Dossier Dutchies Juli 2018

Deze maand ben ik gestruikelt over en daarna gevallen voor de debuutsingle van Nona. ‘It’s allright’ staat op haar album wat de Brabantse in NYC opnam. Ik ben daar nu al benieuwd naar. Op 20 juli werd de nieuwe single ‘Elephant’ van Scram C Baby (ja die) ten doop gehouden. Heel toevallig stond zoon Willem (Canshaker Pi) Smit samen met Pip Blom in het voorprogramma. Thomas Azier ging de hele wereld rond en nam zijn EP Stray op met enkel een reismic in zijn hotelkamers. De single ‘Echoes’ is zeer verslavend geworden. Op Metropolis zag ik Luka het festival openen. Samen met haar drummer ziet dat er geloofwaardig uit hoor. Wat tof dat zij op Sziget mag spelen volgende maand. Juli was ook dat maand dat ik regelmatig op de site check of er al bandjes geboekt zijn voor de Popronde en reserveerde ik alvast mijn slaapplek in Groningen. T’is tenslotte nog minder dan een half jaar tot Noorderslag hè.

Beetje valsspelen.
Toen ik binnenkwam werd ik vanaf het podium welkom geheten door een, laten we zeggen “een wat oudere punker” met een grote hanekam. Hij brulde iets over het oudste alternatieve podium van Rottûdàm jonguh. Ik was in Worm voor het Eendrachtfestival. De 2 bandleden van Boskat wonen tegenwoordig in Rotterdam, waar ze ook studeren, of beter nog studeerden, aan het Codarts in de havenstad. Voor deze rubriek is het eigenlijk een beetje valsspelen want beide heren komen van oorsprong van Antwèrp. Maarja, ze zitten ook in de Popronde selectie dit jaar, dus we hebben de Vlamingen al een beetje geadopteerd toch. In mijn eentje ben ik net zo oud als de bandleden samen. Fabian drumt, zorgt voor de tweede stem, en mag af en toe de stiltes tussen de liedjes volpraten. Volgens hem doet Vincent dan de rest. De enorme muur van geluid is indrukwekkend te noemen. Zelf ben ik vooral onder de indruk van de tweestemmige zang die goed overheid blijft in al dat geweld. De officiële eerste single ‘Fake Walls (of Playdough)’ verscheen vlak voor de jaarwisseling. Redelijk vers nog allemaal dus. Begin februari kwam daar een freaky videoclip bij. Check dit ook vooral even. In de volgende single ‘Work Weak’ zetten ze zich af tegen een burgerlijk kantoorbaantje. Tijdens de show bleken de overige tracks uit het zelfde hout gesneden. Wel hoorde ik wat gesproken fragmenten die ik nog niet thuis kon brengen, maarja het is dan ook niet de bedoeling dat je alles gelijk snapt. Vincent riep namelijk nog: “Wij zijn dus Boskat, dat schrijf je simpel zoals je het verwacht, want onze muziek is al moeilijk genoeg.

We hebben je nooit live zien spelen.
Misschien ben ik nog wel meer fan van Can’t Resist dan van de Nederklassieker White Men van The Pilgrims. En als ik eerlijk ben had ik de band ook al bij de klassiekers weggeschreven. “Die waren toch gestopt”. Maar na een paar jaar weer gestart blijkt nu maar nadat de gitarist van de band een herseninfarct krijgt blijft het na 2006 weer lang stil. Het blijken de dochters van zanger Reniet Vrieze geweest te zijn die hem het laatste zetje gaven toch weer met de band te gaan spelen. “We horen wel altijd je verhalen, maar hebben je nooit live zien spelen.” Inmiddels is dochter Karlijn onderdeel van het achtergrondkoor van de band. Ik ben sinds kort pas weer aangehaakt nadat ik behoorlijk van kaart was door ‘Hope In My Dreams’. Deze song is geschreven voor het project: What the World Needs Now van Leo Blokhuis. Het maakt een statement over de vluchtelingen van nu, en de tijd vlak voor de WOII. Een geluid tegen uitsluiting, een oproep voor meer empathie. In diezelfde periode (eind 2016) waren ze in zijn eigen RAW studio’s (Reniet At Work) bezig met de voorbereidingen voor de theatertour PunkSoulRock’nRoll’. ‘Hope In My Dreams’ is nu de opener van het album wat in april werd uitgebracht, maar is toevallig deze maand ook gebruikt in de dansvoorstelling Seperate Ways in het Zaantheater in Zaandam. Precies op dezelfde plek waar op 19 januari vorig jaar de nieuwe The Pilgrims theatertour in première is gegaan. Zelf was ik deze maand bij een radioshowcase van de band bij het legendarische Countdown Café. En dus heb ik nu heel veel spijt dat ik ze nooit eerder live heb zien spelen.

H O W R A H
Eigenlijk kan ik niet goed uitleggen waarom deze nieuwe band me zo interesseert. Onlangs was daar opeens een volledig album met allemaal links naar de alternatieve scene die ik nog niet zo goed ken. Het is nu ruim 3,5 jaar geleden dat producer en studio eigenaar Corno Swetsloot overleed. Door mijn programma mocht ik één van zijn laatste radio interviews met hem doen. Eerlijk gezegd wist ik toen niet dat hij zo ziek was, dat werd aan het eind van het gesprek pas duidelijk. Die Katzwijm studio of de Next to Jaap studio zoals het voorheen heette, bleek toen al een plek te zijn waar muzikanten zich thuis voelden en waar de mij zo onbekende alternatieve scene floreerde. Op die plek is de band H O W R A H ontstaan uit de ritmesectie uit Corno’s band Space Siren, maar ook uit de eerder ter ziele gegane bands Zoppo en Bombay. Het album Self-Serving Strategies werd op 9 juni ten doop gehouden in de Amsterdamse Poptempel. Ik was daar dus helaas niet bij. In verslagen en recensies van die avond lees ik alleen maar superlatieven. Ik ben pas ingestapt toen de ruim zes minuten durende eerste track ‘This Chemistry’ in de hitlijst kwam die ik mag presenteren. Steeds word ik weer die track ingezogen. Er is nog veel te ontdekken op deze plaat. Al is het maar die instrumentale track zes. ‘Biased Ears’ duurt net iets langer dan een minuut en lijkt op het eind over het eigen ritme te struikelen. Op deze track na dan, kunnen alle tracks afzonderlijk in de alternatieve hitlijsten terechtkomen. Het gebeurt me niet vaak dat ik een plaat van voor tot achter beluister. Nu is het gelukt. Het voelt als even in je eigen donker te mogen kruipen, maar dat zonnige puntje in de verte niet uit het oog willen verliezen. ‘Step Up Your Game’ is nu al mijn favoriet want die blijft het meest bij me hangen. Op 30 september zijn ze binnen een half jaar terug in Paradiso, dan vieren ze dat de poptempel een halve eeuw oud is. Ik denk dat Corno daar best trots op zou zijn geweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *