Category Archives: Recensies

Album recensie: Merel Sophie – For The Road

Het is mogelijk om zelf muziek te ontdekken maar muziek kan net zo goed op jou af komen. Dat laatste is voor de volle 100% waarheid als we het gaan hebben over Merel Sophie. Ik kende haar stiekem een heel klein beetje door de Dawn Brothers maar wist niet meteen dat ze ook ‘gewoon’ eigen muziek had/heeft! Maar dat is dus wél het geval en onlangs bracht ze haar debuut EP ‘For The Road’ uit. Deze is overigens opgenomen en geproduceerd in de Electrosaurus Southern Sound Studio van Pablo van de Poel! Maar wie is Merel Sophie nou? Een dame waar de roots, americana en jazz van af spat! Let maar op!

Ze begint met de titeltrack ‘For The Road’. Het is een echte americana feeling wat je vanaf de eerste seconde krijgt. Subtiel begin op gitaar, sterk slagwerk en je zit in een fijn ritme. Dan de stem van Merel erbij en je zoeft weg! Het refrein is verdomde slim want je doet eigenlijk meteen mee door de sterke samenzang. Goede binnenkomer, hoe dan ook! Vervolgens krijgen we ‘I Don’t Mind’, deze is sowieso een stuk rustiger. Een jazz feeling krijg je. Dit komt mede door de muzikale omlijsting en hoe subtiel Merel het allemaal brengt. Daarbij wordt er wederom heel slim en goed gebruik gemaakt van een sterke samenzang. En als er dan een krachtige gitaarsolo hoort is het plaatje compleet. Ok, de derde al: ‘Always Win’. Het woord meeslepend is waar ik onmiddellijk aan denk. Daarbij, hoor ik daar ik pedal steel? Het is in ieder geval heel puur, heel subtiel, heel fijn om dit allemaal samen te horen. Dan is het tijd voor het nummer ‘How Little Do You Know’. Met een heel leuk ander ritme op drums beginnen we. Ik veer op! Maar vergeet ook zeker niet het fijne geluid van Merel zelf. Je duikt meteen in het verhaal en wilt geen moment missen. Als je dan ook nog die fijne toetsen krijgt te horen is het compleet. Het niveau blijft tot het einde stijgen. Wat een sterke track! Dan de afsluiter ‘I’ve Been Drinking’. Een heerlijk soul gevoel krijg ik hier van. Het rustige maar dan met een fijne warme & sterke stem. Pak dan uiteraard de samenwerking van iedereen op gitaar, drums, keys en basgitaar: je krijgt het spontaan warm! Alleen dan door de muziek he, niet door de drank!

Het is eigenlijk niet voor te stellen dat dit pas het debuut is van Merel Sophie. Oke, genoeg ervaring heeft ze inderdaad al door het optreden bij andere bands (Dawn Brothers & Maurice van Hoek) maar hier moet ze toch maar ‘eventjes’ zelf volledig in de spotlights staan. Maar ze nailed het voor de volle 100%! Dus onthou deze naam goed en luister maar naar haar muziek. Magnifiek!

The Raconteurs – Sunday Driver

Magistraal terug!

Nou, het is zo’n 10 jaar geleden dat we iets hebben gehoord van The Raconteurs. Jack White en de zijne hebben ons lang laten wachten maar het is ook absoluut de moeite waard. Maar wat misschien nog wel leuker is, is dat we niet 1 maar juist 2 tracks krijgen. Overigens is het uiteraard niet alleen Jack White wat de klok slaat. Het is samen met Brendan Benson (gitaar/keys), Jack Lawrence (bas) & Patrick Keeler (drums). Dus vier man sterk en zeker geen sleet erop! Maar mocht je wellicht denken… The Raconteurs? Dan check ‘Steady As She Goes’ maar en je zingt waarschijnlijk onmiddellijk mee. Dat was in 2006.

Het is nu 2018. Bijna 2019! Maar wat we nu krijgen te horen is wel heel erg sterk. Ik ga in op het nummer ‘Sunday Driver’ maar vergeet ‘Now That Your Gone’ zeer zeker niet. Anders maar absoluut niet slechter. ‘Sunday Driver’ is een echte knaller, van begin tot eind. Je voelt de groove, de rock, de blues er van af druipen! Het is enorm strak, het is typisch wat we willen horen en het is en blijft wel natuurlijk meneer White die opvalt met zijn fantastische stem en charisma. Ook zonder te zien voel je dat! Het even wat rustigere gedeelte is heel slim want vervolgens kan er weer die volle bak energie uitgegooid worden. Gitaarriffje blijft daarbij ook hangen!
Wanneer een album? Dat is nog onbekend maar velen hopen uiteraard dat deze snel in 2019 zal gaan komen. Festivals? Ook nog geen idee. Hopelijk laten ze zich snel zien!

Banner. – Years In Shade

Anders maar lekker!

Banner. is geen nieuwe naam hier op CamielMusic. Al in een eerder stadium heeft hij op de website act de présence gegeven en daarbij ook tijdens de Popronde (2017) in het Gruizenkerkje gestaan. Prachtig was dat! Niet gek ook dat hij het 100% verdiend om nu wederom wat aandacht te krijgen. Dat is niet alleen vanwege het feit dat er een nieuwe track is uitgebracht maar ook dat er volgend jaar (eigenlijk heel snel dus), zijn 2e EP zal uitkomen! In 2017 was het namelijk ‘Over Blue’, zijn debuut en op 25 januari is het tijd voor de opvolger: ‘Years In Shade’. Maar nu eventjes eerst een nieuwe track.

Hoe kunnen we Banner. het beste omschrijven? Het is een mix van singer songwriter invloeden met een heel apart indie/folk sausje. Apart in de goede zin van het woord natuurlijk! Het is dromerig, het is puur, het is eigen. Dat was ook te horen op ‘+ 7 HRS’. Deze nieuwe track is echter voller van geluid. Hoe dat komt? Een volledige band heeft meegewerkt en zal dus ook on stage met hem dit laten horen. Mooie ontwikkeling! Het is overigens ook niet voor niets dat hij internationaal al wat heeft kunnen presteren! Hij heeft voorprogramma’s gehad van oa Tom Odell, Villagers maar ook Tame Impala’s Julien Barbagallo. Niet niks. Maargoed, uiteindelijk gaat het om zijn eigen muziek en met deze ‘Years In Shade’ (voor de oplettende lezer, de titeltrack) laat hij weer een nieuwe laag horen en zal hij zeer zeker weer een vervolgstap kunnen zetten in zijn carrière! Ik heb al eens eerder gezegd, denk een beetje aan Ben Howard of Nick Mulvey en je zit goed. Niet verkeerd he?!

Onthou het dus: Banner.

Lucky Fonz III – Ik Had Nog Willen Zeggen

Blijft altijd fantastisch!

Ik denk dat het bij Lucky Fonz III altijd wel gaat om ‘hate it’ or ‘love it’. Het is zeer zeker uniek altijd wat onze vriendelijke vriend maakt. Meestal vol energie en heel verrassende maar ook veelal grappige teksten. Natuurlijk is het nooit de meest fantastische zanger geweest maar juist door zijn unieke stijl en eigen invloeden is het iemand die altijd gerespecteerd wordt en een graag geziene/gehoorde gast is. Het meest fantastische liedje van hem blijf ik nog steeds ‘Linde Met Een E’ vinden! Check die maar eens na het beluisteren van deze nieuwe.

Want nieuw is ie zeker! ‘Ik Had Nog Willen Zeggen’ zal namelijk ook op het nieuwe en derde album komen van Lucky! Dat nieuwe album, welke de titel ‘Multimens’ krijgt, zal in februari uit komen. Op dit nummer heeft hij samengewerkt met Kubus. Kubus is uit Zwolle en heeft een zeer eigen stijl qua producen. Kubus & BangBang was een geweldige collab en diezelfde stijl hoor je nu erin terug! Lekker donker, zware bas maar dan weer die zeer unieke sound en sterke beeldende teksten van Otto Wichers, wat Lucky’s echte naam is, erbij. Je blijft er ook echt naar luisteren, je wilt steeds opnieuw weten wat er in de volgende regel wordt gezegd. Benieuwd naar het volledige album hoor!

Dus, check deze en dan de rest van Lucky Fonz III!

Album recensie: The Ten Bells – Lights On

De tweede EP is dan daar! The Ten Bells zijn niet te stoppen. Waar ze in 2017 vanuit hun 2e gig ooit Nu of Nooit wonnen en daardoor Pinkpop mochten openen is in 2018 veel veranderd. Bassist Bert Luja is gestopt en vervangen door Luc op den Camp. In de afgelopen maanden hebben ze die weinige gigs ruimschoots ingehaald door mee te doen aan de Popronde: 20 optredens! Dus wat dat betreft hebben Sven Vek, Wesley Ferfers & Robbert Blondeau kunnen doorpakken. Laten we die EP, op CD, maar eens op een hoog volume zetten en checken. ‘Lights On’!

Na een intro is ‘Big Moves (On A Wet Floor)’ de eerste echte track. Deze hebben de mannen al eerder uitgebracht en is eentje die moet groeien. Ondertussen blijft ie plakken als kauwgum! Het is bluesy, rockend maar relatief rustig en soms met meer power. Het tofste vind ik steeds het aanstekelijk gitaar riedeltje van Robbert. Die blijft hangen. Hoe dan ook, een sterk begin met een goed nummer!  WAARSCHUWING! Luisteren op eigen risico. Dit nummer, ‘No Clue’, is echt eentje die 100% zeker de hele dag in je hoofd blijft hangen of héél vaak plots in je gedachte krijgt en weer gaat zingen.. Fantastisch dus! Wat een bak energie, slim (de ‘ohohooohw’) maar ook vol power gespeeld. Het relatieve rustige stuk is ook weer goed in elkaar gezet want ze werken naar een slimme climax om nog eens knallend te eindigen! Dan de 3e kneiter (en 4e track). ‘Talk Is Cheap’ en die heeft sowieso al leuke woordspelingen erin zitten, let maar goed op! Verder een heerlijk begin op gitaar en goed ritme op bas maar we mogen het strakke werk van Wesley absoluut niet vergeten. Als dan Sven begint te zingen zit je eigenlijk meteen erin. Tempo blijft hoog en is daardoor geen seconde saai of vervelend. Het refrein is wederom slim met de samenzang en hoor ik daar een soort xylofoon? Anyway, het is gewoon rock! ‘Borderpatrol’ is wellicht eentje die bekend kan voor komen, deze werd live wel al vaker gespeeld. Een bekentenis.. Ik zong altijd ‘Born In Pluto‘ mee…. Lekker meeblèren maar dan compleet fout, lekker fonetisch. Vergeet het, moest het kwijt. Veel power, veel energie en zeker het stuk vanaf een dikke 3 minuten is meesterlijk. Spanning wordt opgebouwd en dan is het raggen, maar ook echt. Boh, wat een klasse! Afsluiter van de EP is ‘Why Won’t You’ en die heeft een potje tempo in zich zitten zeg! Niet normaal. Allemaal geven ze gas, hebben ze een tempo en Sven windt er ook geen doekjes om. Toch is het weer zo dat de mannen ook weer een spannend stukje erin bouwen om vervolgens te kunnen rocken als een gek en het allemaal iets te verzwaren. Succes gegarandeerd!

De EP is eentje die in een vloek en zucht voorbij vliegt. Vol energie en power, vol slimme tracks maar bovenal ook gewoonweg sterke nummers. Genoeg ingrediënten om zo weer een vervolg stap te maken. Zeker ook met de energie en de live performance die ze neerzetten. Rock on!!!