Category Archives: Singles

FIDLAR – Can’t You See

Even anders!

Het is voor mij de eerste keer dat ze erop komen, op CamielMusic. Raar? Misschien wel. FIDLAR is namelijk niet heel erg onbekend maar misschien ook niet hartstikke bekend! Deze Amerikaanse punkband uit Los Angeles is opgericht in 2009, dat is al een tijdje. Ze bestaan uit vier heren: Zac Carper (zanger, gitarist), Brandon Schwartzel (bassist), Elvis Kuehn (zanger, gitarist) & Max Kuehn (drummer). Mocht je overigens ook denken, heeft die bandnaam nog toevallig een betekenis? Toevallig is het antwoord ja. Het is een acroniem voor ‘Fuck It Dog, Life’s a Risk’, duidelijk toch?!

Met deze track, ‘Can’t You See’ kondigen ze in ieder geval wel hun 3e album aan. Deze krijgt namelijk in 2019 het levenslicht te zien en wel om precies te zijn op 25 januari, de titel is ‘Almost Free’. Verder hebben de heren deze met Ricky Reed (Twenty One Pilots/Phantogram) geschreven, dus dan weet je dat het snor zit! Dan naar het nummer zelf, zoals in de titel: even anders. Het is een punk band, een echte! Dus misschien is het tegenvallend dat het nu niet helemaal los gaat, misschien juist fijn. Het heeft iets, iets speciaals. Je hoort namelijk iets meer de muzikale kwaliteit wat de heren hebben. Rustig begin, fijn gevoel, goede stem van Elvis Kuehn en eigenlijk nog zelfs slim in elkaar gezet waardoor je snel mee tikt. Het heeft groove, het is enigszins stuwend, het heeft genoeg kracht en lekkere gitaarsound. Ze overtuigen weldegelijk!

Check deze nieuwe van FIDLAR! Fijn.

blackwave. – GoodEnough

Zo enorm smooth!

Hoppa! Het is altijd fijn als je nieuwe muziek hoort van een band waar je heel snel fan van bent geworden! De band/het duo waar ik het over heb is (natuurlijk) blackwave. Het gaat dan ook om Willem Ardui en Jay Walker. Willem is voornamelijk de producer en neemt vaak het zang gedeelte op zich en Jay is duidelijk de rapper. Zoals hopelijk bekend is blackwave. niet alleen hiphop. Veel jazz & soul invloeden waardoor alles heerlijk groovy en smooth klinkt. Wat overigens goed nieuws is, is dat we begin 2019 kunnen we dan (eindelijk) het debuutalbum kunnen verwachten!

Mooi is het om te horen dat blackwave. steeds weer herkenbaar klinkt maar ook kan variëren. Tracks die wellicht bekend zijn zijn ‘Big Dreams’ en ‘Whasgood?!’. Zeker als je ‘GoodEnough’ vergelijkt met z’n voorganger is het een tikkeltje anders. ‘Whasgood?!’ is heel erg energiek en wat we nu horen is juist de rust wedergekeerd. Jaren ’90 is precies wat we horen en wat geweldig klinkt. Daarnaast heeft het ook echte betekenis. Het nummer gaat over authenticiteit en over de val waarin veel artiesten trappen wanneer ze muziek maken die het publiek of de muziekindustrie van hen verwacht, in plaats van de muziek die ze zelf willen maken.

Let’s go!

Black Operator – Dancing Around

VUIG!

De naam Black Operator was op mijn lijstje onderstreept met een rode pen. Het eerste wat ik dacht toen ik de muziek hoorde was de term: vuig! Ik hou van dat woord. Het is ook gewoonweg lekker smerig en zegt eigenlijk meteen genoeg. Mooi toch? Voor wie de band (nog) niet kent, dat kan. 5 man sterk, excuses, 4 heren en 1 dame en dat zijn achtereenvolgens Sander den Das, Michiel Seignette, Puck Stet, Bas de Vries & Tijn Groen. Lang bestaan ze nog niet, 2016 zagen ze het levenslicht maar ondertussen al in het voorprogramma gestaan van Claw Boys Claw, niet slecht dus! Daarbij touren ze as we speak mee met de Popronde! Knap werk dus.

Maar er is een track! Waarom? Een voorproefje op wat gaat komen is mij gezegd. In 2019 (klinkt ver weg he?!) zullen ze hun debuutalbum uitbrengen. Misschien helpt het een beetje als ik ‘in het voorjaar’ erbij zet! Qua sound moet je denken aan Black Box Revelation, The Black Keys, Black Rebel Motorcycle Club. Toeval dat alle bands iets met zwart erin hebben en Black Operator ook? Gok van niet… ‘Dancing Around’ is precies hoe je ‘m wilt hebben: zwaar, bluesy, rockend, meeslepend ennnnn VUIG! Je kunt er meteen op mee rocken en dat wil je….!

Knallend het weekend in!

Jacob Banks – Slow Up

Wat een sound!

Jacob Banks laat horen dat het absoluut iemand is die ons zal blijven verblijden in de toekomst met goede muziek. ‘Chainsmoking’ en ‘Unknown’ hebben al eerder de revue al gepasseerd en de eerste stond op zijn EP ‘The Boy Who Cried Freedom’. Een mix van soul en R&B past precies goed bij zijn donkere, zware en intrigerende stem. De Brit, met Nigeriaanse roots, speelt op 25 november hier in Nederland een show. In Tivoli Vredenburg te Utrecht om precies te zijn. Dan zal hij vast en zeker deze track spelen.

‘Slow Up’ is eentje die heel erg sluimerend werkt maar wel ook goed binnenkomt. De R&B saus druipt er werkelijk van af en heeft ook iets dromerigs in zich. Uiteraard is het juist zijn stem wat ervoor zorgt dat het allemaal nóg ingrijpender is dan wat menig ander persoon zou kunnen bereiken. Dit zal allemaal te beluisteren zijn op zijn 2e volledige album welke op 2 november zal worden uitgebracht. De titel van dat album is ‘Village’.
Ik blijf het overigens leuk vinden dat hij eigenlijk zingen helemaal niet leuk vindt! Oke, zichzelf uitdrukken wel maar dat gebeurt middels het zingen.. Vreemd he?! 😉 Natuurlijk geen idee of dit nog steeds is maar toen hij bekendheid kreeg werd dit bekend gemaakt. Prachtig!

Droom weg!

The Grand East – What A Man

De altijd lastige 2e…!

Het is nogal een dingetje wordt gezegd… Een 2e album. En dan denk ik persoonlijk dat die eerste single van datzelfde album, het meest kritisch/doordringend/aandachtig wordt beluisterd door de ‘kenners’. Maar het gaat hier wel om The Grand East he?! Deze geweldenaren hebben zichzelf keihard op de muzikale kaart gezet met het album ‘Movano Camerata’ in 2016. Kneiters zoals ‘Kiss The Devil’ en ‘Rabbits & Children’ hebben toen ons verblijdt evenals de optredens tijdens de Popronde of hun eigen clubshow. Door een crowdfunding actie hebben ze ervoor gezorgd dat ze met de hulp van Pablo van de Poel en Simon Akkermans een 2e plaat konden maken. Hier hebben we het eerste wapenfeit!

The Grand East laat zich niet kennen, laat dat duidelijk zijn. Het was ook al duidelijk dat de heren ook een kleine afslag zouden maken, niet weer diezelfde rock ’n soul maar een verdere evolutie. Is dat dan ook al te horen? Is het erg veranderd? ‘What A Man’ begint redelijk rustig met een duidelijke sound op het hammond en een lekkere gitaarvibe, plus de herkenbare stem van Arthur natuurlijk. Als dan het refrein erin valt, dan komt er sowieso die energie erbij wat je ook verwacht bij The Grand East! Het blijft toch wel vuig hoor. De afwisseling van relatieve rust en de passie wat er helemaal van af spat… Daarbij steekt het allemaal wederom muzikaal fantastisch in elkaar, dat laat Niek Cival maar weer eens horen op gitaar. Dus de angst die ik had, dat de mannen het over een volledige andere boeg zouden gooien, is niet gegrond! Het uitkijken naar dat volledige album groeit nu wel ernstig hard… Daarbij… Welke lastige tweede? Een geweldige tweede! Hell yeah.

Ga het weekend heerlijk in zo!!