Category Archives: Recensies

Eefje de Visser – Oh

Beste tot nu toe!

Na een toch best wel lange stilte is Eefje de Visser ondertussen bezig om zichzelf weer goed in de etalage te zetten. Ze heeft 2 tracks (‘Zwarte Zon’ en ‘Lange Vinnen’ red.) gedropt die al goed werden ontvangen en nu is het tijd voor de derde. Nog nét voordat ze haar album zal uitbrengen. Deze heeft de titel ‘Bitterzoet’ gekregen en zal om precies te zijn op 24 januari worden gedropt. Haar geweldige teksten en daarbij behorende muzikale omlijsting is toch wel iets unieks. Daarom is het ook extra fijn om wederom iets te kunnen schrijven. ‘Oh’ is hetgeen waar het om gaat.

Vanaf het eerste moment voelt het als een warme jas. De stem van Eefje mag er altijd wezen en het is ook nu weer tekstueel goed in elkaar gezet. Met het ritme wat je hoort, de beats, is het ook eentje die je lekker kunt meetikken. Ontspannen zang door Eefje en het voelt goed. Het refrein is natuurlijk slim bedacht door een lange ‘Ooooh’. Dat het nu ook meer uptempo is, werkt ook wel in haar voordeel. Wat meer dansbaar en energieke input. Daarbij vind ik dat het hoe dan ook altijd iets mysterieus in zich heeft. Sfeervol. Dromerig. Meeslepend. Overigens kun je ook stellen dat de laatste minuut het mysterieuze gedeelte zeker een groot aandeel heeft in het nummer. Niet voor niets deze titel: beste tot nu toe. Maar in totaliteit kan ik niet wachten op dat album…

Ohhhhh yeah!

Chef’Special – Trouble

Back!!

Hoppa. De mannen van Chef’Special hebben een nieuwe track en eerlijk is eerlijk: het werd stiekem ook wel weer tijd. Hun laatste album ‘Amigo’ stamt uit maart 2017 en het is fijn om dus meteen te kunnen vertellen dat in diezelfde maand maar dan in dit jaar ‘Unfold’ zal worden gedropt. Jep, nieuw pareltje. Thema’s zijn zelfreflectie, vooruitkijken en verbinden. Dat allemaal natuurlijk in een typisch Chef’Special jasje, er zal weinig qua sound zijn veranderd aangezien ze ‘m zelf hebben geproduceerd.

Als je wel een beetje weet hoe Chef’Special klinkt, wat misschien heel logisch klinkt maar wellicht niet zo is, dan voel je de vibe van deze Haarlemmers. Laidback, funky maar ook zeer zeker wat pop en hiphop invloeden. De stem van Joshua Nolet blijft ten alle tijden eentje die je no matter what zult herkennen alhoewel ie in het refrein toch iets anders klinkt. De groove die de gehele tijd doorgaat, is wel een fantastisch lekkere. Als de toetsen naarmate dat de track vordert iets meer gaan klinken, wordt ie zelfs nóg muzikaler. Misschien vreemd om deze nu in de winterperiode uit te brengen want het voelt écht enorm aan als een zomerse track waar iedereen een lekker koel drankje vast heeft en meedoet.

Let’s groove.

Three Little Clouds – Hey You

Summer vibes!

Het is winter! Bijna dan, als je heel precies bent. Maar voor ons gevoel is het in december absoluut winter. Dan komen vaak tracks uit die hier ook voor bestemd zijn: rustig, meeslepend, donker en kerst georiënteerd. Gelukkig geldt dat niet voor iedereen! Want stel je bent een funk band… Dan maak je (uiteraard) niet zo’n muziek. Dus om maar eens even wat anders te doen, heeft dit zestal een nieuwe track gedropt waar je energie van krijgt, je lekker op kunt dansen en het gewoonweg anders is dan wat je de komende weken zult horen op de radio! Laten we snel doorgaan.

‘Hey You’ is een heerlijke funky track die eigenlijk binnen no-time ervoor zorgt dat je niet stil kunt staan, zitten of misschien wel liggen. Ritmisch fantastisch vanaf moment één. Verder is de sound van Eleanor Dingemans perfect. Het past precies! De mix van rap gedeeltes met de heerlijke zang met haar hoge stem, super nice! Uiteraard wordt dit omlijst door de gehele band. Sfeer, samenzang, vibes. Ook het stuk van Bram Ravenhorst & Roger Makizodila zijn precies wat je verwacht, wellicht een héél klein beetje chaotisch. Maar ook dat past wel in het geheel. Plus die ene gierende gitaar die je op de achtergrond hoort.. Vet! Als je dit hoort vergeet je onmiddellijk de verschrikkelijke wind, regen of (wellicht komende) sneeuw buiten. Trouwens, deze band wil je ook live aanschouwen, zó een te gek feestje maken ze er van!

Let’s go, let’s funk!

Maple – You I (everything else)

AAN!

Misschien is dit wel een bandje wat nog niet veel lampjes laat branden als ze de naam zien of als ze het wellicht horen. Tóch draait Maple toch al wat jaartjes mee in de muziekwereld. Deze vierkoppige band uit Amsterdam heeft zelfs meegedaan aan de Popronde. Mocht je dit gaan Googlen, staat er inderdaad wat anders. Het was namelijk Orange Maplewood. Toch staan Jordy Sanger (zang/gitaar), Duncan Daalmeijer (drums), Robbi Meertens (gitaar/zang) & Mats Deckers (bass) voor hetzelfde: ijzersterke muziek maken. Toch hebben ze een kleine kwinkslag gemaakt. Hoe? Wat? Laten we maar eens lekker op play drukken!

Waar het eerder toch wel wat meer fuzz, rock, power in zich had als Maple speelde, hebben de heren nu toch een kleine verandering ingegooid. Of het vast is, of het een uitstapje is voor de broodnodige nieuwe impulsen, dat is even afwachten. Het feit is er dat het meer rustiger maar wel nog steeds zo aantrekkelijk is gebleven. Indie invloeden! Het begint namelijk redelijk dromerig maar wel zeer catchy door het gitaargeluid en tevens de ritme sectie. Als we dan richting het refrein gaan, is het nog niet zo dat het gaan knallen. Integendeel! Het volume gaat wel omhoog maar het lijkt op sommige moment zelfs een beetje elektronisch. Maar door de stem van Jordy, de rauwe inslag, blijft er genoeg rock en beetje fuzz in zitten. Dus hoe kun je het nu bestempelen? Dromerige indie fuzzrock? Het klinkt in ieder geval goed en het is altijd goed als een nummer voor je gevoel zó voorbij is!

Dream and rock on!

Canshaker Pi – Potwash

BAMMMMM

Tjonge… Wat is dit toch een te gek bandje he?! Oké, het is best wel veranderd qua samenstelling maar uiteindelijk is de insteek toch wel gelijk gebleven: muziek maken waar je energie van krijgt en ook gewoonweg de plezier en kwaliteit van af druipt. Ondertussen bestaat Canshaker Pi uit deze vier gasten: Ruben van Weegberg, Leon Harms, Willem Smit & Cees Paris. Afgelopen jaar brachten de mannen hun album ‘Naughty Naughty Violence’ nog uit en het is niet zo dat het hierbij blijft. Over een dikke maand, 31 januari om precies te zijn, komt het derde pareltje uit: ‘Okay Decay’. Dit is wederom een fijne teaser!

Wederom? Ja. Een tijdje geleden hebben ze ‘Nest’ gedropt en ‘Potwash’ is dan nu weer de opvolger. Hoe Canshaker Pi ook is, je zult niet heel erg rustig blijven zitten, staan of liggen als je het hoort. Met een lekker punky begin is het meteen raak. Strak, tof qua zang doordat het lekker vertellend is en je hangt eigenlijk meteen aan de lippen want het verhaal is lekker goed te volgen. Vervolgens komt er wat meer dynamiek in zonder dat het minder strak wordt. Ook het refrein blijft lekker punky en beetje schreeuwerig. Richting einde wordt het volumeknopje nog even extra opengedraaid. Power tot en met. Het nummer is binnen no time voorbij en dat is ten alle tijden een dikke plus. Reikhalzend uitkijken naar dat volledige album. Heerlijk!

Standje burenruzie mensen!