ULTIMATE Song(s) van Orange Fox.

Ik probeer op CamielMusic altijd veel mensen zover te krijgen om te schrijven over hun ULTIMATE Song. Nu weet ik ook echt dat deze vraag voor muziekliefhebbers eigenlijk niet te doen is. Tóch heeft iedereen wel net dat ene nummer of nét iets extra’s bij een track.
Daarom ben ik erg blij dat ik weer een band zover heb gekregen om over hun persoonlijke nummer te hebben! Het gaat om Orange Fox, ondertussen een graag geziene band op CamielMusic. Ze hebben de tijd genomen om zichzelf te pijnigen met die ene vraag: Wat is jouw ULTIMATE Song. Lees hieronder wat ze hebben geantwoord!

Orange Fox

Rijnmar:
Sinds ik Bon Iver écht heb ontdekt, kan ik er niet meer om heen dat dit (voor mij) een van de beste platen ooit geschreven is. Tekst, songwriting, instrumentatie, sound, vibe en productie hebben allemaal een identiteit en dat is zo betoverend. Dit specifieke nummer neemt mij mee naar een gevoel dat over thuiskomen gaat. Een lange reis (letterlijk of figuurlijk) waarin veel geleerd is, wordt afgesloten en alles krijgt een plekje. Zo voelt het en precies dat gevoel heb ik soms even nodig om weer te landen en in het moment te treden.
Bon Iver – Beth/Rest.

Fabian:
Deze track heeft bij mij een speciaal plekje veroverd. Ik vind dit nummer zo vet omdat hij eigenlijk vrij simpel in elkaar zit. Dat is zo omdat de emotie, door de gehele sound en die kenmerkende stem van zanger Caleb, door het nummer heen jaagt.
Kings of Leon – Closer.

Vincent:
De manier waarop dit nummer een verhaal vertelt en daarnaast dat instrumentaal kan versterken vind ik fenomenaal. De gitaarsolo is nog steeds één van de beste aller tijden en dit nummer is een klassiek voorbeeld van twee meester songwriters (Roger Waters & David Gilmour, red.) die hun krachten bundelen tot een synergie wat leidde tot deze fantastische track.
Pink Floyd – Comfortably Numb.

Thomas:
Diamonds haalt je als luisteraar in een trance van de eerste tot de laatste noot. Het refrein dat elke keer verandert laat je niet los en daardoor verslapt je aandacht ook absoluut niet. Het gitaarrifje is er een uit duizenden en in combinatie met de ritmesectie een pompende machine.
The Boxer Rebellion – Diamonds.

Johan:
Misschien niet eens om de track zelf, maar meer om de uitvoering. Ik heb ze mee mogen maken op Pinkpop en de manier waarom Mick Jagger het publiek bespeeld is niet te bevatten. Dat is frontmanship van ongekend niveau, alsof hij iedereen als marionetten kon laten bewegen! Sindsdien kan ik niet meer zonder kippenvel naar dat nummer luisteren.
The Rolling Stones – Brown Sugar (live).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *