Interview Emil Landman: ‘Ik denk dat er nog genoeg deuken in het huisje te zien zijn’.

Op het einde van 2017 (21 december om precies te zijn) heb ik een telefonisch interview gehad met Emil Landman over zijn zeer interessante manier van werken. Het maken van prachtige muziek door middel van reizen, door het opdoen van inspiratie op die plekken. Het is nu al de 3e keer dat hij iets van de wereld ziet en daardoor krijgen wij prachtige muziek te horen.
Ondertussen is zijn EP ‘Vinter’ uitgekomen en die hoort bij het tweeluik ‘Sommer’ welke in de zomer zal uitkomen. Het was een zeer ontspannend, prettig en gezellig gesprek! Lees het hieronder.

Je hebt steeds albums uitgebracht die gerelateerd zijn aan je reizen, hoe is dat ontstaan? (New Orleans, treinreis rond de wereld & Noorwegen komt)
Hoe dat is ontstaan? Het heeft denk ik altijd in mij gezeten. Als ik kijk naar de 1e plaat: Ik zou naar een vriend van mij gaan (tevens bassist red.) in Amerika en dan gewoon gaan rijden, lekker cruisen. Maar stiekem was ik ook verliefd geworden op een meisje alhoewel dat uiteindelijk niks heeft geholpen. Ik was overigens wel al bezig met de plaat maar merkte dat het schrijven onderweg gewoon heel erg goed ging en dit mij veel meer inspiratie gaf.
Denk dat ik al bij de 2e plaat het virus te pakken had. Het is natuurlijk een idioot idee om de wereld rond te reizen met de trein maar ik vond het spelen, schrijven en reizen vet. Ik dacht bij mezelf… Hoe kan ik dit combineren? Dit werd de trein. Het gaf me veel vrijheid en je kunt ook gemakkelijker ‘werken’. Het is natuurlijk afwachten of mensen het niet vervelend vinden maar dat is goed gegaan allemaal!
Nu bij deze plaat wilde ik sneller bij de bron zijn, er meteen voor zorgen dat ik in het moment zelf zat. Gewoon puur spontaniteit. Dus ik dacht bij mezelf, hoe ga ik dat creëren? Door sowieso een juiste plek te vinden en dat is de poolcirkel geworden, in Noorwegen. Heel maf dat het in de winter eigenlijk nooit licht is en in de zomer het juist altijd licht is. Zeer inspirerend en het was dus ook een uitgangspunt voor de EP’s.
‘Fallin’ is bijvoorbeeld ontstaan in hét moment, dat was heel bijzonder en heel mooi. Er is eigenlijk nooit iets veranderd bij de tracks en alles is heel puur gebleven.

Dat allemaal gezegd hebbende, zou je nog ‘thuis’ in Utrecht kunnen schrijven?
Haha, goeie zeg! Kunnen zou ik het denkelijk wel maar of ik het zou willen? Dat is anders. Het zou prima thuis kunnen maar dat doe ik wel als ik ouder ben! Nederland is ook heel mooi hoor, ook Utrecht. Maar ik doe liever onderzoek in extremen. Niet te dichtbij maar het avontuur aangaan en wachten wat op je af komt.
Het laatste avontuur was een pure gok, ik wist absoluut niet wat ik kon verwachten! Op 1 plek gebleven, geen idee wat er verder zou zijn en werd het ook heel vaak experimenteren. Denk dan aan het uitvoeren van extra klanken door dingen in het huisje te gebruiken. Als je het weet denk, hoe tof? Maar het was echt puur toeval vaak. Op zoek gaan naar geluiden en ik denk dat er nog genoeg deuken in het huisje te zien zijn!! Een voorbeeld is dat ik op een raster begon te drummen of dat ik rijst in een bakje deed en daar dan met een handdoek op slaan. Heel creatief maar het klinkt allemaal super!

Wat is je drijfveer tot deze muziek, tot je ideeën en ook reizen?
Nou, het is eigenlijk meer zo van: het loopt hoe het loopt. Natuurlijk ga ik graag op reis naar plekken waar ik nog ben geweest maar of ik vantevoren al een idee heb? Ja en nee. Nee omdat het je dan kan beperken met het maken van muziek of bepaalde inspiratie hebben. Ja, omdat ik altijd wel iets op de plank heb liggen maar dat kan er ook spontaan uitkomen.
Ik wacht dus heel erg bewust af hoe de sfeer is. Tijdens de reis of als ik ergens ben. Maar ik maak wat ik maak en bepaal het uiteindelijk zelf! Het geeft me een heel erg goed en vrij gevoel.

Nu komt er een tweeluik, Vinter & Sommer, geschreven in Noorwegen. Wat gaf je daar de meeste inspiratie? Of anders, welk jaargetijde?
Eerst denk je sowieso zomer! Waarom? De winter is gewoonweg donker en de zomer zit vol energie. De 1e keer toen we daar waren was het winter. Het was heel onwerkelijk allemaal. Echt maar een paar uur licht, overal sneeuw en het huisje stond op een heuvel dus we konden echt overal naartoe kijken. Er gebeurde in korte tijd zóveel! Ik had zelfs ’s nachts een kookwekker die ik steeds aanzette om te kunnen kijken wát er buiten gebeurde en hoe het licht zich liet zien of juist de natuur veranderde.
In de zomer is daar in tegenstelling tot de winter juist altijd licht, alsof het 1 hele lange dag is. Je bent eigenlijk dan je dag besef kwijt. Soms was het avondeten gewoon midden in de nacht! Maar tegelijkertijd is dit ook best vermoeiend, de vogels fluiten bijvoorbeeld echt de gehele dag. Dat is wennen en vreemd.
Als ik het dan toch moet vergelijken is het zo dat je tijdens de winter heel bewust bent van de tijd en in de zomer juist beseft dat je alle tijd hebt!

Heb je dingen meegemaakt, door de omstandigheden, waarvan je niet dacht het invloed zou hebben op jou? Muzikaal gezien maar misschien ook persoonlijk?
Het was hoe dan ook heel erg intens. Je bent echt met niets anders bezig dan muziek maken. De rest krijg je ook niet mee daar in de middle of nowhere. Ik merkte dat ik in een bepaalde zone kwam, wat echt fantastisch was! Denk dat zo’n vibe in Utrecht onmogelijk zou zijn. Ik had dus eigenlijk vooraf niet verwacht dat het zoveel indruk zou maken, dat ik er zo intens in zou kunnen zitten. Het tegendeel is bewezen.

Heb je nu ook al weer een idee waar je volgende avontuur naartoe gaat of is dat puur impulsief?
Beiden. Ik zou bijvoorbeeld echt heel erg graag door Frankrijk trekken met een camper en dan in kerken gaan spelen en opnemen. Vragen of ik een liedje zou mogen spelen daar. Lijk me fantastisch! Maar ik heb altijd ideeën, dat zonder meer. Ik moet echter eerst deze ‘trip’ nog helemaal afwerken en afsluiten voordat ik aan iets nieuws ga beginnen.

Hoe kom je eigenlijk tot rust? Zeker ook als je een avontuur hebt gehad?
Dat is wel een goede vraag. Eigenlijk ben ik juist een heel onrustig persoon. Maar van lezen en ook van sporten. Heel veel duurtraining doen op de fiets of de crosstrainer. Zeker 2 uur cardio doe ik dan. Mijn droom voor dit jaar is eigenlijk de Mont Blanc beklimmen, op de fiets uiteraard. Maar ook met de fiets naar Rome staat op mijn lijstje.
Dus dat zijn wel de dingen waar ik mijn rust in vind maar ook echt leuk vind om te doen!

Emil, bedankt! Ga door met het maken van die prachtige muziek en ik kijk nu al uit naar je volgende avontuur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *