werk als nachtwaker in een hotel hoort hij ontzettend veel verhalen. Overal kleine fracties van wat hij ziet, hoort en observeert. Mooi verwoord! Hopelijk kent menigeen het nummer van Toon Hermans, ‘In ‘t Graas Van De Wei’, wel. Skinnie doet het eer aan! Luisteren, meer hoef je niet. Na zo’n nummer moet je wel even omschakelen en dat lukt goed door ‘Sjtil’. Beetje groovend maar de tekst is mooi: terugdenkend aan vroeger, herinneringen opdoen maar ook het heden is belangrijk. Misschien wel de zwaarste track van het album. In 2018 deed Skinnie een zeer mooi project met Linda Zijlmans. Linda uit Venlo, Skinnie uit Sittard. Vandaar… ‘Tösje Venlo En Zitterd’. Toen ik het live hoorde, in Proeflokaal ‘t Hophuys, wist ik meteen dat het een nummer was van origine van de Mo’Jones tijd: ‘Somewhere Inbetween Stansted And London’. Deze bewerking, deze samenwerking is héél fijn!

Natuurlijk is het als Limburger, es Zittesje jong, een album wat makkelijker is te volgen. Maar de warmte, de kracht in de stem van Skinnie en de beeldende teksten zijn zeer zeker voor iedereen duidelijk. Puur, eerlijk en open.