Dossier Dutchies Juni 2019

Begin deze maand was ik bij de EP release van Nemsis. Door omstandigheden was de plaat er zelf nog niet en moest ik mijn gegevens achterlaten. De grote vraagtekens in de ogen van het meisje van de administratie dat ik geen van de bandleden persoonlijk kende om de plaat te laten brengen waren goud. Het was duidelijk een familiefeestje. Ook trotse familiefoto’s bij de Blommetjes vanaf Glastonbury. Dit weekend spelen ze er 4! keer, want er was ook nog een ingelast radio optreden. Dotan loog een sorry bij Domien en Krezipjes deden wat we van ze verwachten. Die Ziggo is niet voor niks 3 keer volledig uitverkocht. En deze maand kwam er een hele fijne nieuwe single van Eefje de Visser uit. Haar eerste optreden is op Pukkelpop, laat ik daar nou net een kaartje voor gekocht hebben deze maand.

Rocksong.
Het was op een woensdagavond en ik had al weekend. Dus… ik hoefde de volgende ochtend ook niet vroeg op en daarom toog ik naar Café Stathe waar FFOOSS (uit de spreken met zo’n lange ôôô) haar nieuwe single zou gaan primeuren. Het tweetal timmert letterlijk al een tijdje flink aan de weg en toch, zo meldde het persbericht wat we bij de omroep kregen, is het pas hun derde single. Ze zijn pas gaan tellen toen Sophia De Geus rond Noorderslag 2018 het stokje van haar voorgangster overnam. Sophia verdeeld haar muzikale wereld tussen FFOOSS en 45ACIDBABIES, Jannes heeft de band Bongloard er nog naast. Volgens de berichten zijn ze familie, neef en nicht, wel is zeker dat ze plezier hebben in het samen spelen. Ik heb inmiddels wel wat shows van ze gezien. Het was wel een echte muzikantenavond hoor, veel van de aanwezigen spelen in andere bevriende bandjes. Die weten dan misschien ook wat er gaat komen of wat er van ze verwacht wordt. De inmiddels legendarische wall of dead bij de vorige single ‘Slayer’ werkte zelfs in dit kleine café ook hoor. Afsluiter van de show was natuurlijk de nieuwe rocksong ‘Rocksong’. Omdat er wat meer Oehoee’s in zitten dan we van ze gewend zijn hadden ze Kike Zwagerman ingehuurd, volgens eigen zeggen omdat Vieze Rick, (de hoofdrolspeler in de videoclip) niet heel toonvast is. Vlak nadat Sophia van haar tour met 45AB als voorprogramma van de De Staat terugkwam, zijn ze de studio ingedoken om hun debuut EP ‘My Life As a Teenage Wanker’ op te nemen. Die gaat later dit jaar uitkomen en misschien krijgen we dan ook duidelijkheid waarom ze op de hoes voor een tractor poseren? Of niet, of wel. Laat maar.

Skalala.
Gelukkig was het al een paar dagen lekker weer en dus had ik donderdag mijn korte broek aan voor een avondje stuiteren in de Melkweg. Ik ben vast niet de enige die ska-muziek associeert met zon en feest toch? Vanuit mijn oranje bloedgroep mocht ik de hoofdact The Interrupters niet kennen natuurlijk, maar gelukkig stond er een fijn Nederlands bandje in het voorprogramma. Nooit geweten dat er zo’n circus rondom het selecteren een lokale showopeners is opgebouwd. Mijn collega speelt in Rude Radiation en vertelde me wie daarvoor allemaal hun plasje moesten doen voordat je met je bandje op de poster mag. Tof natuurlijk, maar het lot van een voorprogramma is ook dat je moet spelen terwijl het publiek drukpratend de zaal binnenkomt strompelen en dat je tijdens je eigen slotapplaus al de stekkers uit je instrumenten staat te trekken omdat de volgende act het podium opgeduwd moet worden. Wat lief dat ze gelijk met mijn favoriet van hun EP begonnen. Vorig jaar is de EP Concrete Radio uitgekomen. Terwijl ik van mijn eerste sapje nipte, neuride ik mee met de regels van Drunk “Why you always call me when you’re drunk? Why you never call me when I am down? Do you even write me when you’re sober, crab your sh!t together this is over!” #Hashtag start feestje. Dat venijn in die zinnen vind ik geweldig. Je moet weten dat zangeres Roos klein van stuk is, maar zich dus niet opzij laat zetten. De aanjager stond op rechts. Ik weet niet of bassist Rick zoveel mensen uit Amsterdam kent of gewoon willekeurig naar mensen zijn grote ogen opzet en zijn tong uitsteekt? Vermakelijk was het in ieder geval wel. Dit type muziek leent zich enorm voor een batterij aan koperblazers, maar die hebben ze dus niet. Ook niet uit een doosje. Nu je het zegt heb ik ze niet gemist. Ik heb een fijne avond gehad en dat had niets te maken dat die napikker op gitaar mijn collega is.

Blauw is koud.
In een vorig leven was Rudeboy het stuiterkanon van The Urban Dance Squad. Voor zover ik me kan herinneren heb ik ze helaas nooit live gezien. Terwijl het toch een Uterègs band was en de bandnaam nog steeds een soort van heldenstatus heeft. Inmiddels zijn we zo’n honderd nieuwe bandjes rond Patrick Tilon aka Rudeboy verder. Zijn nieuwste heet The Cold Vein en beleefde op zaterdagavond 15 juni zijn livedebuut. Het was hetzelfde podium waar hij 2 jaar eerder als The Gwoof op een zonnige zaterdagmiddag van het Mañana-Mañana festival speelde. Een paar maanden geleden had ik de eerste 2 tracks van The Cold Vein op bandcamp gevonden en met name Science of the Wet Blanketry was goed bij me gevallen. Voor een audiostudieproject werden beide tracks op 21 januari 2019 in één dag in de Arnhemse Sound Vision Studio opgenomen. Vooral mijn nieuwsgierigheid naar de andere tracks van de band zorgde ervoor dat ik klokslag twee minuten voor elf uur bij de Veranda klaarstond voor het àllereerste optreden van The Cold Vein. Natuurlijk wist ik ook wel dat het geen kampvuur show zou worden, maar dit was een behoorlijke mokerslag hoor. Mijn favoriet blijkt zo’n beetje de ballad van de hele set te zijn. Alleen aan het eind namen ze wat gas terug en stapte Rudeboy het podium af om tussen het publiek een song te spelen met de zelf meegebracht bouwlamp op zijn gezicht. Verder stond het hele optreden de koude blauwe verlichting aan. Al met al was het optreden niet bedoeld om duizenden zieltjes te winnen, maar ze hebben zeker een eerste indruk achter gelaten.

Bandcamp.

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van JUNI 2019:
v Nostalgia – Real Farmer (Zag ze deze maand live, want een fijne geloofwaardige band, per direct fan)
v Zwarte Zon – Eefje de Visser (Al jaren uber fan van Eefje. Ze kan niet stuk. Ik kijk nu al uit naar haar show op Pukkelpop)
v Still in Love – Lo-fi Le-vi (Past zo goed bij het lome weer van de laatste dagen. Mijmerend of zijn kalverliefde wel wederzijds is)
v Talking ‘bout Roses – Benedict (Wow, we hebben in Nederland ook een Nick Cave, en er ligt al een heel album klaar)
v Atlas Fugged – Bony Macaroni (Amerikaanse poppunk, met verwijzingen naar scheldwoorden… met mijn steenkolen Engels snap ik dat toch niet)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *