Interview Blackbird

Na afloop van haar optreden op Conincx Pop sprak ik met Blackbird oftewel Merel Koman. Ze heeft de afgelopen twee jaar stappen gezet, daar is menig artiest zeer zeker jaloers op! Na eerst een beetje te hebben gebabbeld over van alles en nog wat kwam de eerste echte vraag: doen we het in het Limburgs of Nederlands? Na enige twijfel koos ze voor zekerheid en werd het een Nederlands gesprek. Het is niet alleen haar energie en openheid op het podium wat je ervaart, datzelfde heeft ze ook tijdens een interview. De tijd vloog voorbij…

Je hebt het optreden net gehad, het lijkt alosf je het hier allemaal voor doet?
Ja, ik geef altijd 100% als ik op het podium sta. Dat is ook de reden waarom ik ben gaan schrijven, uiteindelijk wil ik met die nummers daar staan! Het voelt bijna als een 2e thuis. Maar wat wel ook is, het geeft me soort van gezonde spanning als ik moet beginnen en geen angst wat anderen juist wel vaker hebben. Mijn hartslag gaat lekker omhoog en dat stimuleert weer. Maar het is wel zo dat de energie ook weer goed moet zitten als ik speel. Dus dat het niet alleen vanuit mij moet komen maar ook op z’n minst van het gekomen publiek.

Voelt een gig in Limburg toch nog steeds als thuiskomen?
Absoluut! Ik kom uiteindelijk toch ‘gewoon’ uit Limburg dus weet hoe het hier is. De lucht ruikt hetzelfde als vroeger, het voelt lekker warm met de mensen aan en ik weet hoe het allemaal een beetje in z’n werk gaat. Meer rust dan in het noorden. Natuurlijk woon ik al wat jaren in Amsterdam en hou ook echt van die stad. Je kunt er zo gek doen als je wilt, het boeit de mensen toch niet. Dat stukje outgoing, heb je niet in Limburg. Maar ieder plekje heeft zijn charme wat dat betreft.

In 2017 is het losgegaan. Had je verwacht dat het zo zou ontploffen?
Nee, absolúút niet! Mijn nummer ‘Wicked Song’ bracht ik als 1e uit en deze kwam bij Gerard Ekdom terecht en hij was enorm enthousiast erover dus begon deze te draaien. Daarmee begon het al. Maar toen ik ‘Lost In The Middle’ dropte, kwam deze in een van de velen lijstjes van Spotify. Toen zag Rob Stenders deze daar voorbij komen, luisteren en werd ook enthousiast. Toen was het helemaal een succes! Of het komt door de sound van pop en roots? Geen idee. De mix van pop en roots muziek is een combinatie waar ik ook niet tussen wil kiezen, het voelt goed zo. Dat het zo samen een succes is, is prachtig.

Voel je dan nu ook een bepaalde druk door jouw snelle opkomt?
Nou, het is wel heel erg vet dat mensen misschien wel wat gaan verwachten van mij. Maar ik doe het op mijn manier en mijn pad is uitgestippeld. Dus druk voel ik niet meteen hoor! Ik snap zeer zeker dat men soms wat nieuws wilt horen, dat maakt je op een of andere manier ook wel weer scherp. Ik beschouw dat als een groot compliment! Zeker ook als je opeens een berichtje krijgt van Rob Stenders die zegt dat hij weer hoopt op een nieuw nummer. Dan krijg je toch wel weer wat energie en een speciaal gevoel in je.

Hoe is het gekomen, dat een meisje uit Kessel (waar alleen een kasteel, de schutterij en het veerpont is), nu zo’n goede muziek maakt?
[begint te lachen] Ja, dat is een goeie zeg. Klopt wel overigens! Het is allemaal begonnen met Idols. Waarom? Vantevoren zong ik al overal: in het dorp bij de soundmixshow en de revue. Toen heb ik dus meegedaan en was pas 16 jaar, super jong dus. Uiteindelijk werd ik 12e. Dat was denk ik wel het moment waar ik dacht: dit is vet! Dit wil ik ook! Alles met die producties om mij heen enzo. Uiteindelijk [zegt ze met een grote glimlach] zeiden mijn ouders oké en heb ik zanglessen genomen. Heb mezelf enorm zitten pushen. Vervolgens heb ik jazz gestudeerd en ben ik 5 jaar professioneel zangeres geweest. Maar toen moest ik een keuze maken en dat was heel moeilijk maar bleek wel essentieel voor mijn carrière. Ik ben gestopt met mijn bandjes want koos puur voor mijzelf en ben heel veel producers gaan bellen. En zie nu…!

Als je dan voor jezelf kiest, hoe gaat jouw proces van schrijven? Alleen, band, is het autobiografisch?
Het meeste doe ik zelf. Het schrijven van de teksten en het idee uitwerken is mijn ding. Veel van mijn nummers zijn zeker persoonlijk, een eigen verhaal en het zal ongeveer 10% ook nog iets zijn vanuit mijn directe omgeving. Dus het voelt allemaal vertrouwd en niet ‘gemaakt’. Vervolgens ga ik naar mijn producer: Paul Willemsen. Samen met hem maken we het een geheel. Refrein: tof? Inspelen! Couplet: tof? Inspelen! Ik heb soms wel moeite met het maken van keuzes maar gelukkig helpt Paul mij enorm hierin. Het voelt echt aan als een dreamteam.

Wat zijn jouw doelen voor de toekomst?
Allereerst: mijn debuutalbum komt eraan! De tracks zijn wel af qua schrijven en we duiken in september de studio in. Het doel is om deze volgend jaar uit te brengen, dus we hebben nog even de tijd maar ik kijk er al enorm naar uit. Dan willen we zoveel mogelijk spelen. Want met deze band voelt het ook fantastisch aan. Ze weten precies wat ik wil en vullen zelf veel aan. Het buitenland is uiteindelijk zeker wel een droom maar is nog niet het grootste doel. Bospop? Ja, dat lijkt me wel tof. Past ook goed qua sound & sfeer bij mij. Dus we gaan nog even door hoor!

Uiteraard foto’s van: Jonny Ladeur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *