Dossier Dutchies Oktober 2019

Met het vallen van de herfstbladeren lijken we muzikaal ook een beetje nostalgisch te worden. Vlak voor de reünieoptredens van Krezip brachten ze ook nog even een heel nieuw album uit. Van Dik Hout viert het 25-jarig bestaan deze maand ook met een nieuw album en omdat de mannen van de Golden Earring al 50 samen spelen kwamen óók zij met een nieuwe single. Niets nieuws dan? Zeker wel, want Nicole Bus vierde de release van haar nieuwe album Kairos met de première van een videoclip op Times Square in New York. Ik heb mijn kaartje voor Noorderslag kunnen scoren, de eerste namen voor de Popronde eindshow zijn bekend gemaakt én dat vind ik zelf heel tof. (en spannend). Op 7 november mag ik DJ’n op de eerste ‘IndieXL presents…’-avond in het Hofman Café. Maggie Brown, Grenadeers en Charmless I komen daar spelen.

De berg op.
De bandleden stonden in de hoek tussen de literatuur en de spanning. De vloer van de Arnhemse boekenwinkel was vrijgemaakt en de boeken lagen langs de zijkanten hoog opgestapeld, afgedekt met fel gekleurde lakens eroverheen. Met een beetje fantasie had je daar een mooi berglandschap in kunnen zien. Montblank heeft een lange aanloop naar hun Popronde-shows van deze herfst gehad. Om zichzelf goed te presenteren hebben ze een zeer indrukwekkende lichtshow ontwikkeld. Simpel gezegd staan er 3 grote ladders op het podium waarvan de treden oplichten door led-lampjes die op de maat van de muziek gaan knipperen. De heren hebben dit ingenieuze systeem helemaal zelf ontwikkeld en geprogrammeerd. Ik heb gefascineerd staan kijken naar al die verschillende schema’s die op die ladders gecreëerd werden. Er is creativiteit voor nodig om bij een set van 45 minuten niet in de kerstboompjes of lopende lijnen uit te komen. Bovendien moet het op de seconde kloppen met de muziek, sneller bij up-tempo en feller bij die harde beats. Dat plaatje klopte en zo konden ze dus zelfs deze steriele boekwinkel omtoveren tot een deinende en dansende disco. Incluis het wat oudere, grijzende echtpaar wat zichtbaar genoot. Volgens mij zag ik een ooghoek ook ergens een boek naar beneden vallen. Toen ik de heren een jaar of 2 geleden verstopt in een hoekje van een koffiewinkel op de Utrechtse Biltstraat zag, had ik ook niet gedacht dat je dit zo positief uit de hand kon lopen. Oké, natuurlijk hoorde ik ook wel dat het goede liedjes waren, maar omdat het daar allemaal niet zo hard mocht kwam dat toch net even anders over. Maar met wat ik nu gezien heb zitten ze in de fijne alternatieve/elektronica hoek met acts als The Naked and Famous, The Weeknd, Cold War Kids en Chvrches. Een paar tracks uit de set zijn op 6 september op hun debuut EP: “I got lost, look what I have found” uitgekomen. Als voorloper is ‘Bonfire’ uitgekomen waarbij je in de video goed kan zien wat je kan verwachten. Zelf vind ik ‘Wake me when it’s over’ heel tof, een liedje over hoe ingewikkeld het soms kan zijn. Toen ik ze achteraf wilde bedanken voor een fijne show, waren ze me voor door naar mijn klimvakantie in Peru te vragen. Als je Montblank heet, zie ik daar een woordgrap in natuurlijk.

OhGezellig!
Deze maand had ik de eer om voor de tweede keer een track van The Depression Club als nummer #1 in de IndieChart te mogen draaien. Zowel ‘What are you saying’ als ‘All my Enemies’ plakken inmiddels met weerhaken in mijn achterhoofd. Ooit begonnen als een Them Crooked Vultures coverband zijn de bandleden op 13 juni (ongeluksgetal) dit jaar afgestudeerd aan de Utrechtse HBA (Herman Brood Academie). Als je die muziekstijl kiest ga je dus ook niet voor de zomerhits natuurlijk. Die avond had ik helaas gemist, maar deze maand heb ik het ingehaald tijdens de Club 3voor12 in het Paardcafé van de Hofstad. Die singles kunnen nog zo tof zijn, een band live zien is geloven toch? Dat ging goed want dat ging er lekker hard op zeg! Die rauwe stem van Gijs Schouten scheurt live boven al dat geweld uit. Met zo’n bandnaam mag het er allemaal niet al te gelikt uitzien natuurlijk. Met hier en daar een scheur in hun pakjasjes en de plukken voering eruit, een depressief lijntje onder de ogen en het haar op standje tegenwind lijkt het niet allemaal vanzelf te gaan voor bandleden. De mannen konden echter onmogelijk zo brak zijn als ze eruitzien want anders zou de set niet zo strak zijn. Ook de “socials” blinken uit van de dramatiek, hashtag #OhGezellig is er trending. Uitgerekend op vrijdag de 13e september brachten ze de tot nu toe laatste single ‘All My Enemies’ uit. Bijzonder fijn liedje over het verslaan van innerlijke demonen. Niet zozeer die grijze variant over “zie mij eens zielig zijn“, meer hoe kan ik dit idiote problemen voor mezelf oplossen. Een beetje in de trant van, waarom had ik ook alweer nieuwe oordoppen gekocht? Piepende oortjes #OhGezellig

Forte!
Hij sloot zijn set af met “Het is niet belangrijk dat je mijn echte naam weet, als je mijn muziek maar niet vergeet!”. Dat weet ik inmiddels wel, want we hebben een socials link, (lees we zijn Facebookies) en dus kan ik met zekerheid zeggen hij is geen telg van een beroemde Forte familie is ofzo. Een muzikale familie moet het wel zijn overigens, want deze Ben heeft meer muzikaliteit in zijn kleine teen, dan ik in mijn hele logge lijf. De eerste keer dat ik hem live zag was tijdens de opening van de Popronde op de middenstip van de indrukwekkende Stevenskerk. Soepel wisselend tussen piano en akoestische gitaar vertelde hij tijdens zijn optreden mooie, grappige, korte, herkenbare, persoonlijke verhaaltjes op muziek. Zelf noemt hij zich ‘rapper-songwriter’. Maar wat heeft zo’n snotneus van toen nog 19 jaar nou te vertellen? Nou… hoe is het om op te groeien in de 21ste eeuw, verhuizen voor je studie of met telefoonverslaafde mensen omgaan. Oja, soms is ouder worden zelfs op die leeftijd al blijkbaar niet echt leuk. Zat ik dan, net 10 dagen 44 lentes oud. Live staat hij met een heel arsenaal aan instrumenten om zich heen en een loopstation op de grond. Dansend op zijn kleurige sokken bediend hij de boel. Hoewel ik kan bedenken wat er gebeurt met zo’n ding, loopt er zoveel lijntjes tegelijk dat ik het spoor snel kwijt zou zijn. Andere bands verkopen cd’s of vinyl, maarja welke maat happy socks wil je van Forte hebben? Tja, slimme gast hè, heeft master bestuurskunde op zak! Terwijl hij de dezelfde periode óók veel bij producer Marg van Eenbergen in de studio zat om zijn tracks op te nemen. Zijn nieuwe single is al aangekondigd. Op 8 november verschijnt ‘Ochtendzon’. 2019 is voor Forte nu al Ter Land, ter Zee en in de lucht. Het land rond met de Popronde, ter Horizontoer en via de Amsterdams Popprijs de lucht in richting Noorderslag toch? Een plekkie in de patio zal deze held op sokken goed passen.

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van (SEPTEMBER &) OKTOBER 2019:
v Get Out Of My Way – Inge van Calkar (Bescheidenheid siert de mens, maar ik ben zóóó blij dat de nieuwe Inge zich daar niets van aantrekt)
v Are You OK? – The New Shining (Nooit eerder iemand zo mooi over grijze wolken horen vertellen, indrukwekkend!)
v You Again – Kovacs (Nu heeft ze dan écht een soundtrack voor een film geschreven. Maakt mij niet uit dat het een Duitse is hoor)
v Gloom – Yukon Club (Met deze track zit ik de hele winter in gedachten toch op bij een zonnige strandtent met een drankje on the side)
v It Ain’t Easy – DeWolff (Door het gebrek aan instrumenten bij de opnames komt de meerstemmige zang juist heel goed bij me binnen)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *