Category Archives: Recensies

Album recensie: Indian Askin – Another Round

Het is een band waar je eigen niet meer omheen kunt. Waarom? Het is een unieke band, doen wat ze leuk vinden en hebben toch nu al een zeer eigen sound ontwikkeld. Indian Askin, bestaande uit Nelson ‘Chino’ Ayala op gitaar en zang, Ferry Kunst is de drummer, Jasja J Offermans speelt bas & Bart van der Elst is de toetsenist, heeft met hun debuutplaat ‘Sea Of Ethanol’ al genoeg liefhebbers gekregen al zullen zeer zeker met deze nieuwe verder groeien! Wat een rode draad is, is het drankgebruik. Niet ontkennen maar bekennen en het erover hebben. Sterk. Die hele plaat maar beluisteren.

De titeltrack ‘Another Round’ is precies hoe je Indian Askin kan herinneren. Het is lekker donker, zweverig maar ook gewoon aanwezig! Chino laat zich lekker horen en dat is altijd een goed iets. Dan ‘On And On’, iets meer rock invloeden en startend met een goed intro. Het is wat vuig, beetje smerig qua sound. Tekstueel is het precies wat we konden verwachten: drinking time. Eentje die blijft hangen. ‘Keep It To Myself’ start relatief relaxed maar er zit meer achter. De kracht, de energie, de passie die men laat horen in het refrein is goed. Je voelt het stuwende geluid op je af komen, heerlijk! Iets heel anders is de track ‘I Know How To Party’. Lekker hoog tempo, vreemde Franse teksten (als je je erin verdiept snap je het enigszins) maar door dit allemaal, blijft ie fucking lekker hangen. Energiek!!
‘BEAT74’ is sowieso eentje die heel anders is. Met een zeer apart ritme en een soort country(?) vibe mag je concluderen dat Indian Askin zeker niet bang is om randjes op te zoeken. Het eerste waar ik aan moest denken bij ‘I Feel Something’ is Gorillaz. Beetje dan. Maar later ontstaat er toch echt een eigen sound. Desondanks ook wel een pittige qua tekst, maar dat hoort bij de band en ook bij deze muziek. Knap om het zo te laten horen!
Door met weer wat uptempo werk en lekker tijd om te raggen. Drumwerk van Ferry is strak en Jasja weet van wanten op haar bas plus backings. Ja, deze track ‘Wheels’ is een hele sterke zeg!
Een track die blijft door kabbelen is ‘For You’. Hij blijft wel leven, dat zeer zeker. Ik denk dat dit een track is die live echt heel erg gaat ontsporen in de goede zin van het woord. Er is eigenlijk niets slechts te zeggen over ‘Gimme A Sign’. Rauw, vuig, opbouwend, pompend. Ook steeds de afwisseling van Chino en Jasja op zang is een zeer sterk staaltje. Mag blijven duren hoor!
Misschien wel even wennen, ‘Seperation’. Het lijkt wat pop invloeden te hebben, ofwel, het is heel toegankelijk en fijn om naar te luisteren! Zeker richting het einde als er naar een climax wordt gewerkt. Ja hoor! ‘Behave’ is weer een nummer waar je lekker op los kunt gaan. Met een ontspannen start is het een kwestie van tijd om dan in het refrein gas te geven. Psychedelica met flinke rock erbij. Beter! De afsluiter is ‘Mr Nick’. Beetje trippy, beetje space achtig. Niet de makkelijkste track maar zouden we dat verwachten van Indian Askin? Absoluut niet! Dat is ook de kracht van dit viertal.

Een band waar je veel energie van krijgt, die doen wat ze willen, zeggen wat ze denken en spelen hoe ze willen. Zoals gezegd, een unieke band! Gelukkig beginnen veel mensen dit te waarderen. Terecht. Zorg ook maar dat je dit live gaat aanschouwen, daar zul je absoluut geen spijt van gaan krijgen. Het is fantastisch om zo’n opzwepende band te werk zien gaan! Maar check dus ook het album!!!

Daniel Cane – Hold On

Krachtig!

Het is geen onbekende naam, het is eigenlijk een huisnaam geworden op CamielMusic. Het is iemand waarmee je gewoon het altijd goed kunt vinden. Een lief, warm maar daarbij ook zeer muzikaal persoon! Het is Rico Neeter alias Daniel Cane. Een tijdje terug kwam hij na een periode van relatieve stilte terug met het nummer ‘Wolves’, vervolgens het nummer ‘Falling In Reverse’ maar nu is het dan al weer tijd voor de opvolger daar van. Is het weer een typische Daniel Cane track waar de puurheid, de kracht en de emotie van af druipt?

Hoe dan ook! ‘Hold On’ is de titel van het nieuwe nummer en het begint nog met een heerlijke ritme en voelt het onmiddellijk vertrouwd aan. Als de zang begint, weet je dat het al meteen goed is. Je voelt het en kunt het vanaf moment 1 volledig volgen. Het is een persoonlijk liedje over de keuze blijven of gaan. De kracht is zijn stem is te horen en te voelen. Ook de emotie, de lading die erin zit klopt helemaal! Waar het vaak hele rustige, ingetogen nummers zijn, voel je hier een bepaalde power in. Muzikaal klopt het dus ook helemaal. Een fijne gitaarsolo erbij en dan gaan we richting het slot. De climax wordt opgebouwd en juist weer heel slim rustig afgesloten. Een nummer wat absoluut niet snel zal gaan vervelen!

Pak je tijd, ga ‘m luisteren!

Mini Mansions – Bad Things (That Make You Feel Good)

Wat een tempo!

Hoppa! Het is weer zover, nieuwe muziek van de Mini Mansions. In februari heb ik al een track gedeeld hier op CamielMusic maar nu is het dan wederom tijd daarvoor. ‘GummyBear’ was toen de eerste, nu is het tijd voor de redelijke lange titel ‘Bad Things (That Make You Feel Good)’. Ook deze track zal op het album ‘Guy Walks Into A Bar’ komen te staan welke het levenslicht ziet op 26 juli van dit jaar. Qua stijl gaan ze iets meer naar de energieke pop met wel rock invloeden. En wie zijn ze ook alweer? Dat zijn Micheal Shuman (bassist van Queens Of The Stone Age), Tyler Parkford en Zach Dawnes (The Last Shadow Puppets).

Vanaf de eerste seconde is het een tempo van heb ik jou daar! Ze blijven zichzelf ook ontwikkelen. Het is ook geen beginnend bandje he? Ondertussen bestaan ze al 10 jaar! Met een lekker elektronica geluid en vervolgens goede sound op gitaar wordt gestart. Als dan de zang van Micheal erin komt, geeft het helemaal een goede vibe. Maar het refrein dan, holy shit! Wat een tempo is dat. Het eindigt wel een beetje zoals je hebt bij het nummer van ‘Eagles of Death Metal – I Want You So Hard’. Het zinnetje daarin: Don’t waste your time ‘cause the boy’s bad news heeft er namelijk wel iets van weg. Hoe dan ook een retestrakke track waar je ook echt met veel plezier kan naar luisteren. De mix van de lekker aanstekelijke rock en pop invloeden zorgen ervoor dat het ook geen moment vervelend klinkt!

Hiermee begin je wel te bewegen!

Amber Kamminga – Name Of Love

Lekker hoor!

Ook ik kan niet overal alles van weten he! Dus is het fijn als er soms juist muziek mijn richting op komt. Via hulp van her en der. Dus bij deze: bedankt Jelle (IndieVibes, checken!) en dus eigenlijk ook alvast Amber Kamminga. Ze klinkt natuurlijk hartstikke Nederlands qua artiestennaam maar geloof me, als je haar hoort zingen: daar zit echt veel meer in hoor! Ze heeft ondertussen al flink wat paraat gespeeld. Onder andere in 2017 een EP gedropt, voorprogramma’s gespeeld van Emil Landman en Matt Winson maar ook al air play gehad op 3FM en Radio 1. Maar afgelopen periode is lekker naar Nashville gegaan om haar muziek te promoten, want hey, zoals gezegd is die van grote klasse en zit er precies in wat ze daar willen horen: een heerlijk country randje maar dan met een veel grote bereik omheen!

‘Name Of Love’ is haar laatste wapenfeit. Met een zeer fijn en ontspannen gitaar geluid wordt gestart. Als dan vervolgens al de stem van Amber binnenkomt, is het wel meteen raak. Na een halve minuut komen er ook wat elektronische samples bij wat het allemaal voller laat klinken. Dan is dat geen wat we ook wel verwachtte: een lekker refrein waar een handig ritme in zit maar ook een fijne country vibe. Het blijft daarbij heel erg snel hangen zonder dat het vervelend wordt. Internationale allure? Ja, voor de volle 100%! Het is catchy, het is poppy, het is country. Daarbij ook iets van nu, niet oubollig! Doordat het nummer ook zo vrolijk is, vliegt de tijd en druk je zonder te twijfel vast en zeker nog eens op play. Want ja, zo’n track is het gewoon.

Kom in een vrolijke modus!

Rolling Blackouts Coastal Fever – Read My Mind

Blijven beter en beter worden!

Wat is en blijft het een fantastische band: Rolling Blackouts Coastel Fever. Een hele mond vol, dat zeer zeker! Afgelopen jaar hebben ze een echte doorbraak gehad. Met het album ‘Hopes Down’ scoorden ze in menig jaarlijstje een hoge notering en eerlijk is eerlijk: bij mij ook. Dit Australische vijftal: Fran Keaney (zang/gitaar), Tom Russo (zang/gitaar), Joe White (zang/gitaar), Joe Russo (bassist) & Marcel Tussie (drums) blijft de heerlijke grens opzoeken van indierock met en 80’s vibe en soms de natuurlijke invloeden van surf. Gaan ze hiermee door? Even die nieuwe song checken!

‘Read My Mind’ is de titel van het nieuwe nummer van Rolling Blackouts Coastel Fever. Het begint precies zoals de heren zijn. Lekker laidback, fijn ritme en een goede flow. Het gitaarwerk is gewoon goed maar er wordt niet per se door één iemand geëxcelleerd hierin. Iedereen is gelijk en dat is denk ik ook de kracht van de band. Je krijgt ook een heerlijk zomerse vibe ervan, het is duidelijk aanstekelijk! Het is al een eerder gezegd: als je wilt gaan cruisen, hetzij in Amerika op de route66, dan moet je deze muziek opzetten want het is daar gewoonweg perfect voor. Je zult bijna vanzelf vooruit gaan en het wordt dan verdomde lastig om je koppie erbij te houden!

Heel fijn weer!