Category Archives: Recensies

Album recensie: Donna Blue – Inbetween

Onder stoelen of banken schuif ik het absoluut niet meer! Ik ben enorme liefhebber van Donna Blue. Nadat het wel een enorme poos heeft geduurd voordat het kwartje viel, was het eigenlijk ook onmiddellijk jackpot! Dit tweetal, bestaande uit Danique van Kesteren en Bart van Dalen zijn niet alleen elkaars compagnon in de band, nee ze zijn ook in reallife een stel. Dat maakt deze muziek ook zo puur! De mix van jaren ’60 vibes met indie, Hollywood romantiek en Franse vibes en teksten. Intrigerend en uniek. Niet voor niets gaan ze naar Amerika, naar het SXSW festival in Texas! Een van grootste showcase festivals ter wereld. Maar eerst die EP, de derde ondertussen!

De opener ‘Desert Lake’ is een ware Donna Blue plaat. Ritmisch ontspannen maar strak, het dromerige geluid wat vanuit Danique wordt gezongen en de hele vibe klopt onmiddellijk. Daarbij is het fluiten in het nummer heel passend. Niet irritant of vervelend. Het nummer is een bepaalde gedachtegang van iedere artiest als ie iets maakt: is dit wel goed genoeg? Gelukkig mag ik dan zeggen: mensen ja! Dit is verdomde goed. ‘Paradis’ is een Franstalig nummer en heeft iets moois in zich. Ook de gedachtegang en de intentie van het nummer zijn sterk. Is in het paradijs zijn en alles in positiviteit hebben wel zo mooi als je zou denken? Gaat het niet vervelen? Doordacht, intrigerend. Zeker met de muzikale kalmte erbij. Schijnbaar zit er zelfs een klein motief in uit de film Belle en het Beest! I don’t know.. De titeltrack ‘Inbetween’ speelt het tweetal al een tijdje en is eentje die moet groeien. Of misschien wel meer live moet ervaren. De intentie van het nummer is in ieder geval om de plek te vinden tussen het dromen en wakker worden in. Puur dus! Dat hoor je er ook volledig in terug.
‘Billy’ is een nummer waar ik al eens over geschreven heb. Deze is eentje die wel binnenkomt. Het gitaarriffje is werkelijk fantastisch en natuurlijk de stem van Danique ook. Past 100% en het blijft gedurende de hele track spannend. Ook het praten door de telefoon… Alsof je daadwerkelijk in de jaren ’50 zit. Afsluiter van deze EP is ‘Fool’. Heel integer, heel klein. Zoals ze zelf beschrijven: ‘Een persoonlijke ode aan het verliezen van de mooie, open naïviteit van jeugdliefde terwijl deze transformeert in een volwassen relatie.’ Knap dat je het zo kunt vertalen naar een nummer. Precies hoe Donna Blue is ook!

Zelf zeggen ze het volgende en dat kan ik alleen maar beamen: ‘De tracks op de Inbetween EP nemen je één voor één mee naar hun eigen universum. Vijf nummers die ieder spelen met een andere sfeer en concept, maar samen voelen als een reflectie van waar we ons bevinden en de muziek die we waarderen. Het opnameproces was niet altijd even makkelijk, zeker niet omdat we alles met z’n tweeën hebben gemaakt, opgesloten in onze kleine studio. We hebben onderweg de tracklist misschien wel tien keer veranderd, maar het resultaat voelt voor ons nu precies zoals het zou moeten zijn.

Album recensie: Áslaug – Áslaug

Soms ben je als eerste erbij, soms sla de plank helemaal mis, soms ben je gewoon helemaal te laat. Onder die laatste schaar ik mijzelf. Áslaug is een naam zoals zovelen die hebben meegedaan aan de Popronde en mede daardoor zijn doorgebroken. Deze Utrechtse met (uiteraard) Ijslandse roots, wiens volledige naam Áslaug Vigfúsdóttir is, heeft in stilte lang gewerkt aan haar muziek. Met succes! Haar sound is even uniek als herkenbaar. Pop met elektronische invloeden. Catchy maar ook rustig en meeslepend. Laten we maar eens lekker luisteren naar de EP die ze op 20 maart de wereld in zal slingeren!

Het eerste nummer is ‘If You Will / Hollow’. Rustig, puur, meeslepend. Fijne sound en dan is de stem van Áslaug natuurlijk fantastisch om te horen. Breekbaar! Ook muzikaal, de gehele tijd de toetsen die je hoort, maakt het heel eigen en je blijft er heel intensief naar luisteren. Filmmuziek! Mocht je Áslaug al kennen, dan komt het nummer ‘Take From Me’ zeker bekend voor. Haar hit. De geweldige rust waarmee het nummer wordt begonnen is spectaculair. Maar ook het muzikale aspect eromheen, zeer interessant. Naarmate dat de track vordert, wordt het intensiever en komt er meer power in. Daarbij is het absoluut een aanstekelijk deuntje wat er wordt geproduceerd. Logisch dat ze hiermee is doorgebroken. Dan ‘I’m Sorry’, met bijna vier minuten de langste van het geheel. De beats starten en vervolgens een zachte synth en stem. Een nummer waar je echt naar moet blijven luisteren want het is een volledig verhaal wat wordt gebracht. Ook de stem lijkt hier puurder dan eerder gehoord te hebben. Natuurlijk blijft het muzikale aspect verdomde goed! Een absolute kneiter en helaas alweer laatste track is ‘In My Head’. Het kan best zijn dat ie bekend voor komt maar dat moet je alleen maar zien als mazzeltje! Het gaat van een heerlijke poptrack in de coupletten naar het refrein wat dan weer heerlijk energiek is, lekker veel power heeft en hierdoor zal iedereen absoluut gaan dansen! Op z’n minst een beetje meebewegen. Misschien wel de beste van de vier tracks. Nee, dé beste!

Onthou de naam Áslaug mocht je dat nog niet hebben gedaan. Deze dame gaat het zeer zeker ver schoppen wat ook volledig terecht is. Ze heeft de allure om internationaal te gaan. Met andere woorden: geniet van haar zolang het nog ‘makkelijk’ kan. Slimme muziek, goede muziek en sterke muziek.

The Snuts – Coffee & Cigarettes

Nieuw op de radar!

Het was toch al eventjes geleden.. Dat eens een échte nieuwe band op de CamielMusic site slingerde. Dus des te fijn is het om nu jullie kennis te laten maken met The Snuts! The Snuts is een viertal bestaande uit Jack Cochrane, Joe McGillveray, Callum Wilson & Jordan Mackay. Verder komen ze uit Schotland, om precies te zijn uit het welbekende Whitburn, West Lothian. Naar het schijnt hebben de heren zich absoluut in de kijker gespeeld begin dit jaar in Groningen, op Eurosonic om precies te zijn. Toen hebben ze ook een andere single uitgebracht, ‘Fatboy Slim’, maar deze heeft nooit mijn aandacht bereikt. Gelukkig nu wel de opvolger daarvan!

Wat kunnen we verwachten? Noem het maar gewoon typische indie muziek die veel verschillende invloeden kan bevatten. Ik heb bij tracks hiphop invloeden gehoord, rock elementen en ook genoeg synths. Dit nummer ‘Coffee & Cigarettes’ heeft ook weer dat typische indie geluid. Heerlijke basloop waarmee wordt gestart en dan gaan we door. De stem van frontman Jack Cochrane heeft iets rauws wat perfect past bij de gehele flow van de band. Uptempo, beetje gek, uitdagend en ritmisch zeer sterk. Muzikaal steekt het met andere woorden perfect in elkaar! Ook richting het refrein pakken de heren het goed op want dan wordt het een beetje chaos. Op een of andere manier klopt het. Het is herkenbaar maar moeilijk om te vergelijken!

Onthou deze nieuwe naam!

Disclosure ft. Eko Roosevelt – Tondo

Summer, where ar you?!

Boh, het is toch al lang geleden he?! Dat we toen eens van Disclosure hoorden en iedereen ook (terecht) helemaal lyrisch was over dit duo. Beter nog, deze twee broertjes. Guy en Howard Lawrence braken in 2012 door met het nummer ‘Latch’ met Sam Smith en er volgde oa nog ‘Omen’, ‘You And Me’ was destijds met Eliza Doolittle en ‘Holding On’ met de enige echte Gregory Porter. Na 2015 werd het behoorlijk stil… Er is wel nog eens iets gedropt maar dat was niet meteen je van het. Gelukkig zijn ze niet gestopt. Integendeel! Ze dropten al eerder het nummer ‘Ecstasy’ maar deze volgende is wel eentje waarmee ze vele dansende en feestende mensen los laten gaan.

‘Tondo’ is namelijk met een Afrikaanse gastzanger gemaakt, Eko Roosevelt om precies te zijn. Over deze Kameroener kan ik niet veel vertellen behalve dat hij wel ervoor zorgt dat er veel gedanst en gefeest kan en zal worden zoals al eerder aangegeven. Je krijgt meteen zin in de zomerfeestjes. Desondanks verwacht je dit geluid niet meteen als je de introductie hoort. Pas als de climax een beetje erin komt weet je dat dit een absolute kneiter is en zal gaan worden tijdens festivals. Hij blijft ook de volle vijf minuten iets fijns hebben, iets opens, iets energieks. Ook steeds het komen van die ene climax, het gitaarriedeltje, de percussie en het samen zingen… Het plaatje klopt volledig! Ook al is het pas februari (maart/april), dit is een nummer wat wij veel gaan horen door allerlei DJ’s op de dancefestivals.

Let’s dance people!

Tom Tukker – No Matter How

Pure pop!

Niet voor het eerst komt Tom Tukker terecht op CamielMusic. Terecht overigens want hij maakt zéér prettige muziek. Echte pop muziek maar vaker wel met nét wat extra’s. Deze Amsterdammer heeft de afgelopen tijd zich even lekker terug getrokken. Hoe? Hij heeft samen met zijn team een studio gebouwd in een schuur midden in een bos en door middel van toch wel beperkte middelen een zo goed en mooi mogelijk resultaat te krijgen. Waarschijnlijk heeft die omgeving ook wel geholpen in hetgeen. Want we kunnen nu een EP verwachten waar vijf tracks op staan. De titel is ‘On My Way’ en dit is de eerste…

‘No Matter How’ is dus de eerste single die we horen van Tom! Zoals ik al als header aangeef: het is écht pop muziek. Toch hoor je ook echt wel genoeg andere elementen in dit nummer. Dromerige synths in het begin, rustige zang maar je hebt wel meteen die vibe waar je van weet: dit is echt een kneiter. Knap als je dat gevoel binnen 10 seconden kunt laten horen. Het refrein is dus ook die perfecte pop song. Catchy, uptempo en ook wel ietwat bombastisch. Terug bij het couplet voel je de rust. Het tussenstuk is tevens erg slim gedaan. Rustig, fijn gitaar riedeltje erbij en tijd om dan het laatste stuk weer even flink te knallen. Ook die pianosound, erg slim! Een nummer waar je meermaals met plezier naar zult luisteren.

Top Tom Tukker!