Category Archives: Albums

Album recensie: Oskamp – Mooierd

Oskamp is een duo wat erg mooie, rustgevende en tegelijkertijd ook verhalende nummers brengt. Dit duo, bestaande uit Joost Oskamp en Ferry van der Groep kan nu het 2e album de wereld inslingeren. Het debuutalbum was een echte solo plaat van Joost maar doordat Joost nét iets extra’s wilde voor de live optredens, kwam Ferry erbij. Dit beviel zo goed dat hij erbij is gebleven. Ondertussen hebben ze gewerkt aan een album en dat is ontstaan onder de naam ‘Mooierd’. Tijd om het album te beluisteren en wat eruit te pakken!

Gewoon de openingstrack ‘Doe Maar Rustig’ nemen. Ik snap meteen dat mensen het gaan vergelijken en om dat ook maar meteen te doen dacht ik aan Daniel Lohues meets Simon and Garfunkel. Geen idee of dat kan maar het kwam in mij op. Mooi, puur en het meerstemmige zang trekt de aandacht. Daarnaast is de gitaar natuurlijk leidend.
Ze hebben zelf in hun bio staan dat de nummers wegluisteren als een dagboek maar daarbij zijn het ook echt tracks welke Joost heeft geschreven na/tijdens een bewogen periode in zijn leven. Dat gevoel krijg je ook als je naar de nummers luistert. Echt een verhaal wat bij iedereen kan kloppen. ‘Nieuwe Wegen’ en ‘Even Rot Nu’ is daar een onderdeel van.
‘Mooi, Lief, Goed Hart’ is wel heel erg breekbaar, heel erg puur. Als je dieper erop ingaat kan je ook wel de ‘makkelijke’ variant van Spinvis noemen. Leuke zinspelingen en ook natuurlijk het Nederlandstalige aspect. Daarbij is de samenzang weer perfect getimed. Fijn, heel fijn. Natuurlijk wil ik de samenwerking met Nana Adjoa ook noemen, ‘Wordt Wel Beter’ is iets meer uptempo en geeft wel wat goodfeeling op een of andere manier. Maar natuurlijk is de tekst anders. Nana is normaliter een hele pure soulzangeres en Engelstalig maar dit past haar ook als een jas. Daarbij is het ook verfrissend om dit te horen.
‘Geniet Ervan’ laat weer een andere kant horen. Redelijk positief tekstueel en Joost pakt soms heel interessant zijn kopstem erbij. Kort maar krachtig is de afsluitende track ‘Relativeer’. Wederom iets meer uptempo en waarschijnlijk ook wel zelf een kleine afsluiter van het geheel. Vanwege de titel maar ook luisterend naar de gehele tekst. Knap.

Als je naar dit tweede album van Oskamp luistert kan ik alleen maar zeggen dat ik het knap vind dat je alles zo mooi op papier kan zetten maar uiteindelijk het ook kan vertalen naar muziek. Dat met weinig muzikale middelen. Het blijft daardoor ontzettend puur en tegelijkertijd ook breekbaar. Alles is 100% te verstaan waardoor niets anders kan worden geïnterpreteerd. Zeker een aanrader als je van Nederlandstalige muziek houdt en dan zeker ook als je liefhebber bent van pure singer songwriter muziek!!!

Album recensie: Broken Brass Ensemble – Astonishing Tales from Beyond the Brass Dimension

Wat een muzikale klasse!

28 april is de releaseparty van het album van Broken Brass Ensemble geweest en eigenlijk wil je ook onmiddellijk dat hierdoor constant de zon gaat schijnen. Dit Nederlandse achttal is niet zo maar een band. Het is een brass band welke de traditionele New Orleans Jazz sound combineert met hiphop, funk en soul. Ik zei het; muzikale klasse en wat een power. Tijd om dat album te checken!!

‘Bermuda’ begint enorm ritmisch vol blazers en een tempo waar je U tegen zegt. Het blijft gedurende de gehele track ook een komen en gaan van energie. Het komen en gaan van tempoversnellingen of anders wel volume erbij gooien. Daarbij blijft het ritmisch gedeelte op slagwerk ook optimaal. Wat een welkom!
De eerste single was overigens ‘The Hitchhiker’ en ik snap ook wel waarom. Het klinkt lekker vrolijk, energiek en heeft toch ook weer een ander geluid wat je normaal eventueel zou verwachten van een Brass Band. Zeker de blazers laten hier toch wel horen dat ze uit het goede hout gesneden zijn. Het blijft verrassend van het begin tot het eind want ritmisch veranderd er zeker wat maar ook qua geluid ontstaat er bijna een soort triphop geluid. ‘Captain Gaia’ is de eerste track waarin ‘menselijk’ geluid voorkomt. De ooohs en aaahs vallen dus ook meteen op.
Het begin van ‘The Strange…’ heeft heel erg veel jazz in zich, weer iets nieuws. Het gaat over naar ‘…The Usual And The Unknown’. Het blijft in dezelfde contreien maar door de sound heeft het allemaal wel iets extra’s! Even een sprongetje maken naar ‘Killer Whale’. Je voelt je eigenlijk ook onmiddellijk op een boot die vaart in de mist. Het start namelijk heel rustig maar dan… Er wordt iets gespot en de zoektocht wordt in gang gezet. Het is een avontuur die je zeker met wat fantasie ook helemaal beleeft. Te gek!
De laatste single die is uitgekomen is opgenomen met Harmen Ridderbos van Town Of Saints. Daardoor veer je wel weer een beetje meer op uit je stoel. Het is niet alleen een track waar vol in wordt gezongen maar ook dit is weer een verhaal welke je helemaal wilt volgen en geen seconde van wilt missen. Heerlijke power! ‘Thing From The Woodlands’ is weer een track waar er volledig wordt vertrouwd op de blazers terwijl stiekem de slagwerkers alles binnen de lijntjes houden. Er wordt in ieder geval niets gemist; solo’s, prachtige cohesie maar ook alles zo ontzettend strak. Tegen het einde wordt je weer verrast waardoor het steeds een feestje blijft om ernaar te luisteren.
Afsluiter en tegelijkertijd ook de langste track van het geheel is ‘The Pulps’. Het begin heeft bijna iets clownesk, qua sound. Waar in eerdere tracks vaak de blazers een fijne samenwerking hadden laten ze zonder elkaar in de weg te zitten vaker individueel horen en juist dat maakt het wéér een prettige luisterervaring. Misschien ook wel wat hallucinerend… Dat laatste wordt tevens bevestigd.

Broken Brass Ensemble is alleen al op de plaat een feestje. Het is lastig voor te stellen dat er mensen live op kunnen stilstaan. De volledige energie die uit de blazers en slagwerkers komt is onwerkelijk. Er zullen zeker mensen zijn die het eentonig vinden maar je moet er dieper in duiken. Juist die afwisseling en diversiteit van alles is top. Alles eromheen maakt dit wel af. Wat een plezier om naar te luisteren! Aanrader!

Album recensie: PALMSY – Lost In A Carboard Box

TOP!

Wie PALMSY zegt, zegt wellicht ook Radio Eliza. Hoe dat komt? Ze delen de zanger. Bij beide bands is Morris Brandt de frontman en dat zorgt voor de extra invloed aan te gekke indiepop muziek. Verder bestaat PALMSY uit Ties Bogers, Pim van der Meulen en Gilles van Wees. Waar Radio Eliza vorig jaar keihard doorbrak met het nummer ‘Kids’ is het voor PALMSY nog even toekijken vanuit de achtergrond maar met deze EP maken ze wel indruk. Ook enorm goede, energieke en pakkende tracks. Checken dus!

De opener van de EP is ‘You’re Far Too Cool For Me’. Een strak begin met natuurlijk die kenmerkende stem van Morris. Fuzzy gitaargeluid tijdens de coupletten om het refrein te starten met een samenzang ‘You’re Far Too…’. Het is voor mij al duidelijk dat dit een bandje is wat niet alleen draait om de zang maar ook muzikaal dik in orde is. Ook richting het einde wordt de rust even gepakt en ondanks dat je weet dat het nog los zal gaan word ik tóch verrast. Fijn! De volgende track is ‘How Saturn Got Its Rings’. Meer uptempo en meer indie. Het is opvallend. Voornamelijk het scherpe gitaargeluid en strakke drums vallen op. Ook tekstueel is het gewoonweg een verhaal maar alles wordt energiek en vrolijk omlijst. Waar het middenstuk bijna chaotisch te noemen is, wordt er daarna alles heel rustig uitgespeeld. Wederom opvallend.
Ik word al vrolijk van de titel; ‘Bruce Lee Movie’. Maar het begin is heel anders dan ik wellicht had verwacht. Toch is het refrein precies hoe ik het ook hoopte. Tekstueel geinig, fijne geluiden en daardoor word ik wel meer enthousiast en daardoor tik automatisch mee met mijn voet. Onverwacht! Gene enkel moment vervelend of saai. Het nummer ‘Ambulance’ heb ik al eens eerder gehoord en daardoor kwam ik ook tot de gehele EP. Misschien ook hoe ik PALMSY heb leren kennen. Fucking energiek en het hangt samen met toffe teksten. Ook nu weer. Misschien een beetje corny maar het past gewoonweg goed. Mijn absolute favoriet ja. Deze wil je meteen live checken, ik verwacht heerlijk chaos! De afsluiter ‘Years’ is wel wat anders maar natuurlijk blijft het PALMSY. Toch, wat hier opvalt is de samenzang, het lijkt alsof deze meer te horen is als voorgaande tracks. Mocht dat niet zo zijn, dan valt het meer op! Een nummer waar de EP heel fijn mee eindigt.

Sowieso is deze EP een genot om naar te luisteren. Het is zonder twijfel muziek waar je vrolijk van wordt en niet op stil kan staan. Indiepop waar het ook om moet gaan! Dansbaar, energiek, vrolijk. Toch is PALMSY wel weer uniek en dat heeft zeer zeker te maken met het muzikale aspect maar ook vanwege die te gekke stem van Morris.
Genoeg op papier gezet, beoordeel zelf maar of mijn favoriet inderdaad zo goed is!

Album recensie: Uncle Harry – Radio Roadtown

Ja hallo Limburg!

Even een introductie voor het geval we nog niet weten wie of wat Uncle Harry is. Uncle Harry is een trio bestaande uit gitarist en zanger Bram van der Schans, toetsenist Erik van Otterdijk en drummer Raf Senden. De heren komen uit Nederweert en werken toch al zo’n twee jaar om hun naamsbekendheid te vergroten. Nu is het dan ook tijd voor hun debuut album welke ze hebben kunnen maken middels crowdfunding. Onlangs hebben ze hun album gepresenteerd in de Bosuil te Weert.
Overigens hebben ze al eens op CamielMusic gestaan; vorig jaar openden ze ConincxPop!
Maar nu is het tijd om te luisteren naar dat album, naar ‘Radio Roadtown’.

De starter van dit album is ‘The Living End’. Een zwaar ronkende motor in combinatie met een hammond orgel starten de boel. Dat ‘zwaar’ is ook een terugkomend feit in de track. De gitaar is duidelijk aanwezig en qua zang wordt er sloom gezongen. Desondanks eentje die het album fijn opent. Het nummer ‘Back Around’ ademt een bepaalde stonerrock sound welke ik echt top vind. Wel in dezelfde lijn als de opener maar toch tikkeltje anders. Rauw, donker en richting het refrein en eind toch nog wat extra power erin gooien. Top!
De langste track van het album is ‘Across The Indian Temple Of Love’. Zeker een pareltje te noemen. Je merkt dat het muzikale aspect bij de drie gewoonweg klopt. Opbouw, samenwerking, rustig en aanzetten.. Het klopt! Zeker het middenstuk waar de muziek regeert is het genieten. Ik werd vrolijk van de titel ‘Strawberry Jam’ en het blijkt ook een goed nummer te zijn. Noem het psychedelische rock met wat jazz trekjes, misschien wel een beetje Jacco Gardner maar dan wel geheel anders qua zang.
Harde drums en fiks gitaarwerk inclusief een strakke zang. Dat is waar ‘Ride With The Devil’ mee begint. Het heeft misschien een toegankelijker geluid maar het blijft toch daadwerkelijk een psychedelische sound hebben met een sausje van stonerrock. Hier zit zoveel passie en snelheid in. De kans is klein dat je kan blijven stilstaan en waarschijnlijk was dat ook precies de bedoeling. Energie met een te gekke gitaarsolo. Dan is het tijd voor ‘Triple Threat’. Ik wilde het eigenlijk mijden maar je proeft zeer zeker hun invloeden en het meest blijft Birth of Joy aan mij trekken. De snelheid, het zware, het orgelwerk… Je mag blij zijn om die vergelijking te krijgen mijns inziens! Máár wat natuurlijk niet onopgemerkt mag blijven is dat deze track volledig instrumentaal is! En het is geen enkele seconde saai.
Donker begin met ‘Burn Me Down’ om vervolgens in een soort trip terecht te komen door het gitaarwerk en zang van Bram. Het wijkt weer af van eerdere nummers en daarom weer een verrassing om te beluisteren. Het einde zorgt er weer voor om eruit te komen want dat is weer knallen als vanouds! ‘Get On’ is wel een beetje een overeenkomende track als de eerste twee. Wat zwaar, loom maar toch wel weer goed want het refrein geeft wat extra’s. Het is niet afsluiten met een rustiger nummertje hoor. Tijdens ‘MCHL’ is het tempo echt ontzettend hoog en dat is te gek! Toch wordt er weer ook een rustige ‘break’ erin gegooid. De variatie is bijna niet te volgen maar uiteindelijk wel erg sterk.

Uncle Harry laat horen dat ze een trio zijn waar je wel heel erg veel van mag verwachten! Waarom? Het is muzikaal ijzersterk. Natuurlijk veel invloeden van andere bands maar dat mag! Dat moet ook wel. Alleen zo kom je uiteindelijk tot een meer eigen sound. Nu is het weer een kwestie van veel optreden en ervoor zorgen dat alle nummers nog meer een sound krijgen waar je niet omheen komt! ‘Radio Roadtown’ is een perfect begin. Niet alleen voor Limburg overigens… Laat Nederland en daarbuiten deze boys maar horen!
Let’s go!

Album recensie: The Dawn Brothers – Stayin’ Out Late

Een tijdje terug kwam ik de naam The Dawn Brothers tegen. Eerlijk is eerlijk, het zei me vrij weinig. TOT ik de muziek hoorde. Ik was een zeer verrast persoon. Compleet! Zonder twijfel een van de fijnste bandjes die er zijn in Nederland. Zoveel bezieling, gevoel en muzikaliteit…. Heerlijk! Hun album ‘Stayin’ Out Late’ is nu eventjes uit en ik heb pas geleden ook al geschreven over hun track ‘Vampire’. Nu gaan we het hele album eens erbij pakken!

Diversiteit. Dat is waarschijnlijk het beste woord wat bij dit album past.
‘Darling’ is de opener van de in totaal 12 tracks welke erop staan. Het blues- en soulgeluid druipt ervan af… Zo lekker ‘gladjes’, zo soepel en zo mooi muzikaal in elkaar gezet. Krachtig aanzetten wanneer het moet maar ook weer vanuit rust opbouwen naar die passie. Heerlijk begin. ‘Milk Truck’ heeft een heerlijke intro. Vol beleving en qua sound zitten we nu juist meer in een country/folky gevoel. De samenzang valt sowieso altijd op bij The Dawn Brothers en nu is het niet anders. Ook de keys zijn hier extra aanwezig, top.
De titelsong ‘Stayin’ out Late’ begint redelijk rustig met op de achtergrond een bekende cowbell. Lekker groovend en het ritme wordt lekker hoog gehouden ook door de basgitaar. Het refrein is pure soul! Kans is klein dat je hier stil op kunt zitten of staan. Naarmate dat de track vordert komt er nog meer enthousiasme en snelheid in. Muzikale klasse! Maar ‘Stick Around’ zorgt weer voor rust in de tent. Ontspannend, fijn om naar te luisteren en natuurlijk prachtig verwoord allemaal. Ogen dicht en wegdromen. Maar ‘Pictures’ zorgt er weer voor dat er een hoog rock ’n roll gehalte uit de boxen schalt. Zoals ik al aangaf: diversiteit. Een fijne gitaarsolo erbij en het plaatje klopt. De sound klopt. The Dawn Brothers kloppen. Welbekend is ‘Vampire’. Lekker uptempo, samenzang en je wordt er ongetwijfeld enorm vrolijk van.
Als je naar ‘The Hunter’ luistert proef je juist meer wat psychedelica erin. Het is wat harder, scherp randje op de gitaar en natuurlijk de keys die er ook geregeld bovenuit schallen. Zonder er bij na te denken is het nummer alweer voorbij, verrassend goed! Maar datzelfde geldt ook voor ‘Get Down The Road’. Als je hier geen sixties gevoel van krijgt weet ik het ook niet… Wat een heerlijk geluid, heerlijke folky sound. Ongetwijfeld een favoriet van velen. Luisteren! Misschien wel de enige track die iets minder opvalt is ‘Moon Discovered’. Wel wat toffe uithalen erin maar niet eentje waar je van op het puntje op je stoel gaat zitten. Maar och, als dat de enige is…
Juist ‘Free Bird’ is weer anders. Ook hier krijg je een bepaald jaren 60/70 gevoel. Ontspannend, mooie tekst, lekker puur. Het is niet moeilijk om dit te volgen, het pakt je onmiddellijk! Ook het eind, lekker klein maken. Top!
‘Silver Spoon’ is echt een track waar je met een glimlach naar luistert. Echte rock, fijne gitaarsolo maar ook op orgel wordt er geëxcelleerd. Van lekker knallen naar hele pure klanken waarmee ook wordt afgesloten. Tevens is dit de langst durende track van het album. De afsluiter van het geheel is ‘Chevy Suburban’. Die doet me echt denken aan een jaren 70/80 plaat… Nostalgie ondanks mijn jonge leeftijd. Ouderwets in een nieuw jasje. Een afsluiter die misschien wel exemplarisch is voor het gehele album. Variatie, diversiteit, alles!

The Dawn Brothers zijn gewoonweg goed. Daar is niets aan gelogen. Muzikaliteit pur sang, meeslepend, opzwepend maar ook ontspannend waar nodig. Zoals te lezen is, maar natuurlijk ook te horen, is het album een mix van allerlei stijlen. Het is een verrassing wat je steeds krijgt te horen maar toch weet je ook dat het deze vier mannen zijn. Knap. Ondertussen heb ik het album al meerdere keren beluisterd en ik krijg er geen genoeg van. Dat zal uiteindelijk gelden voor velen. Dat weet ik wel zeker. Aanrader!!!