Dossier Dutchies Augustus 2019

Het was deze maand precies 10 jaar geleden dat het legendarische album ‘Never Be Scared/Don’t be a hero’ van Moss is uitgekomen. Dat vieren ze volgende maand, maar in augustus was er een heruitgave op vinyl. Net als ‘Happy Traum’ van Daryll-Ann overigens, maar dat is dus al 20 jaar geleden. Op Pukkelpop zag ik de Heideroosjes live. Voor hen is het alweer 30 jaar geleden dat ze begonnen zijn. Tot mijn grote verbazing bleken de songs nog steeds actueel of wist Marco Roelofs het met een kleine aanpassing actueel te maken. Vond ik heel tof. Deze maand maak ik alweer een half jaar Nieuw Uit Nederland op IndieXL. Ook werd de 700ste IndieChart uitgezonden wat ik al bijna 2 jaar presenteer en zijn we plannen aan het maken voor iets tofs begin november. Wedden dat dat ook iets met Nederlands talent te maken heeft?


De Ondeugden.
Het was donderdag nog niet zo druk bij de show van de Groningse boefjes van The Vices in The Q-factory. Zelf vonden ze dat niet zo heel erg, want het was voor hen een soort try-out voor een warme Popronde herfst. Mooi pech dat deze stalker er dus wel was. Sinds dit jaar is er best veel veranderd. Natuurlijk eerst de bandnaam, want ze sloten 2018 nog af als Ten Years Today. De muziek is ook anders hoor. Best erg dat ik me dat pas bij het 2e nummer van de set pas begon te beseffen. Natuurlijk komt dat ook omdat Jonathan Kruizenga als nieuw bandlid is toegevoegd. Er is meer gitaar, er staan nu toetsen en hij zingt ook. Zijn eerste show bij de band was gelijk het voorprogramma van stuiterbal Yungblud in de legendarische popzaal Groningen. Whoa, best tof! Inmiddels zijn we al 3 singles verder. De nieuwste heet ‘Life Grows’ en is de titeltrack van een EP die op 20 september uit gaat komen. Voor deze EP is de band naar Eindhoven vertrokken om samen te werken met vriend en producer Roel Blommers. Life Grows gaat over het opgroeien in een stad. Hoe ga je er mee om dat alles wat je doet gezien en “besproken wordt”. Op het moment dat zanger Floris besloot om zich veel minder aan te trekken van de goedbedoelde adviezen over wat hij wel of niet moet doen en vooral zijn eigen pad koos kwam er meer rust. In het bijbehorende persbericht schrijven ze: “Muziek helpt me om mijn gedachten op een rij te krijgen en de frustraties kwijt te raken.” De mannen zetten een zeer geloofwaardige set van 45 minuten neer. De reeds bevestigde Poprondeshows zullen daar geen spijt van krijgen. Vlak voor het eind hoorde ik nog een hele fijne uptempo track die ik naderhand aan de band voorstelde als toekomstige single. Bleek dat net de song te zijn waar met name Floris en bassist Simon al eerder een stevige discussie over gehad te hebben of het wel bij The Vices hoorde. Heb ik weer! De song daarna trouwens was veel rustiger maar daar zat ook een mooi verhaal bij, want die hebben ze grotendeels geschreven in een camper tijdens hun eerste buitenlandse tour. Huh!? Nu al? Ze bestaan nog niet eens één jaar. Klopt, maar het smaakt ze duidelijk naar meer. Ik had een fijne avond, ondanks dat de ondeugd Jonathan me vergeleek met The Dentist uit The Hangover! Gelukkig zonder die tattoo rond mijn oog.

Nieuw fase-tje.
Vorig jaar al zag ik haar, hoewel van afstand, op het hoofdpodium van het Belgische Pukkelpopfestival. Ze schoof als gast aan bij Bazart voor het verslavende duet ‘Onder Ons’. Dit jaar stond ze met haar eigen naam op de poster voor het eerste grote optreden sinds een hele lange tijd. En ik was daar gewoon bij!! In juni van dit jaar was ‘Zwarte Zon’ al verschenen, de eerste track van het nieuwe album. Bij een interview op 3FM gaf ze aan dat het eigenlijk de werktitel was, maar omdat het nogal een bitterzoet liedje is geworden, paste dat eigenlijk perfect. Het is een metafoor voor het achterlaten van een waardevolle periode, maar dat het altijd goed is op zoek te gaan naar nieuwe energie en inspiratie. Zo woont en werkt tegenwoordig in Gent en heeft daar letterlijk haar liefde gevonden. Pieterjan Coppejans is naast haar vriend, eigenaar van de Robot Studio en producer van in ieder geval die single, maar ik denk ook van de héle nieuwe plaat. Het slechte nieuws, het album komt volgend jaar pas. Het goede nieuws, waarschijnlijk in januari al. Maar dan is toch ook Noorderslag? Klopt, dit gok durf ik wel aan dat zij daar speelt. Tijdens de tweede helft van haar show speelde ze een paar songs van het nieuwe werk. Het begon toen ze letterlijk haar gitaar in de standaard zette. Weer zo’n nieuwe fase. Het geeft haar de vrijheid om wat vrijer over het podium te bewegen. Met name bij haar jongste single ‘Lange Vinnen’ die die dag in première ging waren de dansmoves een fijne aanvulling. Die zijn ook te zien in de bijbehorend videoclip die ze overigens vlakbij huis opgenomen heeft in een oud handelshuis uit 1911. Tegenwoordig is dit een saunacomplex met een bad waar de waterscenes opgenomen zijn. Water blijkt een terugkerend thema in veel van haar liedjes te zijn. “Er speelt een groot verlangen naar gewichtloosheid mee. Maar water kan net zo goed heel verstikkend werken.” Ook haar band is nieuw. Alleen toetsenist/zangeres Annelie is gebleven. Fijne aanvulling zijn haar backings. Ik herkende Aysha de Groot die begin dit jaar met haar eigen band Meis het voorprogramma van Bazart mocht doen. En Wieteke Wijte die oa. met haar lange vlechten in de voorstelling van Reindier heeft meegedaan. Zij herkenden mij niet hoor, al dacht ik een blik van herkenning van Eefje te krijgen, maar dat wilde ik als überfan vast veel te graag.

Een jaartje Popronde.
Hoe kan ik uitleggen dat ik ieder jaar weer uitkijk naar de koude, gure, natte herfstavonden in een donkere stad, naar onbekende café’s en kroegen. Van het op een doordeweekse avond nog ruim een uur naar huis rijden met zere voetjes op de pedalen na een avond van het ene naar het ander been wiegen terwijl de oordoppen zo’n beetje vastzitten in je oren? Komende maand gaan de warme herfstmaanden voor dit jaar weer van start. De openingsavond van de Popronde is voor mij een feest der herkenning. Ik schud er meer handen dan op mijn eigen verjaardag, wat toevallig ook deze maand is. Het evenement is voor mij inmiddels een jaarrond activiteit geworden. Sinds een paar jaar mag ik me lid van de selectiecommissie noemen. Het is alleen al tof om in dat lijstje te staan tussen al die bekende programmeurs, managers, DJ’s en muzikanten. Al ben ik denk ik de enige die geen geld in de muziek verdiend overigens. Ergens eind maart krijg ik dan een inlogcode en mag ik mijn selectie maken. Dat is op muziekgenre en aangezien ik natuurlijk overal verstand van heb, maak ik ook een keus in hip-hop en metalbands. Dat is tof te doen, maar soms ook wat frustrerend. De bands laden soms al tracks in die pas later dat jaar als single uitgebracht worden. Daar zitten hele toffe tussen en daar mag ik dan niets over zeggen. Op 1 mei wordt dan de officiële selectie bekend gemaakt. Dan vind ik het leuk om te checken hoeveel acts er uit mijn selectie ook echt mee mogen. Dit jaar was dat 43%. Halverwege juni maken dan de mediapartners als OOR en 3voor12 bekend wie zij extra gaan steunen. Dan vind ik het weer leuk om mijn eigen Veertien Popronde Vinkjes lijst te maken. Het zou de Popronde niet zijn als ze daar niet weer gelijk een feestje omheen bouwen. In de legendarische studio in Hilversum worden de eerste afspraken tussen de acts en stadscoördinatoren gemaakt. Dat is altijd een geweldige zwanendans om te zien gebeuren. In de maanden daarna ploppen er continu nieuwe singles uit de selectie op. Is het gek dat ik daar dan trots op ben? Komende maand start het circus dus écht! Het is zo geweldig om in deze herfstmaanden bands te zien groeien. Zoveel spelen op gekke plekken met die jetlag-tijden is gewoon keihard werken hoor. Het is gaaf om te merken dat de sfeer in iedere stad toch net even anders is. Voor de gein moet je ze in het 5e of 6e weekend nog eens vragen of ze het nog steeds leuk vinden? De veelspelers zien hun familie in die periode gewoon niet dus. Maarja wie het goed doet zien we in januari in de Oosterpoort voor Noorderslag. Ik denk er al een paar gevinkt te hebben in mijn lijstje. En dan in maart begint het nieuwe selecteren… hoop ik. Mooie jaaragenda heb ik hè?

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van AUGUSTUS 2019:
v 4AM – Christof van der Ven(Voelt als een prettige vlucht naar een ontspannen (vakantie)bestemming na een roerige tijd)
v Moral – Sofie Winterson (Fijne titeltrack van haar nieuwe EP. Duidelijk heeft Benny Sings hier met zijn jazzvingers aan gezeten)
v Takes time – Maggie Brown (Waar waren jullie de laatste jaren? Eerste van 3 hersenpanplakkers van deze hoofdstedelijke indierockers)
v We’re all going home – The Wanderer (Als je naar je hart luistert maak je altijd de juiste beslissingen. Ik heb heel veel bewondering voor het gitaarspel van virtuoos Joost Spanjerberg)
v Crownmountain Man – Andy & the Antichrist (Geen andere keus dan lekker meestuiteren, met wat sturing van Afterpartees gitarist Driessen)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *